Τα παρακάτω είναι από το blog archaeopteryx. Ενδιαφέροντα και άκρως διαφωτιστικά για την Ορνιθολογική. Δεν σχολιάζω, απλά το αναπαράγω ως έχει:
“Ομολογώ ότι δεν πίστευα ότι μπορούσα να διαβάσω σε ελληνικό blog τόσο έγκυρες πληροφορίες για την ΕΟΕ.
υπήρξα μέλος και δραστήριο μάλιστα, αλλά έφυγα κακήν κακώς και διέκοψα κάθε σχέση με την οργάνωση όταν κατάλαβα – μετά από μια δεκαετία περίπου – τι παίζεται.
Οι υπάλληλοι κάνουν το παιχνίδι υπηρετώντας τους διευθυντές και τους καλά δικτυωμένους επιστημονικούς συνεργάτες.
Όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν μιλάει.
Η ΕΟΕ είναι μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας.
Όλοι ξέρουμε ότι ο γιατρός τα παίρνει αλλά κανείς δεν πάει να καταγγείλει.
Όλοι ξέρουμε ότι ο εφοριακός τα πιάνει, αλλά…
Όλοι ξέρουμε ότι ο βουλευτής είναι τενεκές ξεγάνωτος αλλά τρέχουμε να του φιλήσουμε το χέρι.
Έτσι και στην ΕΟΕ,
όλοι οι παλιοί ξέρουν αλλά κανείς δεν μιλάει, γιατί έστω κι αν είναι έξω από το παιχνίδι, προσδοκούνε ότι αν κρατήσουν καλή στάση θα έλθει η ώρα που θα καθίσουν στο τραπέζι…
ΟΛΟΙ
Για τους “φωτογράφους”.
Καλό κόλπο.
Το κιάλι το βαριέται κανείς εύκολα.
Με τον φακό και όλη αυτή τη λαλακία της καταγραφής και της πρωτοκαταγραφής κρατούν τα ψώνια γύρω από την ΕΟΕ για να υπάρχει εικόνα μιας οργάνωσης που φτιάχνει εθελοντές.
Τι σόι εθελοντές είναι τώρα αυτοί που για να είναι στο “κλαμπ” πρέπει να διαθέτουν κάτι χιλιάρικα για εξοπλισμό, άλλου παπά ευαγγέλιο.
Όποιος μπορεί μένει, όποιος δεν μπορεί στο καλό να πάει.
Στον αέρα είναι τα δίκτυα caratekers και οι ετήσιες αναφορές συμπληρώνονται στο γόνατο.
Κανείς πλέον δεν ασχολείται με τα πουλιά.
Οι “από πάνω” ασχολούνται με τη μαρμίτα των μελετών και οι “από κάτω” με τις φωτογραφίσεις και τα “εύγε” που τους δίνουν οι “μεγαλοφωτογράφοι” της ΕΟΕ.
Γελοίες καταστάσεις.
Την έκανα “Λούης” και ούτε γύρισα να γυρίσω πίσω μου.
Μιλάμε για μεγάλη μπόχα.
11 Απριλίου 2011 5:50 μ.μ.”