Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΣΥΜΜΟΡΙΑ;

Οι “οικολογικές” οργανώσεις, που μόνο οικολογικές δεν είναι, έχουν επενδύσει πολλά στην υπερθέρμανση του πλανήτη, την μετονομασθείσα σε “κλιματική αλλαγή”.

Ομως ο πλανήτης δεν τους έκανε τη χάρη και η θερμοκρασία έμεινε στάσιμη από το 1998 και μετά. Αυτή η στασιμότητα έχει προβληματίσει τους οικομανδαρίνους του ΟΗΕ που συμμετέχουν στην Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, την γνωστή IPCC. Η αναφορά προς κυβερνήσεις που θα εκδώσει στις 27 Σεπτεμβρίου δεν μπορεί να αποφύγει αυτή την πικρή αλήθεια. Ηδη στην Αυστραλία η νέα κυβέρνηση ανακοίνωσε την διάλυση του υπουργείου κλιματικής αλλαγής και έχει διώξει την επιτροπή που μελετούσε το “φαινόμενο”.

Ο καθηγητής Ross McKitrick αναλύει την επερχόμενη δημοσίευση του IPCC. Η ανάλυση του είναι από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα στην υπόθεση “κλιματική αλλαγή” και αξίζει να υπάρχει καταχωρημένη σε ένα ελληνικό μέσο ενημέρωσης, έστω και κυνηγετικό, διότι αλλού όπου κυριαρχούν οι “οικολογικοί συντάκτες” μάλλον δεν θα το δείτε. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Financial Post στις 16 Σεπτεμβρίου 2013.

———————————

“Στα επόμενα πέντε χρόνια η επιστημονική ιδέα περί υπερθέρμανσης του κλίματος ίσως να καταρρεύσει, αν τα μοντέλα αποδειχτούν άχρηστα.

Μεγάλη κουβέντα γίνεται πρόσφατα για την επερχόμενη αναφορά του IPCC, και αν αυτή θα λάβει υπόψη την απουσία υπερθέρμανσης που παρατηρείται από την δεκαετία του 1990. Ολα όσα χρειάζεται να ξέρετε για το δίλημμα που αντιμετωπίζει η IPCC συνοψίζονται σε ένα γράφημα.

¤¿ ³ÁάÆ·¼± µί½±¹ ±Àό Ä·½ µÀ¹ºµί¼µ½· ±½±Æ¿Áά Ä·Â IPCC ĿП—•.

Τα μαύρα τατράγωνα είναι η πραγματική θερμοκρασία της Γης που κατέγραψαν επιστημονικά όργανα. Οι έγχρωμες ζώνες είναι οι προβλέψεις των υπολογιστικών μοντέλων. Η αστοχία των προβλέψεων είναι εμφανής. Το γράφημα είναι από την επικείμενη αναφορά της IPCC του ΟΗΕ.

Το γράφημα είναι από την πρό-έκδοση της αναφοράς η οποία πέρασε από θεώρηση ειδικών τον περασμένο χειμώνα. Συγκρίνει τις προσομοιώσεις του κλίματος που βγάζουν τα υπολογιστικά μοντέλα με τις πραγματικές θερμοκρασίες που παρατηρούνται μετά το 1990. Μέσα σε αυτή την περίοδο το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα αυξήθηκε κατά 12%, από 355 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) στα 396 ppm. Το γράφημα της IPCC δείχνει ότι τα υπολογιστικά μοντέλα είχαν προβλέψει ότι οι θερμοκρασίες θα αντιδρούσαν με άνοδο από 0,2 έως 0,9 βαθμών Κελσίου στην ίδια περίοδο. Ωστόσο η πραγματική αύξηση της θερμοκρασίας ήταν γύρω στο 0,1 βαθμό, και πέφτει μέσα στα όρια του μηδενικού λάθους. Με άλλα λόγια, το μοντέλα είχαν υπερεκτιμήσει την επίδραση του διοξειδίου του άνθρακα και το έκαναν για τα περασμένα 22 χρόνια.

Το κεφάλαιο 9 της αναφοράς δείχνει ότι αυτή η υπερεκτίμηση ενεργούσε για ακόμη μεγαλύτερο διάστημα σε ότι αφορά τα δεδομένα που συλλέγονται από μετεωρολογικούς δορυφόρους και αερόστατα στην τροπική ζώνη. Λόγω του κυρίαρχου ρόλου της τροπικής ζώνης πάνω στην πλανητική ενέργεια και στα συστήματα βροχοπτώσεων, τα μοντέλα πρέπει να την απεικονίσουν με ακρίβεια αν είναι να προσομοιώσουν το παγκόσμιο κλίμα με πιστότητα. Σε όλα τα κλιματικά μοντέλα που χρησιμοποιεί η IPCC αυτή η τροπική περιοχή δείχνει την μεγαλύτερη υπερθέρμανση. Και όμως, τα πραγματικά δεδομένα δείχνουν σχεδόν μηδενική αλλαγή θερμοκρασίας για 30 χρόνια.

Η στάση της IPCC για την επιστημονική άποψη του θέματος είναι πάγια από την δεκαετία του 1990: το διοξείδιο του άνθρακα είναι η κύρια κινητήρια δύναμη στην αύξηση της θερμοκρασίας, και επίσης ότι η φυσική ποικιλότητα θερμοκρασίων είναι πολύ μικρή για να μετρηθεί. Αυτή τυχαίνει να είναι και η άποψη της πλειονότητας των κλιματολόγων και αυτή η άποψη προγραμματίζεται μέσα στους υπολογιστές που εφαρμόζουν τα κλιματικά μοντέλα. Τα αποτελέσματα και συμπεράσματα από τα μοντέλα οδηγούν στην εξαιρετικά δαπανηρή λίστα μέτρων για το κλίμα που έχουμε ζήσει τις πρόσφατες δεκαετίες. Ομως, τώρα φαίνεται ότι τα μοντέλα έχουν υπερεκτιμήσει και μάλιστα κατά πολύ την υπερθέρμανση και εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.

Καθώς το κενό μεταξύ μοντέλων και πραγματικότητας μεγαλώνει, το ίδιο συμβαίνει με τον αριθμό των επιστημόμων που ζητούν να γίνει μια αναθεώρηση των κλιματικών μοντέλων. Μια πρόσφατη μελέτη από γνωστούς Γερμανούς κλιματολόγους-μοντελιστές τοποθετεί την πιθανότητα τα τρέχοντα μοντέλα να αντανακλούν την πραγματικότητα στο 2%, και προσθέτουν ότι αν δούμε πέντε ακόμη χρόνια χωρίς άνοδο της θερμοκρασίας τότε η πιθανότητα θα πέσει στο μηδέν.

Η IPCC ΜΑΣ ΠΕΡΝΑ ΟΛΟΥ ΓΙΑ ΒΛΑΚΕΣ

Επιπλέον, η κύρια αρχή προσομοίωσης του κλίματος της Μεγάλης Βρετανίας μόλις αυτό το καλοκαίρι αναθεώρησε τις μακροχρόνιες προβλέψεις με σκοπό να δείξει ότι δεν περιμένει πια άνοδο της θερμοκρασίας για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Η ειρωνεία είναι ότι αν αυτό το μοντέλο είναι σωστό τότε θα έχει αποδείξει ότι αυτό, και άλλα μοντέλα σαν αυτο, θα αποδειχτούν τελείως λάθος.

Για όσους από εμάς παρακολουθούμε την διαμάχη για το κλίμα εδώ και δεκαετίες, τα επόμενα χρόνια θα είναι συναρπαστικά. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δούμε την κατάρρευση της πιο καταλυτικής επιστημονικής ιδέας του 20ου αιώνα, και οι επιδράσεις στα τεκταινόμενα της παγκόσμιας πολιτικής θα είναι τεράστιες.

Είναι η δουλειά της γιγάντιας IPCC του ΟΗΕ να πληροφορεί τους παγκόσμιους ηγέτες για τις πιο πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της κλιματολογίας. Με την αναφορά να αναμένεται σε μερικές ημέρες θα νόμισε κανείς ότι η επιτροπή θα έδραττε την ευκαιρία να μεταδώσει αυτές τις εκπληκτικές εξελίξεις. Το αντίθετο συμβαίνει.

Κρίνοντας από τα δοκίμια που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα η ΙPCC διατελεί υπό καθεστώς πλήρους άρνησης της πραγματικότητας. Στο πρώτο κεφάλαιο σελίδα 9 αναφέρει ότι τα μοντέλα προβλέπουν σχετικά σωστά τις θερμοκρασίες, και ότι τα πραγματικά δεδομένα είναι κάπου στη μέση των προβλέψεων των μοντέλων.

Προφανέστατα η IPCC μας περνά όλους για ηλίθιους. Το ίδιο της το γράφημα δείχνει πως οι πραγματικές καταγεγραμμένες θερμοκρασίες είναι εντελώς έξω από τα όρια των προβλέψεων των μοντέλων. Επίσης τα μοντέλα που χρησιμοποιεί η IPCC δεν προσομοιώνουν σωστά τις θερμοκρασίες επιφανείας αλλά τις υπερβάλλουν.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΦΑΝΦΑΡΕΣ

Πέντε βασικά πράγματα θα πρέπει να εξάγουμε από την αναφορά της IPCC

Πρώτον, κάτι μεγάλο πρόκειται να γίνει. Τα μοντέλα προβλέπουν ένα πράγμα και τα δεδομένα δείχνουν κάτι άλλο. Οι απόπειρες μπαλώματος που γίνονται εδώ και κάτι χρόνια πέφτουν στο κενό. Στα αμέσως επόμενα χρόνια είτε θα έχουμε απότομη άνοδο της θερμοκρασίας ώστε να επιβεβαιωθούν τα μοντέλα είτε η θεωρία περί υπερθέρμανσης θα καταρρακωθεί.

Δευτερον, είμαστε λίγο πριν την αποκάλυψη που μπορεί να ταρακουνήσει τα θεμέλια της επίσημης κλιματολογίας. Με αυτό το δεδομένο υπόψη, είναι προφανές ότι δεν είναι καιρός για ακριβές πολιτικές περί κλιματικής αλλαγής και άλλα. Το πραγματικό μήνυμα της επιστήμης είναι “κανετε κράτειν” οι πληροφορίες που θα βγουν σύντομα θα σας αλλάξουν την άποψη.

Τρίτον, αυτό που αποκαλείται “επίσημη” ή “κύρια” επιστήμη βρίσκεται σε φύλλα εκτυπωτή από υπολογιστικά μοντέλα. Αυτό που μέχρι τώρα απαξιωνόταν ως “σκεπιτικιστικό” ή “αρνητιστικό” συμπίπτει με την πραγματικότητα. Τώρα ξέρετε πως να ερμηνεύσετε αυτούς τους όρους όταν τους συναντάτε.

Τέταρτον, συχνά ακούμε για τους 97% επιστήμονες που συμφωνούν ότι το κλίμα θερμαίνεται, ότι τα συγγράμματα τους και οι επιστημονικές ενώσεις έχουν παρόμοια ποσοστά συμφωνίας. Η επίσημη κλιματολογία ουσιαστικά βρίσκεται κωδικοποιημένη μέσα στα υπολογιστικά μοντέλα. Αλλά τα μοντέλα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η κλιματολογική κοινότητα έχει επιλέξει μια εντελώς άβολη στιγμή για να διατυμπανίσει την δήθεν ομοφωνία του 97 τοις εκατό.

Και τελικά, η IPCC έχει αποδείξει, για μια ακόμη φορά, ότι δεν μπορεί να είναι αντικειμενική. Η Καναδή δημοσιογράφος Ντόνα Λα Φραμπουάζ έχει περιγράψει με λεπτομέρεια τον βαθμό στον οποίο η IPCC έχει εποικιστεί από οικο-ακτιβιστές, και τώρα βλέπουμε το αποτέλεσμα. Καθώς η διαμάχη μοντέλα εναντίον πραγματικότητας εκτυλίσσεται, το τελευταίο μέρος που θα βρείτε πληροφορίες για αυτό είναι στην IPCC.”

==================

Σχόλιο Ν.Κ.

Μεγάλο κείμενο και ίσως βαρύ για μερικούς, όμως είναι σημαντικό για όλους μας.

Ξέρουμε καλά την φιλοσοφία που βάζει την ιδεοληψία πάνω από την πραγματικότητα. Είδαμε τι έγινε με τις προσφυγές για το κυνήγι στο ΣτΕ, την κλιματική αλλαγή και τα τέλη ΑΠΕ στο ρεύμα. Σε διάφορα επίπεδα είμαστε θύματα αυτής της ιδεοληπτιής προσέγγισης.

Οταν ένας ανώτατος δικαστής περηφανευόταν ότι εφάρμοζε “συστημική” προσέγγιση στα περιβαλλοντικά και έδινε προτεραιότητα στην Ατζέντα του Ριο πάνω από το Σύνταγμα της Ελλάδας, δρούσε μέσα στα όρια της ιδεοληψίας εναντίον της πραγματικότητας. Η ίδια προσέγγιση εφαρμόστηκε εδώ και τρεις δεκαετίες στην δήθεν υπερθέρμανση του πλανήτη. Το κλίμα βέβαια είναι συστημικά μεγαλύτερο από τα όποια μικρά οικολογικά και έτσι ήταν η φυσική έπαλξη για τους “συστημικά” σκεπτόμενους οικολόγους. Αντί να ασχολούνται με τις λεπτομέριες πήγαν κατευθείαν στο “μεγάλο θέμα” που εμπεριέχει τα πάντα, στο πλανητικό κλίμα.

Και εκεί βέβαια έδρασαν με την γνωστή κυνικότητα, το θράσος που τους διακρίνει και την περιφρόνηση για την αλήθεια. Κατάφεραν να πείσουν ανεγκέφαλους πολιτικάντηδες να φτιάξουν και να επανδρώσουν υπουργεία “κλιματικής αλλαγής” και να μας κατσικωθούν ως σωτήρες όχι μόνο ημών, αλλά και των παιδιών μας και των εγγονιών μας, αφού θα έσωζαν κοτζάμ πλανήτη.

Σώζοντας τον πλανήτη μερικοί πλούτισαν και πλουτίζουν από τις ταρίφες για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και άλλα φαιδρά που μας φόρεσαν. Αλλοι κάνουν καλά αμοιβώμενη καριέρα ως “οικολειτουργοί” σε υπηρεσίες της Ευρώπης που στήθηκαν με σκοπό να σώσουν τον πλανήτη.

Τώρα η πραγματικότητα τους ξεγυμνώνει.

Τώρα είναι καιρός να δράσουμε και να διώξουμε τους καραγκιόζηδες. Τώρα μπορούμε εμείς να εφαρμόσουμε την αρχή της “συστημικότητας” και μαζί με τους κλιματολόγους της συμφοράς να βάλουμε στο ίδιο κάλαθι το κάθε οικολογικής και ζωοφιλικής καρυδιάς καρύδι που μας κόλλησε σαν βδέλλα και να το ξαποστείλουμε. Διότι όλοι στον ίδιο χώρο ανήκουν “συστημικά”.

Η αρχή έγινε στην Αυστραλία με το ξήλωμα των πράσινων τσαρλατάνων. Θα επεκταθεί και αλλού. Η αλήθεια θα φτάσει και εδώ, κάποτε, και πρέπει να είμαστε έτοιμοι.

Για αυτό και μόνο το λόγο αξίζει να ξαναδιαβάσετε τι γράφει ο Ross McKitrick.

Leave a Reply