Για επεξήγηση του ασυνήθιστου τίτλου δείτε παλαιότερο άρθρο εδώ:
https://oplognosia.com/?p=14152
Πρόκειται για άρθρο για τα δίκαννα που οπλίζουν με την κίνηση του μοχλού ανοίγματος. Δίκαννα που κρίθηκαν ακατάλληλα για το κυνήγι με παγανιστάδες και γεμιστάδες από τους Αγγλους αλλά αγαπήθηκαν από τους Γάλλους. Το Verney Carron που απεικονίζεται είναι (γαλλικό για όσους δεν γνωρίζουν την μάρκα) από τον κατάλογο του 1895. Προφανώς είχε εφευρεθεί πιο πριν και παρουσιάζει τεχνικά χαρακτηριστικά που είναι αντιπροσωπευτικά της γαλλικής προσέγγισης στα μηχανικά αντικείμενα. Είναι επίσης έξυπνο αλλά και απλό σύστημα.
Ο μηχανισμός του Verney Carron λυμένος στα κύρια τμήματα του. Προσέξτε το πάχος του κεντρικού στοιχείου πάνω στο οποίο στηρίζονται οι σφύρες.
Προφίλ του μηχανισμού, προσέξτε τις βίδες που στηρίζουν τις σφύρες και τις σχαστηρίες, βίδες που δρουν και ως άξονες περιστροφής. Επίσης προσέξτε πως τα ελατήρια ενεργοποιούν τις σφύρες αλλά και τις σχαστηρίες.
Εδώ φαίνεται πως το κεντρικό στέλεχος στήριξης των τμημάτων του μηχανισμού στερεώνεται στη βάση με χελιδονοουρά, κάτι που σημαίνει ότι το σύστημα μπορούσε να εφαρμοστεί σε κοινές βάσεις δίκαννου της εποχής εκείνης.
Σελίδες από τον κατάλογο 1895 της Verney Carron που δείχνει λεπτομέριες του εσώσφυρου δίκαννου, του Hammerless όπως το αποκαλεί.
Το άνοιγμα του δίκαννου αυτού γίνεται με τον μοχλό Jones, μανιβέλα στην κυνηγετική αργκό. Και με το γύρισμα της μανιβέλας γίνεται και η όπλιση των σφυρών. Για να γίνει κατανοητή η ευφυία του εφευρέτη χρειάζεται μια μικρή περιγραφή της δομής του δίκαννου. Πρόκειται για σύστημα αργό αλλα απόλυτα ικανό να εξυπηρετήσει τον μοναχικό κυνηγό που κυνηγά με σκύλο ή σε φυσιολογικό καρτέρι.
Πίσω από τη βάση βρίσκεται ένα σχετικά χοντρό κάθετο στοιχείο το οποίο βιδώνει στη βάση με μια βίδα στο κάτω μέρος. Πάνω σε αυτό το χοντρούτσικο κεντρικό στοιχείο βιδώνουν οι σφύρες. Στη φωτογραφία φαίνονται οι βίδες που δρουν και ως άξονες. Το πάχος του κεντρικού στοιχείου είναι αρκετό για να δεχτεί σπείρωμα σε ικανό βάθος ώστε να στηρίζει τις σφύρες. Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο όπλο των φωτογραφιών άντεξε από το 1895 με του ίδιους βιδωτούς άξονες μαρτυρά την αντοχή του.
Τα V ελατήρια στης σφύρας επίσης ενεργοποιούν και τις σχαστηρίες, άρα η κατασκευή απλουστεύεται. Η επιλογή αυτή αποφεύγει το ξεχωριστό ελατήριο για την κάθε σχαστηρία, τον άξονα του ελατηρίου καθώς και το σημείο αντιστήριξης του ελατηρίου της κάθε σφύρα που θα χρειαζόταν αν ακολουθείτο η συμβατική σχεδίαση. Δηλαδή μειώνει τα εσωτερικά μέρη άρα μειώνει το κόστος κατασκευής. Η δε ασφάλεια μπλοκάρει τις σχαστηρίες και όχι τις σκανδάλες όπως συμβαίνει στα περισσότερα δίκαννα.
Και έτσι έχουμε έναν απλό μηχανισμό, σε μια εξαιρετικά ανθεκτική βάση, καθώς δεν υπάρχουν εγκοπές για οπλιστήρες και εσωτερικά ελατήρια όπως στα περισσότερα δίκαννα με μισές φωτιές. Η βάση έχει κυρτό σχήμα, με την κομψότητα που προσφέρει αυτή η επιλογή και περαστό πίρο καννών, άρα προσφέρει και επισκευασιμότητα και όχι μόνο ομορφιά.
Το δίκαννο αυτό βρέθηκε στις αγγελίες του γαλλικού ιστότοπου αγγελιών Naturabuy. Πωλείται για κυνηγετική χρήση. Μετά από 130 χρόνια χρήσης διατηρεί αρκετή αντοχή για άλλα τόσα. Αυτό λέει πολλά για την αξία της απλότητας όταν αυτή συνδυάζεται με ποιοτική κατασκευή.