Γράφει το Εθνος Κυνήγι της 23ης Ιουνίου 2011 για την κρανιά. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η κρανιά είναι ιδανική καλλιέργεια για τα ορεινά και ημιορεινά εδάδη της Ελλάδας.
Με δυνατότητα να δώσει εισόδημα που φτάνει τα 1500 Ευρώ το στρέμμα, η κρανιά μπορεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα πολλών γεωργών.
Αλλά…. πάντα υπάρχει ένα αλλά. Οπως λέει το ρεπορτάζ: “Μεγάλο ενδιαφέρον παρατηρείται και στην Ηπειρο, από παραγωγούς που έχουν εκτάσεις σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές που ήταν ακαλλιέργειτες επί σειρά πολλών ετών.”
Ακαλλιέργητα χωράφια που λογγώνουν και αποκτούν ξυλώδη βλάστηση χαρακτηρίζονται, αυθαίρετα, ως δασικές εκτάσεις και ΔΕΝ μπορούν να καλλιεργηθούν. Αν ήσασταν εσείς γεωργοί και βλέπατε ότι το χωράφι σας μπορεί να αποδώσει 1500 στο στρέμμα, αλλά δεν μπορείτε να το καλλιεργήσετε διότι έχει λογγώσει, τι θα κάνατε;
Σκεφτείτε επίσης ότι η κρανιά είναι αυτόχθονο δέντρο, φυτρώνει στα 300 με 800 μέτρα, είναι φυλλοβόλο και η πυκνότητα είναι 60 με 85 δέντρα ανά στρέμμα. Είναι πασιφανές ότι δεν υπάρχει ουσιαστική περιβαλλοντική διαφορά μεταξύ ενός λογγωμένου αγρού και μιας φυτείας κρανιάς. Και τα δύο αποτελούνται από δέντρα και προσφέρουν τα ίδια περιβαλλοντικά ωφέλη. Ομως η ρήση “άπαξ δάσος πάντα δάσος” υπερισχύει της λογικής. Να δούμε αν θα υπερισχύσει και της οικονομικής ανάγκης.