Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;
“Καλησπέρα φιλε Νικήτα
Η καραμπίνα της WINCHESTER SUPER X MODEL 1 Είναι γνωστό ότι βγήκε στή παραγωγή μόνο γιά 7 χρόνια (1974 έως 1981) γιατί τό κόστος κατασκευής ήταν υψηλό & όχι ανταγωνιστικό κατά τή γνώμη τών ειδικών διεθνώς στήν εποχή της. Ισχυρίζονται ότι είναι ή μόνη καραμπίνα αερίου κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από ατσάλι σέ όλα του τα μεταλλικά μέρη & καρυδιά. Οπως πρέπει νά είναι κατασκευασμένο ένα διαχρονικό όπλο. Βασισμένη πάνω στή κατασκευαστική νοοτροπία τής θρυλικής επαναληπτικής (χραπα χρούπα) του εργοστασίου, του MODEL 12, αλλά μέ ένα μηχανισμό αερίων μικρής διαδρομής SHORT STROKE όπως τόν ονόμαζαν πολύ πρωτοποριακό για τήν εποχή του. Ενώ οί ανταγωνιστές του τής εποχής εκείνης είχαν μακριές βέργες όπλησης & σκάνδαλοθήκες από κραμα αλουμινίου(REMINGTON 1100 & BROWNING 2000) Ενώ η BERETTA A302 είχε και τη βάση της από κράμα αλλουμινίου. Θεωρούν λοιπόν ότι η SUPER X MODEL 1 είναι η κορυφαία καραμπίνα αερίου που κατασκευάστηκε ποτέ. Ενώ όλες οί σημερινές μέ κραματα αλλουμινίου και πολυμερή πλαστικά μέρη είναι αναλώσιμα αντικείμενα χωρίς καμμιά διαχρονικότητα. Ποιά είναι η άποψή σου για το θέμα.
Εύχομαι νά είσαι καλά
Μπάμπης Αιγινήτης”
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Φίλε Μπάμπη,
Ανέτρεξα στα στοιχεία παραγωγής της Χ1, που από ότι φαίνεται βγήκε σε περίπου 150 000 αντίτυπα. Και αυτό είναι σημαντικο στοιχείο που δείχνει ότι η αγορά δεν “ψήφισε” την Χ1 με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, με το πορτοφόλι!
Οντως η Χ1 έχει τα γνωρίσματα του καλού όπλου, υλικά ατσάλι και καρυδιά, μηχανουργικά κατεργασμένα μέρη (ακόμη και η γλώσσα είναι από κατεργασμένο μασσίφ ατσάλι) και το σύστημα αερίων πρωτοποριακό. Αλλά το κοινό δεν την αγόρασε στα ίδια νούμερα που αγόρασε την 1100 (εκατομμύρια αντίτυπα) ή την 302 και τους κλώνους της.
Αν ανατρέξουμε σε συζητήσεις Αμερικανών στο Διαδίκτυο φαίνεται ότι το κοινό δεν κατανοούσε ή δεν ενδιαφερόταν για όσα εμείς οι πορωμένοι οπλόφιλοι θεωρούμε σημαντικά: το ατσάλι και την καρυδιά και την μηχανουργική κατεργασία. Το κοινό ενδιαφέρεται περισσότερο για την δυνατότητα να ρίχνει και να μην καθαρίζει το όπλο του, το ελάχιστο βάρος και την απουσία εμπλοκών.
Οπως συνήθως συμβαίνει με τα μεγάλα όπλα, η Χ1 τώρα, όταν δεν είναι πια σε παραγωγή, περνά μια φάση “συλλεκτοποίησης” με φανατικούς συλλέκτες να μαζεύουν καραμπίνες στην Αμερική. Ενώ τουλάχιστον δύο εταιρείες βρίσκουν αρκετή ζήτηση για ανταλλακτικά και τα κατασκευάζουν. Η παραγωγή της Χ1 σταμάτησε το 1981, όταν δηλαδή άρχιζε η βασιλεία της Beretta με την 302. Παρεπιμπτόντως ήταν και η απαρχή της διάδοσης του Σπόρτινγκ ως μαζικό άθλημα. Τώρα που το Σπόρτινγκ έχει εξαπλωθεί και είναι το πιο δημοφιλές σκοπευτικό άθλημα, τώρα η Χ1 βρίσκει το πεδίο δόξης, διότι αυτοί που την αγοράζουν είναι κυρίως Σπορτινγκάδες. Ελάχιστοι θα διακινδύνευαν ένα συλλεκτικό όπλο στον βάλτο και στο βουνό. Και στο Σπόρτινγκ το βάρος της Χ1, η ατσάλινη κατασκευή και το σύστημα αερίων δείχνουν την αξία τους. Εχει ο καιρός γυρίσματα που λέμε.
Να κλείσω θυμίζοντας ότι έχουμε και στην Ευρώπη μια παρόμοια περίπτωση όπλου που ήταν άψογα φτιαγμένο και πρωτοποριακό, που και αυτό βρίσκει αναγνώριση μετά την παύση της παραγωγής του: την Breda ελατηρίου. Και οι λόγοι είναι όμοιοι: κατασκευή από μασσίφ, πρωτοποριακή σχεδίαση, απλότητα μηχανισμού, πρακτικότητα. Μου γλύτωσε μια Breda 20άρα, αλλά που θα πάει, θα ξανάρθει….