Δίκαννο με κλειδιά τύπου Jones, την γνωστή “μανιβέλα”. Δεν έχουν αυτόματη επαναφορά του συρταριού, αλλά σφηνοειδή σύνδεση κλειδιού και καννών.
Ο αξέχαστος κυνηγός και μελετητής του κυνηγετικού όπλου Τζακ Λοτ είχε κάποτε γράψει για την εκτίμηση που έτρεφε για τα κλειδιά τύπου Jones.
Είχε βέβαια προηγηθεί ο τραυματισμός του Λοτ από έναν τραυματισμένο αφρικανικό βούβαλο. Ο Λότ απέδωσε τον τραυματισμό του στον ήχο που έκαναν οι μπρούτζινοι κάλυκες όταν τους πέταξαν οι αυτόματοι εξολκείς του ραβδωτού δίκαννου.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ο Λοτ ότι το ιδανικό ραβδωτό δίκαννο για αφρικανικά κυνήγια σε επικίνδυνα θηράματα είναι αυτό που επιτρέπει την απόλυτα αθόρυβη χρήση. Επίσης δήλωσε ότι το σύστημα Jones υπερέχει διότι κρατά τις κάννες σφιχτά στη βάση, λόγω των σφηνοειδών κλειδιών του. Τα άλλα συστήματα με το κλειδί που επανέρχεται αυτόματα, τα λεγόμεν συστήματα σναπ, παρουσιάζουν κάμψη και αυτό ο Λοτ το θεώρησε μειονέκτημα.
Η κάμψη της βάσης προς τα πίσω όταν πυροδοτεί το όπλο, έλεγε ο Λοτ, επιτρέπει την στιγμιαία επιμήκυνση του κάλυκα και αυτό στα ραβδωτά διαμετρήματα αχρηστεύτει τον κάλυκα. Η ιδιογόμωση είναι σημαντικό μέρος της χρήσης ραβδωτών.
Δεν υποτιμώ την υπόσταση του αείμνηστου Τζαλ Λοτ. Εχουμε γράψει και οι δύο για την ετήσια βίβλο της οπλοφιλίας, το Gun Digest, άρα ήμασταν ουσιαστικά συνάδελφοι. Ομως έχω τις υποψίες μου για το τι συμβαίνει όταν πυροδοτεί το δίκαννο και αυτές αντιβαίνουν σε όσα έγραψε ο Λοτ.
Πιστεύω ότι όταν πυροδοτεί ένα όπλο, τα εσωτερικά μέρη έχουν την τάση να μένουν στάσιμα σε σχέση με την βάση. Ετσι κατά την πρώτη φάση της πυροδότησης τα συρταρωτά κλειδιά θα έχουν την τάση να ενισχύσουν το κλείδωμα τους στην κάννη.
Οταν το όπλο φρενάρει στον ώμο του χειριστή, τότε τα κλειδιά θα έχουν την τάση να οπισθοδρομήσουν σε σχέση με την βάση. Αυτό το φαινόμενο σε ένα δίκαννο θα σημαίνει μια στιγμιαία χαλάρωση του κλειδώματος.
Αυτά βέβαια είναι μια υποψία. Ωστόσο έχω φορτώσει αρκετά βίντεο όπου φαίνεται αυτή η τάση των τμημάτων του δίκαννου να παλινδρομούν κάτω από την επίδραση της αδράνειας σε δίκαννα.
Δείτε αυτό το βίντεο και εστιάστε την προσοχή σας στον μοχλό ανοίγματος αυτόυ του Browning, στο 54ο δευτερόλεπτο:
Κάτι κάνει την πεταλούδα να πάλλει δεξιά αριστερά. Πιθανολογώ ότι το συρτάρι παλινδρομεί μπρος πίσω λόγω της αδράνειας του και της πίεσης του ελατηρίου του.
Δείτε πως χοροπηδά ο κόκορας αυτού του δίκαννου όταν πυροδοτεί:
Σε ένα όπλο με κλειδιά τύπου Jones δεν μπορεί να αναπτυχθεί αυτή η στιγμιαία χαλάρωση των κλειδιών. Τα κλειδιά Jones δεν είναι τύπου σναπ. Είναι ένας κεντρικός άξονας με δύο σφηνοειδείς απολήξεις που δένουν σε αντίστοιχες εσοχές στις κάννες. Οσο βίαια και να κλωτσήσει ένα όπλο με κλειδιά Jones δεν θα χαλαρώσει αυτή σφηνοειδής αγκίστρωση κλειδιού και κάννης.
Πιθανολογώ λοιπόν, ότι το πλεονέκτημα που αντιλήφθηκε και αναφέρει ο Λοτ, έχει περισσότερη σχέση με την διατήρηση σταθερής σχέσης κλειδιών και καννών παρά με κάποια κάμψη της βάσης.
Τονίζεται το “πιθανολογώ”. Μέχρι να γίνει μελέτη στα φαινόμενα που αναπτύσσονται σε ένα δίκαννο κατά την στιγμή της πυροδότησης δεν ξέρουμε τι ακριβώς γίνεται. Ομως η μακροβιότητα μερικών τύπων δίκαννου που δεν έχουν τα θεωρητικά πλεονεκτήματα από ενισχύσεις τύπου τρίτων κλειδιών κλπ, ενισχύουν την άποψη ότι οι δυνάμεις δεν ακολουθούν την οδό που υποθέτουν πολλοί ειδικοί. Κάτι άλλο γίνεται.