ΓΙΑΤΙ;
“Δεν έχω την ελπίδα πως θα αλλάξει κάτι, θα βρουν άλλο τρόπο να τα παίρνουν. Δε γινεται να έχουμε έναν επενδυτικό νόμο και να τον μαγειρεύουν διαρκώς. Εχουμε επενδυτικό νόμο ίδιο με της Ευρώπης; Οχι. Γιατί; Γιατί στην Ελλάδα ολα γίνονται διαφορετικά.” Αυτά δήλωσε το θύμα των επίορκων υπαλλήλων του υπουργείου ανάπτυξης ο επιχειρηματίας Σταύρος Γκανής, που έχει βιομηχανία ξύλου στη Δράμα.
Η κουβέντα θα καταλήξει στα ιδιωτικά σκοπευτήρια και τις ιδιωτικές ρεζέρβες και ιδιωτικές περιοχές εκπαίδευσης σκύλων. Κάντε όμως λίγο υπομονή.
Πριν μερικές μέρες έσκασε η είδηση για τους επίορκους υπαλλήλους του υπουργείου ανάπτυξης που εκβίαζαν τους επενδυτές. Προσέξτε ότι η ανάπτυξη είναι εθνικό ζητούμενο, με αυτήν, αν την είχαμε, δεν θα είχαμε μπει στα Μνημόνια, δεν θα είχαμε χρεωκοπήσει. Χωρίς ανάπτυξη δεν βγαίνουμε από την παγίδα του χρέους. Εν ολίγοις η ανάπτυξη είναι μέγιστο εθνικό θέμα. Η κυβέρνηση εφαρμόζει πολιτική ενισχύσεων για εταιρείες που καταθέτουν σχέδια ανάπτυξης.
Μερικοί υπάλληλοι του υπουργείου ανάπτυξης, εφαρμόζοντας την αρχή της Μαφίας “βρες ροή ρευστού και βύζαινε” εκβίαζαν εταιρείες που είχαν καταθέσει σχέδια για ανάπτυξη να δώσουν μίζα πριν πάρουν τα κεφάλαια ενίσχυσης. Οι υπάλληλοι ονόμαζαν την μίζα “κίνητρο”. Χωρίς κίνητρο η δουλειά δεν προχωρούσε.
Η μέθοδος δεν είναι νέα. Πιο κοντά στον δικό μας χώρο, το κυνήγι και την ύπαιθρο είχαμε χειροπιαστό παράδειγμα “κινήτρων”, τα οικοπάρκα!
Ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη τα οικοπάρκα προσέφεραν μηχανισμό στήριξης ΑΓΡΟΤΩΝ και μόνο αυτών, στην Ελλάδα τα πράγματα “έγιναν διαφορετικά”. Εδώ επιτράπηκε σε μη αγρότες να ενοικιάσουν γη, συχνά από δήμους, και να την εντάξουν στο πρόγραμμα. Οι δεκατρείς πραγματικοί αγρότες που κατέθεσαν αιτήσεις για ένταξη στην αγρανάπαυση στην δεκαετία του 1990 ακόμη…. περιμένουν απάντηση. Εκατομμύρια Ευρώ φαγώθηκαν από αυτοαποκαλούμενους “αγρότες” με τα οικοπάρκα.
Ο υπουργός που υπέγραψε την απόφαση για τα οικοπάρκα, ο Στέφανος Τζουμάκας, πρόσφατα κινήθηκε για να πάρει την ηγεσία του κόμματος του, και να είναι εν δυνάμει πρωθυπουργός. Οπως είπε και ο κύριος Γκανής: “στην Ελλάδα όλα γίνονται διαφορετικά”. Στο συμβούλιο έγκρισης των οικοπάρκων ήταν και… οικολογικές οργανώσεις! Οπως μου είπε ένας από τους πρωτεργάτες της υπόθεσης των οικοπάρκων, η επιδότηση ήταν για αυτόν “πεταμένα λεφτά” και καλά έκανε και τα διοχέτευε όπως τα διοχέτευε. Με θυμάστε κύριε Κ.; Είμαι ο ενοχλητικός που σας έψαχνε στο τηλέφωνο επί μήνες.
Και ερχόμαστε στα δικά μας, τις ιδιωτικές ρεζέρβες, τα σκοπευτήρια και τους χώρους εκπαίδευης σκύλων. Ολα μπορούν να δημιουργηθούν χωρίς να πλήξουν κατ’ελάχιστον το ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι. Ολα είναι σύμφωνα με τις σύγχρονες πρακτικές για την περιβαλλοντική προστασία. Ενα παράδειγμα είναι η φάρμα του φίλου Νίκου Σκλαβούνου στην Κεφαλλονιά. Λειτουργεί από το 1986 χωρίς να επηρεάζει το ελεύθερο κυνήγι του νησιού, ενώ φέρνει τουρίστες υψηλής εισοδηματικής στάθμης στο νησί.
Ομως το παράδειγμα του Νίκου δεν μπορεί να επαναληφθεί στην Στερεά διότι το όριο για ιδιωτική ρεζέρβα είναι 5000 στρέμματα, όριο που επίτηδες τέθηκε τόσο ψηλά για να αποθαρρύνει την ανάπτυξη.
Το ιδιωτικό σκοπευτήριο δεν επιτρέπεται διότι μερικοί φοβούνται ότι θα δείξει την απραξία τους. Θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί δεν πιάνει τόπο το δημόσιο χρήμα που δίνεται για το άθλημα. Ετσι βάζουν τον υπουργό να λέει αρλούμπες στη βουλή, ότι δήθεν δεν νοείται σκοπευτήριο χωρίς παράλληλη πώληση όπλων. Μνημειώδης δήλωση αυτή, που αντιβαίνει στην πραγματικότητα σε όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου!
Χώροι εκπαίδευσης σκύλων, μερικά στρέμματα δηλαδή με τεχνητά εκτρεφόμενο θήραμα, που θα λειτουργούν κοντά σε αστικά κέντρα, θα ήταν χρήσιμοι και κερδοφόροι. Αλλά δεν προβλέπεται άδεια, άρα απαγορεύονται. Επιτρέπονται σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά είπαμε, “στην Ελλάδα όλα γίνονται διαφορετικά”. Ή να το πούμε αλλιώς, εδώ δεν έχουν ακόμη βρει τρόπο να αντλήσουν “κίνητρα” από τους επίδοξους δημιουργούς τέτοιων χώρων, καθώς και από αυτούς που τολμούν να θέλουν να επενδύσουν σε ιδιωτικά σκοπευτήρια ή ρεζέρβες. Και έτσι δεν έχουμε ανάπτυξη, έχουμε όμως υπουργείο ανάπτυξης, που δεν έχουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Διάκριση, έτσι!