Κύριε Κυπρίδημε σας χαιρετώ,
Σκέφτομαι αρκετά συχνά με αφορμή το θεματολόγιο της ιστοσελίδας σας και έχω καταλήξει στα εξής συμπεράσματα. Οι πραγματικοί «αντίπαλοι» του ηθικού κυνηγού δεν είναι οι «αντί» καθ’ εαυτού. Οι ισορροπίες με τους συγκεκριμένους έχουν ψιλοπαγιωθεί δεδομένου και ότι οι πολιτικοί θέλοντας να τηρήσουν ψηφοθηρικές στάσεις ευνοούν μία τη μία, μία την άλλη πλευρά (συνήθως βέβαια αυτούς). Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από τη φύση η οποία εν τέλει θα πάψει να δημιουργεί και καινούργιους κυνηγούς.
Πραγματικός αντίπαλος είναι εκείνος που αγοράζει σέττερ στο διαμέρισμα και το βγάζει βόλτα με το λουρί γιατί είναι όμορφο. Είναι αυτός που δεν ξέρει να ξεχωρίζει το κουνάβι από τη νυφίτσα. Αυτός που δεν ξέρει ότι ο λύκος τρώει σκυλιά. Αυτός που αποκαλεί τη δεκαοχτούρα, περιστέρι, αυτός που δεν ξέρει πότε μαζεύουν τις ελιές, πότε θερίζουν το κριθάρι, αυτός που δεν ξέρει να ανάψει τη σόμπα. Αυτός που δεν ξέρει να σχίσει ξύλα και που όταν τον ρωτάς τι ξύλα καίει στο τζάκι θα σου πει, «δεν ξέρω τα ρυθμίζει ο πατέρας μου αυτά». Αυτός που δεν ξέρει πότε γεννάνε οι προβατίνες. Που δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον ήχο του αηδονιού από της καρδερίνας ή του θαμνοψάλτη. Είναι ο νομοθέτης που θεωρεί ότι ο έλεγχος κορακοειδών πρέπει να εντάσσεται στην κυνηγετική δραστηριότητα. Ο δικαστής που παραγγέλλει την απομάκρυνση λύκων και αγριογούρουνων από τις κατοικημένες περιοχές και ώσπου να στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής, τα ζώα έχουν επιστρέψει. Αυτός που όταν αγναντεύει το δέλτα του Έβρου, λέει «α τι ωραία, πολλά πουλιά», αντί να μαγεύεται και να λέει , να πρασινοκέφαλα, να σφυριχτάρια, να νανόχηνες κλπ.
Πήγα τον Αύγουστο στην Κένυα για Σαφάρι. Στο Εθνικό πάρκο του Αμποσέλι και του Τσάβο. Όπως ήταν φυσικό όλοι ενθουσιάζονταν με τα λιοντάρια. Προσωπικά συγκινήθηκα , σε βαθμό ακραίο όταν είδα τον αφρικάνικο όρυγα και τον αφρικάνικο πολεμαετό, ζώα που μόνο ο ντόπιος οδηγός μας ήξερε ενώ οι συνταξιδιώτες μου με κοιτούσαν σα να είμαι τρελός που τα ήξερα εκ των προτέρων. Το κυνήγι θα σταματήσει όχι γιατί θα υπερισχύσει η γνώμη των αντί αλλά γιατί κανένας δε θα κατανοεί τη φύση ώστε να θέλει και να την εξερευνήσει. Θα σταματήσει γιατί η γυναίκα σου δε θα καταλαβαίνει την ανάγκη σου για εξόρμηση στο βουνό ή τουλάχιστον δε θα καταλαβαίνει γιατί αυτή είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη σου να πας για bunch και να φλυαρήσεις με τις φίλες της και τους άντρες τους. Θα σταματήσει γιατί όταν θέλουμε να εντυπωσιάσουμε μια σύντροφο στα πρώτα ραντεβού, αντί να βγάλουμε από τον καταψύκτη το θήραμα ώστε να της κάνουμε το τραπέζι με δικιά μας μαγειρική, θα την πάμε να την κεράσουμε ριμπάι μπριζόλα για να πληρώσουμε 200 ευρώ λογαριασμό.
Ο κόσμος μετατρέπεται σε μια μάζα που μπορεί να ανεχθεί οτιδήποτε αρκεί να μην το βλέπει. Θα φάει κρέας που έσφαξε ο χασάπης αρκεί να μην το σφάξει ο ίδιος. Και εσύ φίλε κυνηγέ που το κάνεις είσαι Νεάτερνταλ. Θα πάρει ηλεκτρικό όχημα αρκεί να μη βλέπει την εξάτμιση να παράγει ρύπους. Θέλει να μη βλέπει τους ρύπους της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Θα τα κάνει όλα άνω κάτω διότι σ’ ένα βίντεο στο τικ τοκ κάποιος κλώτησε μια γάτα, αλλά αδιαφορεί πλήρως για τα θύματα πολέμων που συμβαίνουν δίπλα μας.
Απέναντι μας είναι κ. Νικήτα όλος ο σύγχρονος τρόπος ζωής και λυπάμαι που το λέω σχεδόν και το σύνολο των συμπολιτών μας, όχι γιατί μας μισούν σκόπιμα, αλλά γιατί δεν μας καταλαβαίνουν. Ούτε εμάς, ούτε τη φύση. Οι αποσυνδεδεμένοι με τη φύση είναι πάρα μα πάρα πολλοί. Και σε αντίθεση με το τι ενδεχομένως πιστεύουμε όταν με σθένος υπερασπιζόμαστε επιχειρήματα απέναντι σε κατά τη γνώμη μας λίγους και ανίδεους, δεν ζουν ανάμεσά μας. Ζούμε ανάμεσά τους. Τουλάχιστον ακόμα. Γιατί σε λίγο θα υπάρχουμε μόνο σε προθήκες μουσείων και βιβλία ανθρωπολογίας.
Μετά Τιμής
Γ.Χ.