O Peter Nelson είναι ένας από τους πρώτους τεχνίτες στο λειόκαννο παγκοσμίως.
Ξεκίνησε ως μαθητευόμενος στην Purdey, το 1953, κάτω από τον Ernest Lawrence, αδελφό του Harry Lawrence που τότε ήταν διευθυντής στην Purdey. Ο Ernest ήταν υπεύθυνος για τα σουπερποζέ της Purdey, ίσως τα πιο δύσκολα όπλα από την άποψη κατασκευής, και ο 15χρονος τότε Peter άρχισε μαθητεία σε αυτά τα όπλα. Η μαθητεία διήρκεσε επτά χρόνια και στο τέλος ο Peter βγήκε ως πιστοποιημένος Actioner: ειδικός στην εφαρμογή βάσης και μηχανισμού.
Την τότε εποχή, εξηγεί ο Peter Nelson, οι βάσεις έφταναν πρόχειρα κατεργασμένες στους Actioners και έπρεπε να τετραγωνιστούν με τη λίμα. Σήμερα, προσθέτει, οι βάσεις φτάνουν κατεργασμένες από μηχανήματα CNC και η δουλειά είναι όνειρο σε σύγκριση με το παλιό σύστημα. Επίσης προσθέτει ότι δύσκολες δουλειές, όπως το τρύπημα για τον άξονα των καννών στη βάση παλιά γινόταν με πρωτόγονα φθαρμένα μηχανήματα με τζόγο στα κοπτικά. Σήμερα απλά φτιάχνεις ένα ηλεκτρόδιο για την ηλεκτροδιάβρωση και η κοπή είναι τέλεια, λέει.
Οσα λέει ο Peter Nelson βοηθούν να βάλουμε την λέξη “χειροποίητο” στο σωστό πλαίσιο. Είναι ένας ακόμα γνώστης που βεβαιώνει ότι η σύγχρονη τεχνολογία έχει επηρεάσει θετικά την οπλοκατασκευή και η δουλειά στο χέρι σήμερα επικεντρώνεται στα απαραίτητα σημεία που δίνουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Η περιγραφή του Peter Nelson επιβεβαιώνει την άποψη που είχε εκφράσει ο πρώην διευθυντής παραγωγής της Purdey, o Bruce Owen, όταν είχε γράψει σε άρθρο του στο Shooting Sportsman ότι η σύγχρονη τεχνολογία και τα σύγχρονα ατσάλια δίνουν καλύτερα όπλα, κάτι που τείνει να ακυρώσει την μανία με τα ¨προπολεμικά”.
Η συνέντευξη στηρίζει και τις αναρτήσεις στην Οπλογνωσία για το μορφωτικό επίπεδο των τεχνιτών που μπαίνουν σε μαθητεία στις πρωτοκλασάτες εταιρείες κατασκευής. Στα δεκαπέντε χρόνια ο μαθητής δεν έχει περάσει κανένα μάθημα δέσμης, φεύγει από το σχολείο με έναν απλό έλεγχο τριμήνου και αν είναι τυχερός με μια συστατική επιστολή. Οπως λέει ο Peter Nelson όχι μόνο δεν πήρε συστατική επιστολή, αλλά ο δάσκαλος της ξυλουργικής (ναι, υπάρχει τέτοιο μάθημα όπως και μεταλλουργική και είναι υποχρεωτικά) του είπε ότι ποτέ δεν θα γινόταν κάτι αξιόλογο.
“Οταν πέρασε το πρώτο μου όπλο από την Τράπεζα Δοκιμών ήθελα να πάω να του το δείξω, αλλά ήταν τόσο περίεργος άνθρωπος που μάλλον δεν θα με πίστευε” λέει ο Peter Nelson.