ΑΣΦΑΛΕΣ Ή ΟΥ
Η ερώτηση έρχεται από έναν επισκέπτη στην Ευρυτανία που ρωτά:
“ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ:ΕΧΩ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΕΝΑ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΜΟΝΟΚΑΝΟ ΜΑΓΚΝΟΥΜ ΤΟ ΗΑΤSΑΝ ΟΡΤΙΜΑ SΒ Ρ ΣΑΝ ΤΡΙΤΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ.ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΛΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΟΥ..ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΟΥ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΟΠΛΟΥ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΑ ΕΝΑ ΒΑΙΚΑL.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ..
ΖΙΑΚΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΑΠΟ ΑΓΡΑΦΑ
ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ”
Πρώτο θέμα είναι η αγορά και η εκ των υστέρων ανησυχία. Εδώ στην Οπλογνωσία και σε όλα τα έντυπα μέσα ενημέρωσης η πληροφορία δίνεται αφειδώς και συνήθως δωρεάν.
Τέλος πάντων! Αρκετά για αυτό και πάμε στο κυρίως θέμα.
Οι Τούρκοι κατασκευαστές λειτουργούν κάτω από ένα παράξενο, για τα ευρωπαϊκά και διεθνή δεδομένα, καθεστώς. Τους παρέχονται σημαντικές ευκολίες εγκατάστασης και αδειοδότησης, χωρίς τα δικά μας γραφειοκρατικά και νομικά εμπόδια. Μετά έρχεται η επιδότηση των εξαγωγών που τους επιτρέπει να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές. Και αυτά είναι μόνο η αρχή. Αντιγράφουν ξένα πρότυπα και έτσι αποφεύγουν το κόστος ανάπτυξης δικών τους ευρεσιτεχνιών, ενώ η απουσία υποχρεωτικής δοκιμής τους απαλλάσσει από τα προβλήματα και τα έξοδα της διαδικασίας δοκιμής.
Ευτυχώς που τα προϊόντα τους εξάγονται σε αγορές πιο απαιτητικές από τις δικές μας και εκεί (Ευρώπη) περνούν από δοκιμή, ενώ στην Αμερική ο εισαγωγέας επωμίζεται τη νομική ευθύνη για την ασφάλεια των προϊόντων. Ετσι, λόγω της πρόνοιας και επιμέλειας των εταίρων μας στην Ευρώπη και των Αμερικανών, που ενδιαφέρονται για την ασφάλεια των πολιτών τους, γλυτώνουμε και εμείς από τον κίνδυνο. Οι κατασκευαστές αναγκάζονται να παράγουν όπλα που θα περάσουν τις δοκιμές στην Ευρώπη και θα αντέξουν στην χρήση που θα τα υποβάλει ο Αμερικανός αγοραστής.
Εν ολίγοις το όπλο σας είναι ασφαλές.
Το πρόβλημα είναι αλλού και το έχουν διαπιστώσει μερικοί αγοραστές των μονόκαννων αυτών. Μερικές φορές το όπλο ανοίγει μετά την βολή. Δεν είναι πρόβλημα ασφάλειας, αφού το άνοιγμα γίνεται αφού έχει φύγει η βολή. Είναι όμως ενοχλητικό φαινόμενο.
Το αίτιο είναι το ελατήριο που συνδέει το κλειδί με τη σκανδάλη. Ναι, το ίδιο ελατήριο ενεργοποιεί το κλειδί και τη σκανδάλη. Η διόρθωση είναι απλή: αλλάζει το ελατήριο με ένα πιο ισχυρό, και τελειώνει το πρόβλημα. Ευτυχώς ο μηχανισμός του συγκεκριμένου όπλου είναι εξαιρετικά απλός και κατανοητός με μια ματιά. Αρα είναι και εύκολος στην βελτίωση.
Για μια ακόμη φορά να αναφέρουμε ότι η σχεδίαση ενός όπλου, ή άλλου προϊόντος χαμηλού κόστους είναι πιο δύσκολη από ότι ενός ακριβού. Χρειάζεται γνώση και ευστροφία η παραγωγή ενός φτηνού αλλά καλού όπλου. Η απλοϊκή προσέγγιση του “φτηνήματος” ενός ακριβού προτύπου δεν είναι η σοφή επιλογή. Το φτηνό απαιτεί σχεδίαση εξ αρχής με γνώμονα το χαμηλό κόστος παραγωγής. Από που “κοβει δρόμο” ο σχεδιαστής είναι κρίσιμο θέμα. Η εξοικονόμηση δεν πρέπει να γίνεται από την ποιότητα υλικού ή άλλα σημεία που θίγουν την ασφάλεια. Στα καλά φτηνά όπλα το κύριο “θύμα” είναι η αισθητική, δηλαδή το επιδερμικό φινίρισμα που ελάχιστα επηρεάζει την ασφάλεια.