Χρόνια συζητούμε για το ραβδωτό και λύση δεν βρίσκουμε. Τι ζητούμε όμως, από ποιον και για ποιο σκοπό;
Η σκοπευτική χρήση του ραβδωτού έχει λυθεί εδώ και χρόνια, η κυνηγετική του χρήση είναι το θέμα. Και εκεί γεννάται το πρώτο ερώτημα: μιλούμε για ραβωτό αντί για λειόκαννο σε παραδοσιακή παγάνα όπου οι βολές είναι κατά κανόνα κάτω από 70 μέτρα; Αν ναι, τι θα κάνει το ραβδωτό που δεν κάνει το λειόκαννο;
Μιλούμε για χρήση σε μοναχικό κυνήγι αγριόχοιρου, όπου ο κυνηγός εφαρμόζει τεχνικές ιχνηλάτησης και αθόρυβης προσέγγισης του θηράματος (stalking); Είναι εφικτό αυτό μέσα στην περίοδο θήρας του αγριόχοιρου όταν άλλοι στήνουν παγάνες στην ίδια περιοχή; Μάλλον όχι. Σαματάς της παγάνας και αθόρυβη προσέγγιση δεν συνυπάρχουν.
Οταν ζητήσαμε το ραβδωτό τι ακριβώς ζητήσαμε; Η δική μου πληροφόρηση είναι ότι ζητήσαμε ραβωτά γενικώς και έτσι διεγείραμε τα οπλοφοβικά αντανακλαστικά των αρμοδίων. Στην σκέψη τους, στην φαντασία τους αν προτιμάτε, είδαν μαύρα Μ-16 και Καλάσνικοβ.
Αυτό που δεν κάναμε ήταν να ζητήσουμε το άμεσα κατανοητό, το εύκολα αποδεκτό και το άμεσα χρήσιμο. Η φωτογραφία δείχνει το αντικείμενο. Ενα ραβδωτό δίκαννο, σε διαμέτρημα κοινού λειόκαννου, δηλαδή 12, 16 ή 20. Το συγκεκριμένο είναι 20άρι.
Το ραβδωτό σε διαμέτρημα λειόκαννου χρησιμοποιεί τα ίδια πυρομαχικά με το λείο, αλλά δίνει μεγαλύτερη ακρίβεια. Είναι χρήσιμο σε παγάνα αλλά και για μοναχικό κυνήγι, είναι γνωστό στο αγοραστικό κοινό και τα φυσίγγια του σχετικά ακριβά αλλά όχι όσο ακριβά όσο τα φυσίγγια ραβδωτού.
Το συγκεκριμένο όπλο πωλείται στην πατρίδα του ραβδωτού, την Αμερική, όπου πολλοί νομοί επιβάλλουν την χρήση λειόκαννου λόγω πυκνοκατοίκησης. Χρησιμοποιείται και σε περιοχές που δεν έχει περιορισμούς διότι έχει αποδείξει την χρησιμότητα του και αυτό έπρεπε να μας είχει υποψιάσει, αν βέβαια οι αιτούντες το ραβδωτό ήξεραν τι συμβαίνει αλλού και το είχαν ψάξει. Σχεδόν όλες οι καραμπίνες που κατέχονται απο κυνηγούς θα μπορούσαν να δεχτούν μια ραβδωτή κάννη ως ανταλλακτικό, θα υπήρχε δηλαδή μια οικονομική επιλογή απόκτησης ραβδωτού για όλους. Αλλά δεν είδαμε μέχρι εκεί. Πήγαμε ως ταύροι εν υαλοπωλείω και δεν πήραμε τίποτε.
Ενα τελευταίο. Η διόπτρα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο τόσο για την αξιοποίση του λείου όσο και του ραβδωτού, και είναι επίσης σημαντικό μέτρο πρόληψης ατυχημάτων του είδους “τον πήρα για θήραμα και έριξα…”. Και η διόπρα, όπως και τα ρυθμιζόμενα μεταλλικά σκοπευτικά χρειάζονται χώρο ρύθμισης, μάλλον δεν τα ζητήσαμε και έτσι δεν τα έχουμε.
Είναι ενδιαφέρον ότι οι Αμερικάνοι έβαλαν διόπτρα στο δίκαννο ραβδωτό διαμετρήματος 20. Αυτοί μάλλον κάτι ξέρουν για τα τεχνικά του θέματος, καλό είναι να μαθαίνουμε και εμείς μπας και περάσουμε καμιά χρονιά χωρίς θλιβερά μαντάτα για ατυχήματα.