Ενας τεχνοκρατικά σκεπτόμενος οικολόγος που πραγματικά θέλει να μειώσει το κυνήγι θα άφηνε κατά μέρος τις ιδεοληψίες και θα έκανε κάποιες παρατηρήσεις, και στη συνέχεια θα έβαζε εμπρός ένα έξυπνο πρόγραμμα που θα επιστράτευε τις δυνάμεις του αντιπάλου για να πετύχει το στόχο του.
Ενας έξυπνος άνθρωπος θα παρατηρούσε την γραμμική φύση της οπλοχρησίας. Συναρμολογείς όπλο, βάζεις φυσίγγι, σκοπεύεις, και ξανά από τον αρχή. Ο σκοπευτής μπορεί να εμπλακεί μόνο με ένα στόχο κάθε φορά και αυτό είναι κανόνας για όλους όσο καλοί σκοπευτές και δεξιοτέχνες του τουφεκιού μπορεί να είναι. Ο οικολόγος θα καταλάβανει την σημασία αυτής της γραμμικής διαδικασίας και θα κατανοούσε ότι η αποκομιδή θηραμάτων με άλλα μέσα, αυτά που δεν είναι γραμμικά στην λειτουργεία τους, είναι άπειρα πιο αποτελεσματική. Το συμπέρασμα είναι ότι το κυνήγι με τουφέκι είναι άκρως αντιπαραγωγικό άρα προτιμότερο από άλλα μέσα.
Ο τεχνοκράτης οικολόγος μετά θα έψαχνε να μάθει τι συμβαίνει με το τουφέκι και πως η οπλοφιλία συνδέεται με το κυνήγι. Αμέσως θα καταλάβανει τη διαφορά μεταξύ κυνηγών τιρέρ που βγαίνουν για να “ρίξουν καμιά τουφεκιά” και των κυνηγών που είναι πρωτίστως “θηραματοκεντρικοί”, όπως είναι οι αφοσιωμένοι λαγάδες, μπεκατσάδες και λοιπές “φυλές” κυνηγών.
Μια άλλη σκέψη θα ήταν η ανάλυση των κυνηγο-ημερών όπως αναλύονται οι εργατο-ημέρες και θα κατανοούσε την σημασία του συνόλου των ημερών που αφιερώνονται στο κυνήγι. Για παράδειγμα, θα ανέλυε τον αριθμό των κυνηγών και των εξόδων τους στο κυνήγι για να βρει το σύνολο των εξόδων σε εθνική κλίμακα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Με τα παραπάνω υπόψη, ό τεχνοκράτης οικολόγος θα έφτανε στο συμπέρασμα ότι με μερικά απλά και φθηνά μέτρα θα μπορούσε να προσελκύσει ένα μεγάλο αριθμό κυνηγών σε ασχολίες που θα μείωναν τις κυνηγο-ημέρες.
Με σωστή οργάνωση και πολιτική πίεση ο τεχνοκράτης οικολόγος θα κατάφερνε τα “συναρμόδια υπουργεία” να περάσουν μια διάταξη για την ίδρυση κυνηγετικών σκοπευτηρίων για την εκπαίδευση κυνηγών καθώς και την προπόνηση τους στην κυνηγετική σκοποβολή. Κάθε σύλλογος θα ήταν υποχρεωμένος να έχει σκοπευτήριο και μάλιστα να το κρατά ανοικτό όλες τις ημέρες που είναι ανοικτό το κυνήγι.
Οντας έξυπνος άνθρωπος, με ανεπτυγμένη πλάγια σκέψη (ο λαός την ονομάζει κάπως αλλιώς), θα καταλάβαινε ότι στα κυνηγετικά σκοπευτήρια δεν είναι μόνο χώρος εκπαίδευσης αλλά κα ψυχαγωγίας και άμιλλας, και θα ενθάρρυνε αυτή την άποψη. Θα ίδρυε τουρνουά και τοπικούς αγώνες σε κυνηγετικούς στόχους καθώς και σε σιλουέτα αγριόχοιρου. Ομάδες επαγγελματιιών σκοπευτών και δασκάλων θα έρχονταν από το εξωτερικό και θα έκαναν τουρνέ στους τοπικούς συλλόγους της χώρας. Επίσης θα διοργάνωνε τουρνουά με χορηγούς εταιρείες που μέχρι σήμερα δεν πλησίαζαν τα κυνηγετικά και σκοπευτικά αθλήματα. Με πλούσια και ουσιαστικά έπαθλα, και σχετικά εύκολα πιάτα και κατηγορίες που θα έδιναν ευκαιρίες σε πολλούς να κερδίσουν, τα τοπικά τουρνουά θα προσέλκυαν πολλούς κυνηγούς και νέους χομπίστες. Με τις διασυνδέσεις που έχει ο τεχνοκράτης οικολόγος στα μέσα ενημέρωσης θα έκανε την κυνηγετική σκοποβολή τηλεοπτικό γεγονός με μεγάλη τηλεθέαση με αντίστοιχα μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Μέσα σε μια πενταετία ο τεχνοκράτης οικολόγος θα μείωνε δραστικά το σύνολο των κυνηγο-ημερών αφού πολλοί κυνηγοί θα προτιμούσαν να ρίχνουν τουφεκιές στο σκοπευτήριο παρά στο άσκοπο κυνήγι. Παράλληλα θα αύξανε κατακόρυφα την κατανάλωση φυσιγγίων και την αγορά όπλων και σκοπευτικών αξεσουάρ. Οι αριθμοί θα έδειχναν ότι για κάθε ένα φυσίγγι που καταναλώνεται στο κυνήγι αντιστοιχούν δέκα φυσίγγια στο σκοπευτήριο. Τα κέρδη των εταιρειών του χώρου θα ανέβαιναν κατακόρυφα ενώ θα δημιουργούνταν και νέες εταιρείες ανακύκλωσης σκαγίων και θραυσμάτων στόχων. Νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργούνταν στα τοπικά σκοπευτήρια- συντηρητές, δάσκαλοι, φύλακες, κλπ.
Για το ίδιο το κυνήγι ο τεχνοκράτης οικολόγος δεν θα έκανε τίποτε. Δεν θα έβγαζε δηλώσεις, δεν θα πήγαινε στα κανάλια, δεν θα έλεγε κουβέντα. Διότι θα κατανοούσε ότι χωρίς ιεδοληψία και δογματισμό είχε καταφέρει να μειώσει το σύνολο των κυνηγο-ημερών κατά πενήντα τοις εκατό, χωρίς να μειωθούν οι κυνηγοί, ενώ η προσπάθεια του είχε δώσει οικονομικα ωφέλη και κίνητρα στις εταιρείες του χώρου να συνεχίσουν προς την κατεύθυνση της προώθησης της σκοποβολής αντί του κυνηγίου. Επίσης θα καταλάβαινε ότι οι σκληροπυρηνικοί κυνηγοί που συνέχιζαν να κυνηγούν ήταν τα ενεργά στελέχη συλλόγων που κάνουν σημαντικά έργα για την πανίδα, άρα με αυτούς δεν θα είχε ιδιαίτερο πρόβλημα.
Αυτά θα κατάφερνε ένας τεχνοκράτης οικολόγος που εχθρεύεται το κυνήγι. Βρε μπας και χρειαζόμαστε έναν τέτοιο; Διότι με τους φιλοκυνηγούς σε διάφορα πόστα δεν καταφέραμε ούτε το ένα δέκατο από τα παραπάνω.