Φιλμάκι που δείχνει αρκούδα μέσα στην αυλή σπιτιού να κατεβάζει δύο ταΐστρες πουλιών.
“Ο πληθυσμός της αρκούδας στις ΗΠΑ υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ του 1989 και του 2006, από 165000 στις 360000, αναφέρει η Διεθνής Ένωση για την Μελέτη, Διαχείριση και Έρευνα της Αρκούδας, μη κερδοσκοπική οργάνωση που κάνει καταμετρήσεις της αρκούδας…..”
Αυτή η είδηση είναι φρέσκια από το Διαδίκτυο. Και αναρωτιέται ο κάθε αδαής, πως η αρκούδα στην Αμερική, όπου αντιμετωπίζει επαγγελματική λαθροθηρία, και όπου το κυνήγι της επιτρέπεται σε αρκετές πολιτείες καταφέρνει να ΥΠΕΡΔΙΠΛΑΣΙΑΣΕΙ τον πληθυσμό της, ενώ στην Ελλάδα είμαστε ακόμη στις 120 αρκούδες όπως μας λένε οι εγχώριοι αυτόκλητοι ειδικοί.
Τι συμβαίνει; Το ελληνικό κλίμα βλάπτει τις αρκούδες; Το έδαφος μας δεν τις τρέφει σωστά; Η λαθροθηρία στην Ελλάδα δεν φτάνει ούτε στο νυχάκι του επιπέδου της Αμερικής, όπου τα σωματικά μέρη της αρκούδας πάνε για την κινέζικη αγορά για χρήση σε παραδοσιακά φάρμακα.
Ομως όταν διαβάζουμε τις ελληνικές ειδήσεις βλέπουμε τα ίδια φαινόμενα ενός αυξανόμενου πληθυσμού ζώων που αναφέρονται και στην Αμερική. Συχνότερες συγκρούσεις ζώων με αυτοκίνητα, συχνότερες επισκέψεις σε κατοικημένες περιοχές, συχνότερες επιθέσεις.
Ενδεικτικά, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης οι επαφές ανθρώπων με αρκούδες αυξήθηκαν από 587 στις 1127 σε μια δεκαετία. Στην γειτονική Νέα Υερσέη το 2006 ένα παιδί 5 χρονών σκοτώθηκε από αρκούδα που του επιτέθηκε σε δημόσιο δρόμο και τραυμάτισε σοβαρά την μητέρα του και το αδελφάκι του.
Ο πρόεδρος της οργάνωσης που αναφέρεται πιο πάνω αναφέρει ότι η αρκούδα έχει αυξηθεί λόγω μείωσης ή απαγόρευσης του κυνηγίου, ενώ έχει επεκτείνει και την εξάπλωση της σε μέρη όπου δεν υπήρχε, όπως στην πολιτεία του Κεντάκι.
Η απαγόρευση του κυνηγίου σε μερικές πολιτείες αφαίρεση τον επίκτητο φόβο για τον άνθρωπο και οι αρκούδες αποθρασύνθηκαν, κάνοντας συχνές επισκέψεις και καταδρομές ακόμη και μέσα σε σπίτια. Αυτό κάτι θυμίζει από μερικά πρόσφατα γεγονότα όταν αρκούδες μπήκαν μέσα σε μαντριά και κήπους στην ορεινή Θεσσαλία, περιοχή που μας έλεγαν ότι δεν έχει αρκούδα.
Οταν συγκρίνω καταστάσεις και όταν τις βάλω δίπλα σε στοιχεία που μαζεύω, όπως την παρουσία αρκούδας στην Ναυπακτία, τότε βλέπω τι γίνεται στην Ελλάδα. Μερικοί “μελετητές”, για λόγους που μόνο οι ίδιοι ξέρουν, μας προσφέρουν την εικόνα μιας φύσης που είναι διαρκώς απειλούμενη και δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την δική τους φροντίδα. Σημειώστε ότι αυτή η φροντίδα πρέπει να πληρώνεται από το κράτος, δηλαδή εμάς τους φορολογούμενους.
Ομως κάποια στιγμή οι φορολογούμενοι δικαιούνται να μαθαίνουν αν αυτή η προστασία, που για το συγκεκριμένο ζώο πάει δεκαετίες πίσω, αποδίδει και πόσο. Είμαι βέβαιος ότι αν έμπαινε ένα ποσοτικό κριτήριo απόδοσης στις επιδοτήσεις τότε να δείτε πως θα αυξάνονταν απότομα οι αριθμοί όχι μόνο της αρκούδας αλλά και άλλων ειδών που τώρα μας τσαμπουνάνε ότι είναι απειλούμενα, όπως ο λύκος, το αγριόγιδο, το ζαρκάδι και τα αρπακτικά πτηνά.