Παρακολουθώντας την κατάσταση για το περιβάλλον, τα αυθαίρετα, την παράνομη δόμηση και την εξοχική κατοικία, τι βλέπουμε; Και τι δεν βλέπουμε;
Αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο είναι ότι κάθε κτίσμα στην ύπαιθρο δημιουργεί γύρω του μια ζώνη ακτίνας 150 μέτρων στην οποία απαγορεύεται το κυνήγι. Η συνολική έκταση είναι 75 στρέμματα ανά κτίσμα και αυτό δικαιολογεί την εμπλοκή μας, σε επίπεδο θεσμικό και προσωπικό.
Το άλλο που βλέπουμε είναι ένα συνεχές παιχνίδι μεταξύ της πατερναλιστικής και πουριτανικής πολιτείας μας που αντιμετωπίζει τα αυθαίρετα με τα συνήθη “απαγορεύεται”, πρόστιμα, νομιμοποιήσεις, κούφιες εξαγγελίες, τα γνωστά. Οτι η προσέγγιση είναι αποτυχημένη επιβεβαιώνεται από τους ίδιους τους πολιτικούς ηγέτες, από τους υπηρεσιακούς παράγοντες και ακόμη από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Ελλάδας.
Αυτό που ΔΕΝ βλέπουμε είναι μια πιο κάλμα και αντικειμενική προσέγγιση. Αυτή αρχίζει με την κατανόηση ότι υπάρχει ΖΗΤΗΣΗ για εξοχική κατοικία, που είναι και το κύριο πρόβλημα της υπαίθρου. Οταν αρχίσουμε από αυτό το απλό τα υπόλοιπα θα πέσουν στην θέση τους. Αν με αυτή την απλή διαπίστωση αφήσουμε κατά μέρος τα πουριτανικά και πατερναλιστικά θα έχουμε και τον τρόπο λύσης το προβλήματος.
Ας δούμε πως γίνεται εκεί έξω που δεν έχουν την δική μας περίπλοκη νομοθεσία.
Στην Αίγυπτο, από την προπολεμική περίοδο της δεκαετίας του 1930, στήθηκαν οι γνωστές “καμπίνες”. Αυτές ήταν αυτό που στα ελληνικά σήμερα αποκαλούμε “καμπάνες” από το Cabane, την καλύβα. Ηταν απλά κτίσματα, κατασκευασμένα από τις δημοτικές αρχές, που νοικιάζονταν με την ημέρα. Οταν υπάρχει η δυνατότητα μίσθωσης ενός χώρου τότε μειώνεται η πίεση για κτίσιμο, και μαζί μειώνεται η περιβαλλοντική πίεση της βαριάς κατασκευής. Οταν παλιώσει η καμπίνα λύνεται και ανακυκλώνεται.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η ελαφριά κατασκευή, αν προσφερθεί σωστά και με το ανάλογο μάρκετινγκ μπορεί να σβήσει την μανία για το αυθαίρετο εξοχικό.
Στην Γαλλία έχουν παραθαλάσσια “πάρκα τροχόσπιτων” με αξιοπρεπή διαρρύθμιση χώρου, δεν είναι δηλαδή απλά χώροι στάθμευσης τροχόσπιτων. Οι αρχές και οι ιδιωτικές εταιρείες που δημιουργούν αυτά τα μέρη προσφέρουν παροχές ρεύματος, νερού, αποχέτευσης και φύλαξης. Οι ανέσεις ποικίλουν από λιτές έως επιπέδου πεντάστερου ξενοδοχείου.
Το τροχόσπιτο και άλλες ελαφριές αλλά συνάμα ΠΡΟΣΩΡΙΝΕΣ κατασκευές μπορούν να ικανοποιήσουν την ζήτηση για έναν χώρο διακοπών. Με την ελαφριά κατασκευή αποφεύγεται η δαπάνη μιας βαριάς και ενεργοβόρας κατασκευής που αλλοιώνει τον περίγυρο της μόνιμα και τον κλείνει στο κυνήγι.
Εκτός από τα τροχόσπιτα και τις λυόμενες καμπίνες υπάρχουν πολλές άλλες λύσεις για ελαφρά εξοχικά όπως: γιουρτ, φουσκωτά κτίρια, πολυτελή αντίσκηνα και άλλα. Οπως βλέπετε στις φωτογραφίες, αυτά δεν είναι καθόλου πρόχειρα κατασκευάσματα και μερικά προσφέρουν άνεση και πολυτέλεια ανώτερη του μέσου ελληνικού εξοχικού. Και όταν τελειώσουν οι διακοπές λύνονται και αφήνουν τον χώρο όπως ήταν πριν, κάτι που δεν κάνει το τσιμεντένιο κατασκεύασμα.