Κάτοικοι περιοχών που κάηκαν στην μεγάλη πυρκαγιά της Αυστραλίας είχαν προσπαθήσει να καθαρίσουν τη γη τους από τον θάμνο τσαγιού (Tea Tree). Ομως το τοπικό δασαρχείο είχε επέμβει και τους σταμάτησε διότι ο θάμνος τσαγιού θεωρείται προστατεύσιμο φυτικό είδος. Συνολικά σκοτώθηκαν 173 άτομα στην πυρκαγιά.
Αυτή η είδηση έρχεται από την διαδικασία της επίσημης επιτροπής που ερευνά τα αίτια και πορεία της πυρκαγιάς.
Ο εθελοντής πυροσβέστης και θύμα της φωτιάς κύριος Γουίλτσαϊρ είπε στην επιτροπή:
“Το αποκαλούν ενδημικό είδος και απαγορεύεται η κοπή του, όμως είναι το πιο δηλητηριώδες και εύφλεκτο υλικό. Είναι ζιζάνιο και επικίνδυνο”. Ο μάρτυρας περιέγραψε πως τα αέρια από ένα χωράφι με θάμνους τσαγιού έφτασαν σε θερμοκρασία αρκετή για να λιώσουν τα τζάμια του σπιτιού του και να αρπάξει φωτιά από την ακτινοβολία το σπίτι του.
Οπως βλέπετε δεν είναι μόνο εδώ που το δασαρχείο επιδεικνύει υπερβάλλονται προστατευτικό ζήλο. Γίνονται και αλλού κουταμάρες.
“ΧΙΛΙΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ”
Το δάσος, όταν αφεθεί στην τύχη του, κάτι που είναι άμεσο αποτέλεσμα της ρήσης “άπαξ δάσος πάντα δάσος”, μαζεύει καύσιμη ύλη. Ξερά κλαδιά, πευκοβελόνες, θάμνοι και ξερά χόρτα, όλα αυτά είναι καύσιμο. Είναι κοινή λογική ότι όταν μαζευτεί καύστιμο σε μέρη όπου υπάρχει ξηρασία και υψηλή θερμοκρασία κάποτε θα έχουμε φωτιά.
Ομως οι δασάρχες δύσκολα δίνουν άδειες καθαρισμού δασών, ενώ η αντιμετώπιση ιδιοκτητών δασικών εκτάσεων που προσπαθούν να καθαρίσουν τα ξερά είναι αμείλικτη. Το πρόστιμο για καθαρισμό δασικών εκτάσεων φτάνει τις χιλιάδες Ευρώ ανά στρέμμα.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο όρος “δασική έκταση” αφορά ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ εκτάσεις που λογγώνουν. Με λίγα λόγια ο χαρακτηρισμός “δασική έκταση” που κολλάται αυθαίρετα από τους δασικούς είναι μια κρατική πατέντα απαλλοτρίωσης χωρίς καταβολή αποζημίωσης.
Ο ερευνητής Δρ Χρίστος Γαλλής του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών, σε πρόσφατη του επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τονίζει το πρόβλημα της καύσιμης ύλης:
“Πρωτή προτεραιότητα [είναι η] αποτροπή πλημμυρικών φαινομένων και διάβρωσης των εδαφών….” και σε άλλο σημείο της επιστολής του λέει:
“Αυτό που συνέβη με τα δάση της Πελοποννήσου το 2007 και τώρα στα δάση της Αττικής είναι ουσιαστικά ότι στα δάση αυτά όλα αυτά τα χρόνια δεν εγίνε καμία δασοκομική επέμβαση. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΑΜΕ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΜΕ ΚΑΥΣΙΜΗ ΥΛΗ! Χίλια πυροσβεστικά αεροπλάνα να είχαμε εκεί δεν θα μπορούσαν να σβήσουν την πυρκαγιά! Είναι αδύνατο οι πυροσβεστικές δυνάμεις να είναι αποτελεσματικές σε ένα ενιαίο δάσος χωρίς αντιπυρικές ζώνες, και με τόσο πολύ καύσιμη ύλη.”
Δηλαδή, ότι ξέραμε και λέγαμε από παλιά, τονίζεται για μια ακόμη φορά από έναν ειδικό. Το δάσος που δεν φροντίζεται καίγεται. Και το κίνητρο για να φροντιστεί το δάσος είναι πρωτίστως οικονομικό.
Ομως ο Δρ Γαλλής δεν αναφέρει την οικολογική κατάρα που μας πλήττει εδώ και είκοσι χρόνια και στέκει ως εμπόδιο, συχνά με δικαστική συνδρομή, στο να γίνουν τα αυτονόητα. Ποιοι φωνάζουν “κάτω τα χέρια” σε κάθε προσπάθεια μείωσης της “καύσιμης ύλης”, ποιοι βλέπουν “συμφέροντα” σε κάθε εργασία μέσα στο δάσος; Μονο όταν οι ειδικοί και πανεπιστημιακοί βροντοφωνάξουν “έξω οι βλάκες από την διαχείριση του περιβάλλοντος” θα πάμε μπροστά.
ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΑΛΥΣΟΠΡΙΟΝΟ ΚΑΙ ΒΟΜΒΕΣ
Οπλισμένος με ένα αλυσοπρίονο και αυτοσχέδιες βόμβες, μπήκε 17χρονος μαθητής στο λύκειο του Σαν Ματέο της Καλιφόρνιας στις 26 Αυγούστου 2009.
Χάρη στην αυτοθυσία του καθηγητή Κεννεθ Σαντάνα, που έπιασε τον μαθητή πριν προλάβει να ξεκινήσει το αλυσοπρίονο, αποφεύχθηκε μια ακόμη αιματοχυσία σε αμερικανικό σχολείο. Ο μαθητής είχε ήδη σκάσει δύο από τις βόμβες που είχε ετοιμάσει, ευτυχώς χωρίς θύματα.
Πριν καταλαγιάσει ο απόηχος της επίθεσης στο Σαν Ματέο, στις 3 Σεπτεμβρίου η αστυνομία του Μάντσεστερ της Αγγλίας ανακοίνωσε την σύλληψη δύο μαθητών, 16 και 18 ετών, που είχαν προετοιμάσει βομβιστική επίθεση με αυτοσχέδιες βόμβες κατά του σχολείου τους.
Σύμφωνα με την αστυνομία οι δύο είχαν σκοπό να σκοτώσουν “χιλιάδες” όπως είχαν γράψει σε μηνύματα στο Ιντερνέτ.
Οι δύο υποθέσεις δείχνουν ότι όταν υπάρχει η διάθεση και η απόφαση δεν χρειάζονται πυροβόλα όπλα. Ούτε είναι τα πυροβόλα όπλα το έναυσμα για αυτές τις επιθέσεις σε σχολεία που γίνονται ολοένα και πιο συχνές. Αλλού είναι το αίτιο αλλά δεν συμφέρει να το ψάξουν διότι δεν θα τους αρέσει το αποτέλεσμα της έρευνας.