ΜΑΪΚΛ ΚΡΑΪΤΟΝ.
Μια εισαγωγή για τον Μάικλ Κράιτον. Στα 23 δίδασκε ανθρωπολογία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Στη συνέχεια σπούδασε ιατρική στο Χάρβαρντ. Η συγγραφική του πορεία άρχισε παράλληλα με την ιατρική και ίσως το πιο γνωστό του βιβλίο είναι το Τζιουράσσικ Παρκ στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία. Ο Μάικλ Κράιτον ήξερε τι έλεγε. Δυστυχώς χάθηκε στα 64 του χρόνια αλλά άφησε ένα σημαντικό έργο. Το παρακάτω απόσπασμα είναι από ομιλία του Μάικλ Κράιτον.
“Η παλιά ιδέα για την ισορροπία της Φύσης έχει προσβληθεί ανεπανόρθωτα. Δεν υπάρχει ισορροπία της Φύσης. Η επίκλησης της ιδέας αποτελεί πλάνη που επικρατούσε τον καιρό των αρχαίων Ελλήνων. Ομως η απόρριψη της ιδέας μας σοκάρει και αντιστεκόμαστε. Μερικοί τώρα μιλούν για “ισορροπία στην Φύση”, ένα τρόπο να κρατήσουν μια παλιά ιδέα ζωντανή. Μερικοί ισχυρίζονται ότι υπάρχουν πολλαπλές καταστάσεις ισορροπίας, αλλά αυτό είναι μια προσπάθεια να πείσουν ότι η ισορροπία μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικούς τρόπους. Πρόκειται για αναλήθεια. Το φυσικό σύστημα είναι εξ ορισμού χαοτικό, η μεγάλη αναστάτωση είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, και αν θέλουμε να διαχειριστούμε το σύστημα τότε θα πρέπει να έχουμε ενεργό συμμετοχή. Αυτό αποτελεί μια αναθεώρηση του ρόλου του ανθρώπου στην Φύση, καθώς και μια αναθεώρηση της Φύσης σαν κάτι τι παρθένο και άθικτο. Τώρα ξέρουμε ότι η Φύση ποτέ δεν ήταν άθικτη. Οι πρώτοι λευκοί επισκέπτες στο Νέο Κόσμο δεν κατάλαβαν τι έβλεπαν. Στην Καλιφόρνια οι Ινδιάνοι έκαιγαν παλιά δέντρα με μεγάλη συχνότητα, σήμερα έχουμε περισσότερα ενήλικα δέντρα από ότι υπήρχαν το 1850. Ο εθνικός δρυμός του Γιελλοστόουν ήταν ένα όμορφο μέρος ακριβώς επειδή οι Ινδιάνοι είχαν κυνηγήσει τα βουβάλια και τα ελάφια σχεδόν μέχρι εξαφάνισης. Οταν οι Ινδιάνοι αποκλείστηκαν από τον παραδοσιακό τους κυνηγότοπο, το Γιελλοστόουν μπήκε σε μια φάση μακράς παρακμής.”
Αυτά δήλωσε ένα επιστήμονας που ερεύνησε από πρώτο χέρι την κατάσταση. Εμείς, σαν κοινωνία και σαν κράτος, συνεχίζουμε να πιπιλίζουμε την παλιά καραμέλα περί ισορροπίας της Φύσης και να κτίζουμε κρατικές πολιτικές πάνω σε έναν μύθο.
Ουσιαστικά ζούμε σε έναν ακτιβιστικά προβαλλόμενο Μεσαίωνα. Αν δεν βγούμε, και γρήγορα, ξεχάστε τα περί οικονομικής ανάκαμπψης και λοιπά, ανάκαμψη χωρίς ακριβή επίγνωση της πραγματικότητας δεν γίνεται.