ΛΥΚΟΙ, ΠΟΤΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Κάλγκαρι του Καναδά, o Valerius Geist, περασε δεκαετίες παρατηρώντας την συμπεριφορά λύκων και μεγάλων θηλαστικών στον Καναδά.

Οτι έγραψε για τον λύκο ο Valerius Geist δεν είνα απλή άποψη. Είναι συμπεράσματα στα οποία έφτασε μετά από δεκαετίες από πολύ κοντινή παρατήρηση του λύκου και μελέτης ιστορικών δεδομένων από όλο τον κόσμο. Αξίζει να διαβάσουμε τα συμπεράσματα αυτά με προσοχή, διότι όπως θα δείτε μέρος του οτι λέει θυμίζει έντονα τα δικά μας δεδομένα.

Ποια είναι λοιπόν τα σινιάλα κινδύνου;

1- Οι λύκοι αυξάνονται
2- Οι λύκοι προστατεύονται και δεν έχουν αντίληψη του ανθρώπου ως κυνηγό
3- Μειώνονται οι πληθυσμοί φυσικών θηραμάτων του λύκου
4- Οταν υπάρχει άφθονη τροφή από σκουπιδότοπους, εύκολα θηράματα όπως κατοικίδια ζώα και ζώα συντροφιάς.
5- Οταν μειώνονται τα κτηνοτροφικά ζώα σε ανοικτούς βοσκότοπους.
6- Οταν “ειδκοί” πληροφορουν το κοινό ότι οι λύκοι είναι ακίνδυνοι και δεν αποτελούν κίνδυνο
7- Οταν οι λύκοι ξεθαρρεύουν και πλησιάζουν ανθρώπινους οικισμούς όπου παρατηρούν ανθρώπους και επιτίθενται σε οικόσιτα ζώα ή ζώα συντροφιάς.
8- Οταν επιθέσεις λύκων δικαιολογούνται με εκλογικεύσεις σε στυλ “επιστημονικό” και η ευθύνη για την επίθεση μεταφέρεται στο θύμα.
9- Οταν άνθρωποι που συναντούν λύκους είναι αναγκασμένοι να δείχνουν υποχωρητική συμπεριφορά και φόβο.

Οπου συμβαίνουν τα παραπάνω, έγραψε ο Geist, η επίθεση σε άνθρωπο είναι αναπόφευκτη.