ΕΡΩΤΗΣΗ- ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΟ;
Γεια σας,
Λέγομαι Νικόλαος Δημητρίου και είμαι κυνηγός και αναγνώστης σας. Σας ευχαριστώ για τις πολύτιμες γνώσεις που μας προσφέρετε είτε μέσω των άρθρων σας είτε μέσω του διαδικτύου. Ύστερα από μια συζήτηση με κάποιον φίλο μου προέκυψε μια διαφωνία για το αν το πρώτο λειόκαννο, δίκαννο που επινοήθηκε σαν εφεύρεση, ανεξάρτητα από το εάν εξελίχθηκε το ένα ή το άλλο περισσότερο στην συνέχεια, είναι το πλαγιόκαννο ή το αλληλεπίθετο. Θα σας ήμουν ευγνώμων αν θα μπορούσατε να με βοηθήσετε μέσα από ιστορικά στοιχεία ή κάποιο link στο διαδίκτυο να λύσουμε την διαφωνία μας. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά, συνεχίστε να μας ενημερώνετε και να μας δίνετε τις γνώσεις σας σχετικά με την αγαπημένη μας δραστηριότητα.
Φιλικά,
Δημητρίου Νικόλαος
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Κανείς δεν μπορεί να πει με 100 τοις εκατό βεβαιότητα ποιος τύπος ήταν πρώτος. Στην ιστορία των όπλων πάντα υπάρχουν εκπλήξεις. Ομως η γενική γνώμη των ειδικών είναι ότι από την εποχή του εμπροσθογεμούς το σουπερποζέ κατασκευάστηκε πρώτο και μετά ακολούθησε το πλαγιόκαννο.
Προσωπικά πιστεύω ότι οι οπλουργοί της εποχής εκείνης στράφηκαν προς το πλαγιόκαννο διότι όταν το γεμίζει ο χειριστή το πλαγιόκαννο “κάθεται” πιο άνετα στο γέμισμα. Πάντα μιλάμε για εμπροσθογεμή όπλα που θέλουν μιαν ολόκληρη διαδικασία- καθάρισμα κάννης, πυρίτιδα, τάπα, σκάγια, πάνω τάπα- για κάθε κάννη. Επίσης το πλαγιόκαννο, ακριβώς διότι κάθεται με τρόπο που παρουσιάζει τις κάννες με την ίδια διάταξη κάθε φορά, δηλαδή η δεξιά κάννη είναι δεξιά και η αριστερή αριστερά, μείωνε και την πιθανότητα να γεμιστεί μια κάννη δυό φορές, ένα πιθανό πρόβλημα στην εποχή του εμπροσθογεμούς. Αυτά πάντως είναι μια προσωπική εκτίμηση και όχι θέσφατα!
ΕΡΩΤΗΣΗ- ΔΙΚΑΝΝΟ SUHL
Αγαπητέ κύριε Κυπρίδημε,
Κατ αρχήν θερμά συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας να δημιουργήσετε αυτή τη μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα ιστοσελίδα και να δίνετε τα φώτα σας σε αυτούς που ασχολούνται με το κυνήγι και τα κυνηγετικά όπλα. Επίσης διαβάζω ανελλιπώς τα άρθρα σας και τα σχόλιά σας στο «ΕΘΝΟΣ-ΚΥΝΗΓΙ» και είμαι και εγώ υπέρμαχος της χρήσης ραβδωτού όπλου για το κυνήγι των μεγάλων τριχωτών θηραμάτων. Λόγω όμως του ότι είμαστε ανεκπαίδευτοι και κανείς δεν μας υποχρεώνει να εκπαιδευτούμε και του ότι ήδη θρηνούμε πολλά θύματα στο κυνήγι τριχωτών, έχω να προτείνω για αρχή τη χρήση ραβδωτού σε Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές όπου ο κυνηγός θα συνοδεύεται από προσωπικό της ΕΚΠ.
Τα ερωτήματα που θέλω να σας θέσω αφορούν ένα Γερμανικό δίκαννο πλαγιόκαννο, δισκάνδαλο με απλούς εξολκείς μάρκας SUHL το οποίο αγόρασα καινούριο το 1995 από τον Καλκατζάκο. Θα ήθελα να μάθω για τον μηχανισμό του, την ποιότητα κατασκευής του (ατσάλι βάσης και κανών, εσωτερικό φινίρισμα, ασφάλεια) και το εργοστάσιο κατασκευής του (στο μαγαζί που το αγόρασα μου είπαν ότι είναι από τη MERKEL αλλά επειδή είναι το φθηνότερο μοντέλο δεν βάζουν πάνω το όνομα, ισχύει αυτό? έχει σχέση με τα SAUER ή τα SIMSON ? γιατί δεν το βρίσκω σε κανένα κατάλογο ή σε έκθεση όπλων ή στο διαδίκτυο?) και τι σημαίνει το σύμβολο JS και το νούμερο 493 στη βάση των κανών και το νούμερο στην κάτω ρίγα. Επίσης θέλω να μου πείτε πως θα βγάλω το κοντάκι για να αφαιρέσω ότι έχει απομείνει από το λούστρο και να το περάσω λινέλαιο γιατί δεν έχει τζαβέτα (το κοντάκι έχει αλλαχθεί λόγω σπασίματος του πρώτου) και επίσης θέλω να μου πείτε αν θα επηρεαστεί η αντοχή της λαβής του κοντακιού εάν το κάνω αγγλέ.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας.
Νίκος Μανιατάκος
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Το δίκαννο σας είναι αναμφίσβητητα γερμανικό και ότι σας είπαν περί Merkel ανταποκρίνεται τόσο από το σχήμα του όπλου όσο και από τον μηχανισμό του. Θα παρατηρήσετε ότι έχει έναν πίρο στο πάνε μέρος της βάσης, ακριβώς πίσω από τα ημισφαίρια των καννών. Αυτός ο πίρος στηρίζει τις σχαστηρίες και πρόκεται για “σήμα κατατεθέν” του μηχανισμού Merkel.
Η δουλειά όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, είναι εξαιρετικά καθαρή, ειδικά στα κλειδιά και στα επίπεδα των καννών. Προφανώς οι Γερμανοί κάνουν σωστή δουλειά ακόμη και στα φθηνά όπλα και αυτό θα έπρεπε να προβληματίσει μερικές νεοαφιχθείσες χώρες που θέλουν να αναπτύξουν, δήθεν, βιομηχανία κυνηγετικών όπλων.
Οι πιθανότητες είναι ότι το ατσάλι που χρησιμοποιήθηκε είναι το ίδιο με αυτό που μπαίνει στα υπόλοιπα Merkel και δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για την ποιότητα του.
Ο αριθμός 493 μάλλον δείχνει ότι το όπλο δοκιμάσθηκε τον Απρίλιο του 1993. ΟΙ σφραγίδες δείχνουν ότι έχει αυλούς 18,7, θαλάμες 70 χιλιοστών και τσοκ Ό και και Ύ. Ο αυλός είναι περίπου ιδανικός, ούτε σφιχτός ούτε και διευρυμένος, αλλά κάπου ανάμεσα και ότι πρέπει για σύγχρονα φυσίγγια με πλαστικό συγκεντρωτήρα.
Η αφαίρεση του κοντακιού σε όπλα με εγκάρσιες βίδες είναι λίγο μπελάς. Πρέπει να υπάρχουν κατάλληλα κατσαβίδια που ταιριάζουν στις βίδες ακριβώς, για να μην τις τσαλακώσουν, και η διαδικασία αρχίζει με την αφαίρεση του υποφυλακτήρα. Κάτω από τον υποφυλακτήρα βρίσκεται η πίσω βίδα της πλάκας στης σκανδάλης. Οταν αφαιρεθεί αυτή τότε ξεβιδώνεται η βίδα που είναι μπροστά, στο κάτω μέρης της βάσης. Μετά ακολουθεί η βίδα πίσω από την πεταλούδα. Επειδή είναι αρκετή η διαδικασία καλύτερα είναι να το πάτε σε έναν οπλουργό να σας το λύσει και να σας το δέσει μετά το φινίρισμα του κοντακιού. Το δέσιμο είναι πιο κρίσιμο διότι η κάθε βίδα πρέπει να “καργάρει” σωστά αλλιώς υπάρχει πιθανότητα να βαρύνουν οι σκανδάλες ή να δυσκολέψει η λειτουργεία της ασφάλειας.
Η μετατροπή του κοντακιού σε αγγλέ δεν επηρεάζει το κοντάκι εκτός και αν υπάρχει κάποιος ρόζος στην περιοχή της λαβής. Από τις φωτογραφίες δεν φαίνεται να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα στο δικό σας όπλο.
ΕΡΩΤΗΣΗ- ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΨΗΛΟ ΚΥΝΗΓΟ
Κύριε Νικήτα καλημέρα εύχομαι Καλό Πάσχα. Συγγνώμη που σε ταλαιπορώ αλλά έχω λίγο πελαγοδρομίσει και σου ζητώ βοήθεια.
Θέμα 1ον:
Το 1995 αγοράζω μια 1187 remington και πηγαίνω στο συγχωρεμένο τον Δεστέφανη για μετροληψεία κοντακιού.
Remington 1187: ( 39-65-350 και cast on:4 πάνω-0 κάτω. P :12mm.) Αυτά είναι τα αρχικά μέτρα του κοντακιού.Το ύψος μου είναι 2.02 μέτρα.
Με το try gun του Δεστέφανη και ρίχνοντας με φυσίγγια με λέιζερ απεφάνθει ότι τα μέτρα μου είναι: (40-70-385 και cast off:10πάνω-20κάτω και P : 12mm.)
Δεδομένου του περιορισμού λόγω ελατηρίου επαναφοράς κλείστρου μέσα στο κοντάκι δεν ξέρω τι μου έφτιαξε εκτός του μήκους που ήρθε στα 38.5 εκ. Εγώ επηρεασμένος από ένα άρθρο δικό σας στο ”Κυνήγι και Σκοποβολή” άρχισα να κάνω μόνος μου τα ξύλα λινέλαιο.Εκεί κάπου από απειρία κατέβασα λίγο την ράχη του κοντακιού; Πάντος μ’αυτό κυνηγώ μέχρι σήμερα με αρκετές επιτυχίες δεδομένης και της προσαρμογής μου πλέον με τα χρόνια. Πάντως όταν επωμίζω ήρεμα και σωστά με το ζυγωματικό σφιχτά στο κοντάκι είμαι λίγο κάτω από την ρίγα και το στόχαστρο. Επίσης σε πρόχειρες δοκιμαστικές βολές γύρω στα 15μ. μάλλον η τουφεκιά φεύγει λίγο αριστερά.Εδώ ίσως να φταίει το ίσιο Αμερικάνικο κοντάκι χωρίς cast off. Ισως με την επιμήκινση του κοντακιού να κατέβηκε λίγο το κοντάκι;
Θέμα 2ον:
Εχω κληρονομιά από τον πατέρα μου ένα baikal IZ27 με αυτόματους εξωλκοίς-μονοσκάνδαλο με επιλογέα πανω στην σκανδάλη-made in ussr.
72 εκ. κάνη 18.2mm αυλός και θαλάμες 70 mm. Tο κοντάκι 35 εκ. και βλέπω πάνω από την ρίγα όταν επωμίζω σφιχτά.
Απορίες:
Να πάω στον Παπατσαρούχα ο οποίος ασχολείτε με τα baikal αλλά δεν ξέρω τι ικανότητες έχει στα κοντάκια;Βέβαια αυτός μπορει να μου το ελαφρύνει και να επιμεληθεί με γνώση τα μεταλικά μέρη (αφαίρεση ρίγας-αποχρωμίωση κ.α.)
Να πάω στον Πλαστουργό που στην έκθεση μου έλεγε ότι φτιάχνει τα κοντάκια των προταθλητών και ότι έχει φέρei ειδικό μηχάνιμα για το στραβομα των κοντακιών;
Να πάω στον Κούρκουλο που είναι και ακριβός και πολυάσχολος; Βέβαια δεν ξέρω τι σκαμπάζει από μετροληψεία αλλά τοποθετεί άριστα εσωτερικά τσοκ. Που στο baikal θα τα χρειαστώ.
Μετά να πάω το baikal στον Παπατσαρούχα για τα μέταλα και το κοντάκι και όταν μαζέψω χρήματα πάω και στον Κούρκουλο για εσωτερικά τσοκ;;;
Εχω καταμπερδευτεί.
Διευκρυνίσεις:
- α) Δεν έχω λεφτά για πέταμα.
- β) Το baikal το θέλω για τα καταπληκτικά του μέταλα γιατι ήταν του πατέραμου και για κανονικά φυσίγγια.Δεν θα πάω μ’αυτό για παπιά έτσι καταλαβαίνεις δεν με ενοχλεί και το 18.2mm αυλός.
- γ) Τα εσωτερικά τσοκ θα τα χρειαστω κάποια στιγμή για να το χρησιμοποιήσω στο μέλλον και ως όπλο με σκύλο φέρμας και δεν τα βιάζομαι.
Είναι τόσο μεγάλο το mail που σίγουρα από κοντα, αφού μένουμε και οι δύο Αγ. Παρασκευή και το Εθνος είναι δίπλα….θα ήταν καλό να τα πούμε,χωρίς να ενοχλώ φυσικά. Εγώ πάντως δεν ξεκινώ τίποτα χωρίς την δική σας γνώμη.
Σας ευχαριστώ και εύχομαι να περάσετε όσο καλύτερα μπορείτετο Πάσχα.
Διονύσης Μήλλας
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Αγαπητέ φίλε Διονύση,
Εχεις την κατάρα των ψηλών κυνηγών και σκοπευτών! Κανένα εργοστασιακό κοντάκι δεν θα σου ταιριάξει.
Από ότι φαίνεται ο αξέχαστος Αντώνης Δεστέφανι βρήκε τα μέτρα της καραμπίνας. Η απόκλιση προς τα αριστερά που έχει όταν κάνεις βολές στα 15 μέτρα μπορεί να διορθωθεί με αφαίρεση ξύλου, προσεκτικά και μεθοδικά, από την αριστερή μεριά του κοντακιού ώστε το μάγουλο να πάει λίγο δεξιότερα και να ακολουθήσει και η βολή.
Για το ΙΖ27 το θέμα είναι αν θα αποφασίσεις να το βελτιώσεις με αφαίρεση ρίγας κλπ. Αυτό είναι το πρώτο βήμα και το βασικό. Αν αποφασίσεις να το κάνεις τότε ο Παπατσαρούχας αποχρωμιώνει τις κάννες και υπάρχει η δυνατότητα διαμόρφωσης των τσοκ όπως ακριβώς τα θέλεις χωρίς να αναγκαστείς να καταφύγεις σε εσωτερικά τσοκάκια.
Αφού γίνουν οι μεταλλικές δουλειές στο όπλο τότε μπορείς να σκεφτείς την δυνατότητα κατασκευής νέου κοντακιού αντιγράφοντας τα μέτρα της καραμπίνας. Το νέο κοντάκι είναι η πιο καθαρή λύση όταν τα μέτρα είναι τόσο ειδικά. Ευτυχώς το Baikal σχεδιάστηκε από την αρχή ώστε να είναι εύκολο στις εφαρμογές του κοντακιού (μέχρι και εγώ κατάφερα να φτιάξω κοντάκι για Baikal) και έτσι η δουλειά δεν κοστίζει όσο κοστίζει σε άλλους τύπους όπλων.
Αν διαβάσεις στην ενότητα “Εργονομία” θα δεις αναφορές σε ένα νέο στυλ κοντακιού που βρήκα τυχαία. Πρόκειται για ίσιο κοντάκι, χωρίς καστόφ, αλλά με την ράχη μετατοπισμένη προς τα δεξιά για να δώσει σε ίσια κοντάκια την σωστή τοποθέτηση του κεφαλιού. Αυτή είναι η λύση για την καραμπίνα και το Baikal που έχουν κοντάκια με τζαβέτα. Αν θέλεις πάρε με τηλέφωνο στο Εθνος για μια συνάντηση ώστε να δεις ένα τέτοιο κοντάκι από κοντά.
ΕΡΩΤΗΣΗ- ΔΙΚΑΝΝΑ FEG
Αγαπητέ κύριε Κυπρίδημε.
Αφού σας εκφράσω τα συγχαρητήρια μου για την ποιοτική ενημέρωση που πραγματοποιείτε για όλους τους ασχολούμενους με τα όπλα , θα ήθελα την αξιολόγηση σας για δύο όπλα που είχαν αγορασθεί από τον κον Ευάγγελο Τουφεξή , στα τέλη της 10ετίας του ’70. Πρόκειται για ένα δίκαννο αλληλεπίθετο μονοσκάνδαλο με επιλογέα και ένα πλαγιόκαννο δισκάνδαλο Ουγγρικής κατασκευής ,με αυτόματους εξολκείς, τα οποία είναι σε πολύ καλή κατάσταση και έχουν αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις όσον αφορά την βλητική τους απόδοση στο κυνήγι. Το αλληλεπίθετο όπως θα δείτε φέρει τρία κλειδιά, το ένα περαστό., τα δε ξύλινα μέρη ,στο πλαγιόκαννο είναι μαύρα και φινιρισμένα , ενώ του αλληλεπίθετου είναι στο φυσικό τους χρώμα .
Παρακαλώ ενημερώστε με για τις πιέσεις στις οποίες έχουν δοκιμασθεί , διότι σύμφωνα με το έντυπο σας με τις σφραγίδες , δεν έχω καταλάβει εάν οι Ούγγροι ακολουθούσαν το Σοβιετικό σύστημα πιέσεων (αναγραφή πιέσεων καθημερινής χρήσης), ή το Δυτικό(πιέσεις δοκιμής).
Επισυνάπτω σχετικές φωτογραφίες.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων .
Αλεξόπουλος Γεώργιος
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Τα όπλα της FEG είναι στιβαρά όπλα και η μελέτη τους δείχνει ότι έχει γίνει σοβαρή σχεδιαστική προσπάθεια ώστε να είναι μεν χαμηλού κόστους αλλά με μεγάλα περιθώρια αντοχής.
Τα πλαγιόκαννα της FEG έχουν μια εξελιγμένη μορφή μηχανισμού Ανσον Ντήλυ με ανθεκτική βάση, ανταλλάξιμο πίρο και δείκτες όπλισης. Τα σουπερποζέ της FEG βασιζονται πάνω στο κεντροευρωπαϊκό πρότυπο με την βαθιά βάση και τα συρταρωτά κλειδιά, όπως τα Merkel.
Οι Ούγγροι ακολουθούσαν το δυτικό σύστημα και στα όπλα τους σφράγιζαν την πίεση που υπέστησαν κατά την στιγμή της δοκιμής. Στο όπλο της φωτγοραφίας αυτή η πίεση δοκιμής ήταν 950 κιλά ανά τετραγωνικό εκατοστό δηλαδή κανονική δοκιμή. Ο αριθμός 75 δείχνει το έτος κατασκευής.
Να σημειώσουμε κάτι εδώ. Στην εποχή κατασκευής, δηλαδή την δεκαετία του 70, δεν κυριαρχούσε η ασθένεια της μαγκνουμίτιδας και τα περισσότερα όπλα δοκιμαζόντουσαν σε κανονικές πιέσεις. Με την εξάπλωση των φυσιγγίων σεμί μάγκνουμ και μάγκνουμ ανέβηκαν και τα επίπεδα πιέσεων δοκιμής. Ομως, τα περισσότερα όπλα διατήρησαν τις αρχικές τους διαστάσεις και σχήμα, δηλαδή παρέμειναν ως είχαν και άντεξαν τις αυξημένες πιέσεις δοκιμής. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυθαίρετα μπορούμε να υπερβαίνουμε τις ενδεδειγμένες πιέσεις χρήσης, αλλά δείχνει ότι η δοκιμή σε αυξημένες πιέσεις δεν σημαίνει αυτόματα και καλύτερο προϊόν, ούτε και το αντίστροφο.