Ο πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε “επίσημα” την παραχώρηση του Σκοπευτηρίου Καισαριανής στο Δήμο, μπαίνοντας έτσι ως νέος παίχτης σε ένα παλιό σήριαλ.
Το θέμα είναι απλό. Το Σκοπευτήριο παραχωρήθηκε στην Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρεία την δεκαετία του 1920, σε αντικατάσταση της έκτασης που κατείχε από τους Ολυμπιακούς του 1896 στη Καλλιθέα.
Αν το κράτος θέλει να αναιρέσει το παραχωρητήριο μπορει να το κάνει με μια απλή απαλλοτρίωση, ή δίνοντας ένα άλλο σκοπευτήριο στην ΠΣΕ. Το πρόβλημα είναι ότι κανένας κρατικός οργανισμός δεν θέλει να βάλει το χέρι στην τσέπη και κανένας πολιτικός δεν θέλει να αφήσει κατά μέρος τους κομπασμούς και να λειτουργήσει συνταγματικά. Ετσι καταντήσαμε, διότι περί κατάντιας πρόκειται, οι πολιτικοί να υπόσχονται την παραχώρηση του χώρου όποτε πιστεύουν ότι θα τους φέρει πολιτικό ώφελος.
Είναι μια φάμπρικα παρόμοια με τις δασικές εκτάσεις. Οταν λογγώσει το χωράφι σου χαρακτηρίζεται με μια υπογραφή “δασική έκταση” και σου μένουν οι υποχρεώσεις και οι φόροι αλλά αφαιρείται η απόλαυση. Κανείς δεν σκέφτηκε να δώσει λεφτά για να εξαγοραστεί η λογγωμένη έκταση και να τελειώνει το καλαμπούρι.
Η υπόθεση για το Σκοπευτήριο εκκρεμεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Γεγονός που κάνει την πρωθυπουργική “παραχώρηση” ακόμα πιο περίεργη.
Και να κλείσουμε με ένα τελευταίο. Πολιτικός, που είναι και έγκριτος νομικός, σε ραδιοφωνική εκπομπή έθιξε την λέξη “εταιρεία” στον τίτλο της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρείας, αφήνοντας το κοινό να πιστέψει ότι πρόκειται για κάποιου είδους καπιταλιστική κερδοσκοπική οργάνωση.
Από την ύπαρξη σωμάτων όπως η Εταιρεία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών, καθώς και την ονομασία γνωστών ΜΚΟ, της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, ήξερε ο συγκεκριμένος, καθώς και οι δημοσιογράφοι που τον φιλοξενούσαν το μέγεθος της ανακρίβειας. Το ότι πέρασε ασχολίαστη η δήλωση δείχνει το μέγεθος της ξεδιαντροπιάς και της προστυχιάς που συχνά χαρακτηρίζει τα κοινά σε αυτή τη χώρα.