Από την Καστοριά, όπου μια αρκούδα έχει τρομοκρατήσει τους κατοίκους με τις επιδρομές της σε καλλιέργειες και ζώα, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δηλώνει ότι η θανάτωση του ζώου δεν είναι η σωστή επιλογή. Μέχρις εκεί σύμφωνοι, αλλά ο πανάγιος προχωρά, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, και πιθανολογεί βιολογικώς:
Η αρκούδα ενδέχεται να κατέβηκε από το δάσος διότι η φυσική τροφή δεν επαρκεί, δήλωσε. Δηλαδή πάνω στην αρκούδα βγαίνει και επιπλέον κήρυγμα, οικολογικό και ηθικοπλαστικό διότι ξέρουμε ποιοι είναι οι συνήθεις ύποπτοι για την έλλειψη τροφής, εμείς οι άνθρωποι βέβαια.
Μετά τους δικαστές τώρα προφανώς είναι η σειρά των αγίων πατέρων να εκφράζουν βιολογικές γνώμες.
Η αφθονία τροφής όμως δεν είναι το κίνητρο της αρκούδας να κατέβει στο ανθρώπινο περιβάλλον. Ούτε πρόκειται για επέκταση του ανθρώπου και εισβολή στη φύση, αφού η Καστοριά μάλλον μίκρυνε τα τελευταία 100 χρόνια.
Απλά, όπως και σε άλλες χώρες, και ειδικά στην Αμερική όπου την αρκούδα την μελετούν επιμελώς, πρόκειται για απλή ευκολία εύρεσης τροφής. Η αρκούδα, όπως όλα τα ζώα, ψάχνουν για εύκολη τροφή. Κατά το βιολογικότερον, όλοι οι οργανισμοί θέλουν να έχουν θερμιδικό κέρδος από τις προσπάθειες εξεύρεσης τροφής, δηλαδή να ξοδεύουν λιγότερες θερμίδες στο ψάξιμό από ότι θα περιέχει η τροφή που θα βρουν. Ετσι η αρκούδα πάει σε έτοιμα μποστάνια, μελίσσια, μαντριά, οπορώνες και τρώει. Απόλυτα φυσιολογική συμπεριφορά που καμία σχέση δεν έχει με τις πιθανολογήσεις περί τροφής.
Το πρόβλημα είναι τι θα κάνουμε αν η αρκούδα θεωρήσει τον χώρο εξεύρεσης τροφής ως ζωτικό χώρο και τον διεκδικήσει ενστικτωδώς. Αν δηλαδή επιτεθεί σε άνθρωπο, ή χειρότερα, σε παιδί. Τότε τι θα πούμε στους κατοίκους; Θα αντισταθώ στον πειρασμό να κάνω μια παράφραση του Βολταίρου και να πιθανολογήσω αν το θύμα θα έχει σκοτωθεί από τον διάβολο ή αν θα έχει τιμωρηθεί από τον Θεό. Αυτά είναι εκτός βιολογίας.
Η λύση είναι απλή και χιλιοδοκιμασμένη, και πάλι στις ΗΠΑ, από τις υπηρεσίες του εκεί Δασαρχείου. Η αρκούδα μαθαίνει να φοβάται τον άνθρωπο, διότι αυτός ο φόβος είναι επίκτητος και όχι ενστικτώδης, και κτίζεται με τη χρήση μη θανατηφόρων αλλά πρόσκαιρα οδυνηρών μέσων, όπως πχ πλαστικές σφαίρες, σπρέυ πιπεριού και ηλεκτροφόρα καλώδια. Ο σκοπός είναι η αρκούδα να βλέπει άνθρωπο και να φεύγει μακριά. Για να μην θρηνήσουμε θύματα. Οι υλικές ζημιές δεν σταματούν, θα τις κάνει το βράδυ, αλλά έτσι τουλάχιστον αποφεύγονται τα χειρότερα.