Τρία στοιχεία συνθέτουν την σκόπευση: ο σκοπευτής, το όπλο και το φυσίγγι. Δύο από αυτά τα τρία στοιχεία είναι σταθερά, με την έννοια ότι η συμπεριφορά τους είναι όμοια σε κάθε επανάληψη. Ενα από τα τρία είναι ασταθές με την έννοια ότι παρουσιάζει αλλαγές από βολή σε βολή.
Τα δύο σταθερά στοιχεία είναι το όπλο και το φυσίγγι. Το ασταθές στοιχείο είναι ο σκοπευτής.
Επειδή υπάρχουν πνεύματα αντιλογίας που αρέσκονται να αμφισβητούν τα πάντα, τονίζεται ότι αυτά που γράφονται εδώ δεν είναι άποψη του γράφοντος, είναι εξακριβωμένα και επιβεβαιωμένα από πολλούς και έγκριτους ερευνητές και προπονητές εθνικών ομάδων σκοποβολής.
Τα σύγχρονα όπλα είναι αρκετά καλά για να δώσουν σταθερή απόδοση από βολή σε βολή. Σπάνια εμφανίζεται όπλο με στραβή κάννη που θα στείλει τα σκάγια εκτός του σημείου σκόπευσης.
Τα σύγχρονα φυσίγγια είναι και αυτά καλά και αυτό επιβεβαιώθηκε επανελειμμένα από τις δοκιμές που έγιναν από την Τράπεζα Δοκιμών του Μμπέρμιγχαμ. Είχαμε στείλει δεκάδες διαφορετικά φυσίγγια αγορασμένα από διάφορα καταστήματα. Ολα τα φυσίγγια πλην ενός είχαν ταχύτητες από 350 έως 430 μέτρα το δευτερόλεπτο με ελάχιστη αυξομείωση από βολή σε βολή. Είχαν δηλαδή την απάιτούμενη ταχύτητα, άρα και ενέργεια να καταβάλουν θηράματα και να σπάσουν πιάτα στο σκοπευτήριο.
Οι σημαντικοί ερευνητές στην βλητική του λειόκαννου, οι Ζουρνέ, Λάουρι και Τζόουνς επιβεβαιώνουν με πειράματα ότι η βολή του κυνηγετικού όπλου ακολουθεί τον κανόνα της ομαλής κατανομής. Δηλαδή σε κάθε βολή τα δύο τρίτα των σκαγίων είναι μέσα στο κεντρικό τρίτο του συνολικού ανοίγματος της τουφεκιάς. Με άλλα λόγια, η ευστοχία βασίζεται στην σκοπευτική ικανότητα του χειριστή να στείλει το κέντρο της τουφεκιάς στον στόχο. Περισσότερα για το θέμα της κατανομής εδώ:
Ο ΑΣΤΑΘΗΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
Κάνετε ένα απλό πείραμα. Αγγίξτε απαλά τις σιαγώνες σας, λίγο μπροστά από τα αυτιά. Χαλαρώστε την κάτω σιαγώνα και μετά σφίξτε τα δόντια. Θα δείτε ότι η ένταση του μασητήρα μύωνα μετακινεί τα χέρια σας. Τώρα χαλαρώστε και επωμίστε το ΑΔΕΙΟ όπλο σας, βάζοντας το στόχαστρο σε κάποιο σημείο. Σφίξτε τα σαγώνια και δείτε πόσο μετακινείται το σημείο σκόπευσης!
Αν το απλό σφίξιμο της σιαγώνας είναι αρκετό για να μας βγάλει από την σκοπευτική ευθεία σκεφτείτε πόσο μας “διώχνουν” οι τόσες άλλες μικροαλλαγές στην επώμιση. Αν το πέλμα πάει λίγο πάνω ή λίγο κάτω, αν ο αγκώνας πέσει ή ανέβει, αν η στάση είναι άτσαλη, όλα αυτά επηρεάζουν την βολή.
Τα παραπάνω εξηγούν την επιμονή των δασκάλων σκοποβολής στην εμπέδωση μιας σταθερής και ομαλής τεχνικής επώμισης. Η σταθερότητα στην επώμιση μετατρέπει το ασταθές στοιχείο σε σταθερό και αυξάνει τις πιθανότητες ευστοχίας. Αυτό το εφαρμόζουν οι πρωταθλητές σε βαθμό που αγγίζει τον θεατρινισμό (για τους αδαείς που δεν καταλαβαίνουν τι κάνει ο σκοπευτής).
Ο σκοπευτής στέκει στον βατήρα και μπορεί να κάνει μικροκινήσεις για να σταθεροποιήσει την στάση του. Γεμίζει το όπλο πάντα με τον ίδιο τρόπο, κλείνει το όπλο πάντα με τον ίδιο τρόπο. Στους θεατές φαίνεται λίγο τραβηγμένη η ρουτίνα, ωστόσο αυτή η ιεροτελεστία έχει τον σκοπό της απόλυτα επαναλήψιμης και όμοιας επώμισης.
Στο κυνήγι δεν είναι εφικτή μια τόσο λεπτομερής τεχνική. Ωστόσο μέσα από την τακτική προπόνηση με απλά και φτηνά μέσα μπορεί να αποκτηθεί μια σταθερή και επαναλήψιμη επώμιση. Και όταν η επώμιση γίνει σταθερή και όμοια σε κάθε βολή αρχίζει η διαδικασία ρύθμισης των μέτρων και η πραγματική εκμάθηση σκοποβολής. Αυτή την απλή προπόνηση με την χρήση ενός φακού και ενός τοίχου δείχνει ο προπονητής Gil Ash στο βίντεο.