Κότσυφας: ενα από τα πολλά θύματα της καρακάξας και άλλων αρπακτικών.
Μεγάλη επιστημονική έρευνα που εξέτασε 2300 φωλιές κότσυφα αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η μείωση του κότσυφα οφείλεται στα αρπακτικά, και κυρίως στις καρακάξες.
Η δεκαπενταετής έρευνα δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό ΙΒΙΣ (την βίβλο των απανταχού ορνιθολόγων) και διεξάχθηκε από επιστήμονες του Βρετανικού Οργανισμού Θηραματοπονίας σε συνεργασία με το πανεπιστήμο του Ρέντινγκ.
Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει την σχέδη μεταξύ αριθμών αρπακτικών, διαχείρισης του βιότοπου και επιτυχή φωλεοποίηση. Οπως εξηγεί ο διευθύνων την έρευνα Δρ Κρις Στόουτ:
“Η φωλεοποίηση είναι σημαντικό συστατικό της επιβίωσης των πουλιών. Η κατανόηση των παραγόντων που επιδρούν στην επιτυχία ή την αποτυχία της φωλεοποίησης είναι σημαντική στην προσπάθεια μας να σώσουμε τα ωδικά πτηνά στο καλλιεργημένο περιβάλλον. Τα αρπακτικά τελικά ευθύνονται για ένα τεράστιο ποσοστό ματαίωσης της φωλεοποίησης. Ομως πρέπει να κατανοήσουμε την αλληλεπίδραση μεταξύ πληθυσμού αρπακτικών και βιότοπου πάνω στην φωλεοποίηση”.
Ο κότσυφας δεν είναι θηρεύσιμο είδος στην Αγγλία όπου έγινε η μελέτη. Αρα δεν υφίσταται η καραμέλα “τα αφάνισαν οι κυνηγοί”. Στην Αγγλία ο κότσυφας δεν απειλείται αλλά οι αριθμοί έχουν μειωθεί παρά το γεγονός ότι δεν διαφαίνεται περιβαλλοντικό αίτιο για την μείωση- πχ αγροχημικά, έλλειψη τροφής, μείωση βιοτόπου.
Η μελέτη, που διήρκεσε 15 χρόνια, έγινε στο κτήμα του Αλλερτον σε μια εποχή που έγιναν βελτιώσεις στον βιότοπο. Στο Αλλερτον έγινε και έλεγχος επιβλαβών, ειδικά της καρακάξας και του κορακιού.
Κατά την διάρκεια της μελέτης οι επιστήμονες εξακρίβωσαν ότι 89 τοις εκατό των κατεστραμμένων φωλιών ήταν αποτέλεσμα της δράσης καρακάξας και άλλων αρπακτικών.
Καρακάξα: εντυπωσιακό μαυρόασπρο χρώμα που μπερδεύει τους οικολόγους του σαλονιού. Η καρακάξα είναι επιδέξιος και αποτελεσματικός θύτης που δεν διστάζει να τα βάλει ακόμη και με γεράκια.
“Η επικίνδυνη περίοδος είναι η αρχή της φωλεοποίησης, όταν το φύλλωμα των δέντρων δεν έχει αναπτυχθεί για να προσφέρει κάλυψη στις φωλιές.” αναφέρει ο Δρ Στόουτ.
Η επιβιωσιμότητα των φωλιών ήταν μεγαλύτερη όταν γινόταν έλεγχος επιβλαβών σε σύγκριση με περιόδους που δεν γινόταν έλεγχος. Επίσης διαπιστώθηκε ότι ο αριθμός και πυκνότητα των επιβλαβών είχε άμεση σχέση με τον αριθμό φωλιών που κατάφερναν να φτάσουν μέχρι την επιτυχή επώαση και την ανάπτυξη νεοσσών.
Ο Πάτρικ Γουάιτ, του πανεπιστημίου του Ρέντινγκ δήλωσε:
“Οταν ερευνούμε τρόπους να αυξήσουμε την επιτυχή επιβίωση των ωδικών πτηνών τότε πρέπει να λάβουμε υπόψη και τα αρπακτικά και την αλληλεπίδραση των δύο. Ο έλεγχος αρπακτικών που ρημάζουν φωλιές ενδέχεται να επιτρέπει σε είδη όπως ο κότσυφας να φτιάξουν φωλιές σε μια μεγαλύτερη ποικιλία βιοτόπων.”
Και μετά από αυτή τη περίληψη της έρευνας των Αγγλων πρέπει να δούμε και τα δικά μας όπου η καρακάξα είναι ένα από πιο πολυπληθή πουλιά και τα πιο ευρύτερα διανεμημένα στην Ελλάδα. Οταν επιλέγουμε να μην κάνουμε τίποτε, και η απλή αναφορά της καρακάξας στα θηρεύσιμα ισοδυναμεί με τίποτε, τότε πρέπει να ξέρουμε το αποτέλεσμα της επιλογής μας. Και αυτό το αποτέλεσμα είναι λιγότερα ωδικά πτηνά και περισσότερες καρακάξες.
Η καραμέλα που διάφοροι έμαθαν να πιπιλίζουν για την δήθεν σοφία της Φύσης και άλλα παρόμοια είναι μια ανευθυνότητα ολκής. Αυτοί που τα λενε αυτά τα φαιδρά, και οι δημοσιογράφοι που τα μεταδίδουν και κατασκευάζουν συνειδήσεις δεν πρόκειται ποτέ να λογοδοτήσουν σε κανένα για τις ανοησίες τους. Ομως το αποτέλεσμα θα το εισπράξουμε όλοι. Και το αποτέλεσμα είναι μια φύση που θα έχει πολλές καρακάξες και αρουραίους και ελάχιστα άλλα. Αυτό θέλουμε; Για αυτό πληρώνουμε ως φορολογούμενοι τους λειτουργούς του υπουργείου Γεωργίας; Για να σκύβουν το κεφάλι μπροστά σε μια κατασκευασμένη κοινή γνώμη; Αν και έχει αποδειχτεί ξανά και ξανά από έγκριτους επιστήμονες ότι η αρπακτικότητα είναι σημαντικό πρόβλημα στην επιβίωση πολλών ειδών, η Ελλάδα από το 1992 κατήργησε την δίωξη επιβλαβών απλά επειδή κάποιοι κατάφεραν να πείσουν ένα άτομο στο υπουργείο για την “σοφία της φύσης”. Αυτά είναι γελοία πράγματα.
Η δίωξη επιβλαβών είναι αναγκαίο μέτρο διαχείρισης και δεν είναι μέρος του κυνηγίου ούτε δουλειά των κυνηγών. Η δίωξη επιβλαβών επιβάλλεται να γίνεται την άνοιξη από ειδικευμένους υπαλλήλους. Αυτό γίνεται έξω, αυτό πρέπει να γίνει και εδώ, σε πανελλαδική κλίμακα και σύντομα. Αυτό το ξέρουν και οι “αντί” και έχουν ήδη προβεί σε δίωξη αρουραίων σε μερικα νησιά για να σώσουν σπάνια πουλιά. Ετσι δεν είναι παιδιά;