Πρόσφατα αναρτήθηκε ένα άρθρο για την σμίκρυνση του κυνηγετικού όπλου, δηλαδή την μετάβαση από το πιο δημοφιλές διαμέτρημα,το 12. σε μικρότερα διαμετρήματα.
Θυμόμουν από παλιά ότι το θέμα το είχε θίξει ο οπλοκατασκευαστής W.W. Greener και έψαξα στο βιβλίο του The Gun and its Development έκδοση του 1910. Στη σελίδα 377 με υπότιτλο “Οπλα μινιατούρες διαμετρήματος 12” ο Greener παραθέτει την δική του “συνταγή” για δίκαννα που ρίχνουν γομώσεις 1 1/8 της ουγγιάς, 32 γραμμάρια, ζυγίζουν 5 3/4 λίμπρες, 2,6 κιλά, και όπως λέει ο Greener αντέχουν τις κακουχίες του κυνηγίου.
Πως μικραίνεις ένα 12άρι που αντέχει γομώσεις 32 γραμμαρίων και τις κακουχίες του κυνηγίου. Μεταφράζω απευθείας από τον Greener:
“Η αρχή βάσει της οποίας κατασκευάζονται ελαφριά κυνηγετικά όπλα κανονικού διαμετρήματος είναι αυτή της μείωσης του 12αριου όπλου σε μήκος, ΑΥΛΟ ΚΑΝΝΗΣ [ΣΣ έμφαση δική μου] στην ακριβή χωρητικότητα που απαιτεί η γόμωση των 3 δραμιών πυρίτιδας και 1 1/8 ουγγιάς σκαγίων.”
Ο Greener συνεχίζει λέγοντας πως πειραματίστηκε με κάννη 25 ιντσών για την μείωση βάρους του όπλου και συνεχίζει:
“Μειώνοντας προσεκτικά το 12άρι όπλο σε ότι αφορά τις διαστάσεις των καννών, βάσης, μηχανισμού και κοντακιού παράγεται ένα όπλο μινιατούρα ελαφρύτερο κατά μια έως και μιάμιση λίμπρα από το κανονικό 12άρι, το οποίο όπλο μπορεί να ρίχνει την κανονική γόμωση του 12αριού σχεδόν όσο καλά και ένα κανονικό 12άρι όπλο.” Μια λίμπρα αντιστοιχεί σε 454 γραμμάρια, μιάμιση λίμπρα σε 680.
Οι κάννες, προσθέτει ο Greener, αποδίδουν καλύτερα όταν έχουν μήκος 27 ίντσες.
“Ενα αξιόπιστο όπλο με κανονικό πάχος καννών στην πατούρα της θαλάμης μπορεί να κατασκευαστεί με βάρος 5 3/4 λίμπρες” λέει ο Greener.
Ηδη έχει αναφερθεί η συνταγή της μείωσης διαστάσεων στις κάννες, σε μήκος αλλά και σε αυλό. Δεν δίνεται καμία αναλυτική περιγραφή για την μείωση στον αυλό. Υποθέτω ότι αφορά την μείωση του πάχους της κάννης που είναι και ένα σίγουρο μέσο μείωσης του βάρους. Οσο για το υπόλοιπο όπλο “μινιατούρα’ ο Greener αναφέρει την μείωση σε κάθε τμήμα του όπλου “κάθε μέρος πρέπει να μικρύνει σε σύγκριση με το κανονικό 12άρι” λέει και προσθέτει ότι τέτοια όπλα απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή στην κατασκευή άρα κοστίζουν περισσότερο από τα όπλα κανονικού μεγέθους και βάρους.
Και λέει ο συνήγορος του διαβόλου: αν πιστέψουμε την παλιά ρήση ότι το δίκαννο δεν φτιάχτηκε για δύο ευκαιρίες σε ένα θήραμα, αλλά για μια βολή ανά θήραμα σε δύο θηράματα, τότε γιατί να μην πάμε σε ένα μονόκαννο 12άρι, να ξεχάσουμε τη δεύτερη βολή σε δεύτερο θήραμα, και να λύσουμε το θέμα μια και έξω: Το μονόκαννο 12άρι διατηρεί την όποια βλητική υπεροχή του διαμετρήματος έναντι των μικροτέρων διαμετρημάτων. Εχει αρκετό πάχος κάννης για να αντέξει σε κτυπήματα που θα βούλιαζαν μια ελαφριά κάννη. Παρέχει τη δυνατότητα διατήρησης του βάρους ακόμη και με μακρύτερη κάννη από τις 27 ίντσες. Στο ένα θήραμα έχει εξίσου καλή σκοπευτική απόδοση με το δίκαννο, αν όχι καλύτερη λόγω ζυγίσματος και της σκοπευτική ευθείας της μιας κάννης. Και τελικά το κόστος είναι χαμηλό.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο Greener δεν αναφέρει το μονόκαννο. Σε ολόκληρο το βιβλίο έχει μόλις μια αναφορά για τη χρήση λειόκαννου με ένα φυσίγγι και δεν αφορά το μονόκαννο αλλά το άθλημα της σκοποβολής με δίκαννο στο οποίο γεμίζεται μόνο ένα φυσίγγι.