Σε μια εφημερίδα διαπιστωμένων αντικυνηγετικών φρονημάτων πως θα περιμένατε να είναι η νεκρολογία ενός μεγαλοκυνηγού, (είχε πάει επτάμηνο σαφάρι στην Αφρική), μεγαλοσκοπευτή που είχε μάλιστα εκπαδεύσει και 32 000 πιλότους της αεροπορίας στην σκοποβλή αερομαχίας;
Μάλλον υβριστική θα ήταν μια τέτοια νεκρολογία. Και όμως, όταν οι Νιου Γιορκ Τάιμς έγραφαν για τον Ράσσελ Αϊτκεν που πέθανε στα 92 του, πριν χρόνια, έσταζαν μέλι. Ναι, ήταν ο άνθρωπος που πήγε επτάμηνο σαφάρι στην Αφρική, ναι ήταν πρωταθλητής του Σκητ στην Αμερική, ναι ήταν μανιώδης κυνηγός αλλά έβγαινε για κυνήγι με Μπέρναρντ Μπαρούς, είχε δωρίσει τεράστια ποσά στο WWF και την αμερικανική ορνιθολογική. Ηταν επίτιμος επίτροπος του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης, ήταν αγγειοπλάστης με σοβαρό έργο και είχε κάνει διάσημες τοιχογραφίες, λέει η εφημερίδα.
Εκτός από εκλεκτός και μέλος του αμερικανικού κύκλου καλλιτεχνών και τεχνόφιλων ο μακαρίτης προφανώς είχε και φράγκα. Στο σπίτι του, που ήταν αντίγραφο των Βερσαλιών, μας λέει η νεκρολογία, είχε στήσει ένα κομψό γήπεδο κροκέ (παιχνίδι κήπου των αριστοκρατών). Αυτά δείχνουν πόσο επιλεκτική και ανακόλουθη είναι η διανόηση σε αυτό και σε άλλα θέματα.