ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΡΑΒΔΩΤΟ ΜΕ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ο εφευρέτης του όπλου που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι ο Homer Koons από το Τέξας. Το όπλο μπήκε σε παραγωγή στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και βγήκαν μερικές δεκάδες όπλα. Οπως συχνά συμβαίνει με αξιόλογα προϊόντα μια μεγάλη εταιρεία ενδιαφέρθηκε και τελικά αγόρασε τα δικαιώματα παραγωγής και όπως εξίσου συχνά συμβαίνει σκάρτεψε το προϊόν.
Τι κάνει αυτό το συγκεκριμένο ραβδωτό τόσο αξιόλογο;
Οι φωτογραφίες δίνουν μια ιδέα. Η βάση του Ωμέγα χωρίζει το κοντάκι από την πάπια. Αντί για το μονοκόμματο ξύλο, που βλέπουμε σε κοινά ραβδωτά τουφέκια, αυτό έχει χωριστό κοντάκι και πάπια.
Η βάση είναι ένα ενιαίο κομμάτι ατσάλι. Είναι σκαμέννη εσωτερικά και ένσωματώνει την περιστροφική αποθήκη τύπου Μάννλιχερ. Οντας μονοκόμματη και ατσάλινη η βάση είναι σχετικά άκαμπτη και έτσι αυξάνει την ακρίβεια του όπλου. Στα ραβδωτά η ακαμψία μετρά τα μέγιστα. Επίσης η βάση προσφέρει σταθερότερη στήριξη για την διόπτρα από τα όπλα τύπου Μάννλιχερ με την σχισμή στην πίσω γέφυρα.
Το ουραίο (κλείστρο) του Ωμέγα είναι οκτάγωνο. Ετσι όταν κυλά μέσα στην κυκλική υποδοχή της βάσης η επαφή περιορίζεται στις κόγχες του οκταγώνου και η αίσθηση της κίνησης είναι εξαιρετικά ομαλή.
Η κεφαλή του κλείστρου του Ωμέγα είναι τετράγωνη, και εδώ είναι ίσως η μεγαλύτερη εξυπνάδα του όπλου. Οι τέσσερις γωνίες της κεφαλής δρουν σαν κλειδιά. Με μια περιστροφή τριάντα μόλις μοιρών το κλείστρο ανοίγει! Στα περισσότερα ραβδωτά η περιστροφή για άνοιγμα είναι διπλάσια.
Από παλιές φωτογραφίες που είχα και δυστυχώς χάθηκαν, φαίνεται ότι το Ωμέγα δεν έχει σύστημα Μάουζερ, που πιάνει το φυσίγγι ανάμεσα στους εξολκείς μόλις βγει από τον αποθήκη. Το φυσίγγι πρέπει να πιεστεί μέσα στη θαλάμη, όπως και στο Remington 700, για να το γαντζώσουν οι εξολκείς, κάτι που γίνεται και στις λειόκανες καραμπίνες. Αυτή η επιλογή αυξάνει την αντοχή του όπλου, διότι περικλείει το φυσίγγι σε τρεις συνεχείς στρώσεις ατσαλιού (κλείστρο, κάννη, βάση). Οι υπέρμαχοι του Μάουζερ λένε ότι το δικό τους σύστημα προσφέρει μεγαλύτερη αξιοπιστία διότι δεν είναι ανάγκη να κλειδώσει το όπλο πλήρως για να εξολκεύσει ένα τσαλακωμένο κάλυκα που δεν χωρά στη θαλάμη. Ομως το Ωμέγα δεν προορίζεται για κυνήγι επικίνδυνων θηραμάτων και αυτό το πλεονέκτημα είναι μάλλον θεωρητικό.
Το κοντάκι σε δύο τμήματα είναι ένα άλλο πλεονέκτημα που είδε και εκμεταλλεύτηκε ο Koons. Το έχουν αντιληφθεί και μερικοί Ευρωπαίοι κατασκευαστές ραβδωτών, όμως οι περισσότεροι μένουν πιστοί στα σχέδια του Μάουζερ του 19ου αιώνα. Το σπαστό κοντάκι αφενός επιτρέπει την γρήγορη απόσπαση του κοντακιού, για μεταφορά και αποθήκευση. Επίσης η πάπια, όντας ανεξάρτητη και στερεωμένη μόνο στη βάση του όπλου και όχι στην κάννη, δεν πιέζει καθόλου την κάννη. Η πίεση της πάπιας στην κάννη χαλά την ακρίβεια του ραβδωτού τουφεκιού, και στα ραβδωτά η ακρίβεια είναι το πάν- “μόνο τα ραβδωτά που προσφέρουν ακρίβεια είναι ενδιαφέροντα” είχε πει ο μεγάλος γνώστης ραβδωτών Townsend Whelen.
Ενόσο το Ωμέγα παραγόταν από τον Koons στο Τέξας ο πελάτης είχε επιλογή μεταξύ κοντακιών από καρυδιά ή από ξύλο σε στρώσεις. Οι στρώσεις έκαναν το ξύλο άτρωτο στη σκεύρωση, τον μεγάλο εχθρό του ραβδωτού (και του λειόκαννου αλλά σε μικρότερο βαθμό).
Στην δεκαετία του 1970 δεν είχει πιάσει η αρρώστια της μαγκνουμίτιδας και το Ωμε΄γα προσφερόταν σε κανονικά και χρήσιμα διαμετρήματα όπως το 0.270, .30-06, .358 και άλλα διαμετρήματα μέσης έντασης. Τα πρώτα τρία όπλα ήταν δώρα για σημαίνοντες κυνηγούς ένας από τους οποίους ήταν ο ηθοποιός Τζων Γουέην. Τα τρία αυτά όπλα ήταν διακοσμημένα στο στυλ που ήταν δημοφιλές στα αμερικανικά ραβδωτά της εποχής. Τα όπλα παραγωγής ήταν σχετικά λιτά αλλά η σιλουέτα του Ωμέγα είναι τόσο λιτή και κομψή που δεν χρειάζεται φτιασίδωμα.
Η μυθολογία που αναπτύχθηκε γύρω από το Ωμέγα θέλει την εταιρεία που αγόρασε τα δικαιώματα να βάζει κάποιον να αγοράσει όλα τα όπλα και να τα λιώνει. Η αλήθεια είναι κάπως πιο πεζή. Η εταιρεία Χάι Σήαρ απλά δεν κατανόησε ότι το Ωμέγα δεν ήταν προσιτό σε μαζική παραγωγή και έκλεισε έχοντας βγάλει ελάχιστα όπλα. Εξίσου λίγα ήταν και τα όπλα από την αρχική παραγωγή του Koons στο Τέξας. Τα λίγα όπλα που βρίσκονται σήμερα σε χέρια κυνηγών δεν προσφέρονται προς πώληση. Το Ωμέγα είναι σπάνιο και ακριβοθώρητο, όμως δεν είναι ιδιαίτερα ακριβό, οι τιμές του είναι κάτω από 1500 δολλάρια σε άθικτη κατάσταση και πολύ λιγότερα για όπλα που έχουν σημάδια χρήσης.
Γιατί μας ενδιαφέρει το Ωμέγα; Διότι με τα σημερινά μέσα παραγωγής το Ωμέγα προσφέρεται για αναβίωση. Τα σύγχρονα μηχανήματα μπορούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η Χάι Σήαρ και να φτιάξουν μια σύγχρονη και σχετικά φθηνή έκδοση αυτού του αξιόλογου τουφεκιού. Είναι ένα ιδανικό πρότζεκτ για εταιρείες όπως η ΕΒΟ. Λέμε τώρα……