ΑΝΩΝΥΜΟ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ

Ενα αγγλικό δίκαννο αγνώστου κατασκευαστή είναι προς πώληση στην ιστοσελίδα της γνωστής εταιρείας Hallowell σε τιμή άνω των 7000 δολλαρίων. Στην ιστοσελίδα θα βρείτε εξαιρετικά καλές φωτογραφίες του συγκεκριμένου δίκαννου. Θα χρειαστεί να κάνετε copy paste για να την δείτε, αλλά αξίζει τον κόπο.

https://www.hallowellco.com/english____boxlock_ejector____12.html

Οταν ένα κυνηγετικό όπλο, σε αντιδιαστολή με το στρατιωτικό, προσφέρεται χωρίς όνομα αλλά με σφραγίδες δοκιμής από αναγνωρισμένη Τράπεζα Δοκιμών τότε προκύπτουν μια σειρά ερωτημάτων, όπως:

Γιατί χωρίς όνομα;

Ποιος ήταν ο αρχικός κατασκευαστής;

Ποιος θα παράγγελνε ένα τόσο καλό όπλο χωρίς όνομα;

Και αφού απαντηθούν τα ερωτήματα ακολουθεί ένα σχόλιο για την βελτίωση των όπλων γενικά.

Η μαζική παραγωγή πήρε τα πάνω της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δηλαδή μετά το 1945. Πριν τον πόλεμο υπήρχε το στοιχείο της προσωποποιημένης παραγωγής σε πολλά πράγματα, και ειδικά σε ότι χρησιμοποιείται σε στενή επαφή με το σώμα, πχ ρούχα, παπούτσια, πουκάμισα, και σύνεργα αθλητισμού όπως ποδήλατα, καλαμια ψαρέματος και όπλα.

Το εύρος της χειροποίητης κατασκευής αντανακλάται στην γλώσσα και στα γραπτά κείμενα της προπολεμικής εποχής στην Αγγλία. Λόγος γίνεται για τον “ράφτη μου”, τον “μηχανικό μου”, και βέβαια τον “οπλουργό μου”. Οσοι παρακολουθήσατε την σειρά Downton Abbey ή επεισόδια του Πουαρό θα ακούσατε αυτές τις φράσεις, και τα δύο προγράμματα δείχνουν την ζωή της προπολεμικής εποχής.  Λογικό είναι ότι τότε υπήρχαν πολλοί οπλουργοί ικανοί να πάρουν ένα ημιτελές όπλο και να το τελειώσουν στα γούστα του πελάτη τους. Το σύστημα εκπαίδευσης των οπλουργών εγγυόταν ότι όλοι οι οπλουργοί είχαν ψηλό επίπεδο κατασκευαστικής ικανότητας ενώ ταυτόχρονα το επάγγελμα είχε εξειδικευμένους στα επί μέρους που δέχονταν δουλειές από άλλους επαγγελματίες, όπως για παράδειγμα κατασκευαστές καννών, κοντακάδες, βαφείς καννών και χαράκτες. Αυτή η δομή υπάρχει και σήμερα αλλά με μικρότερο αριθμό επαγγελματιών. Σήμερα όλοι σχεδόν οι Αγγλοι κατασκευαστές στέλνουν τα όπλα τους σε ένα εξειδικευμένο συνεργείο σκλήρυνσης μετάλλων, σε έναν βαφέα καννών και σε μια δράκα χαρακτών.

Είναι λοιπόν απόλυτα πιθανό ότι το συγκεκριμένο όπλο παραγγέλθηκε από έναν πελάτη επαρχιώτη οπλουργού. Η δουλειά άρχισε με το βασικό όπλο άβαφτο. Οι λειάνσεις και εφαρμογές έγιναν στο εργαστήριο του οπλουργού και είναι σχεδόν βέβαιο ότι το κοντάκι και η χάραξη έγιναν από εξωτερικούς εξειδικευμένους τεχνίτες. Ο πελάτης πήρε ένα εξαιρετικά καλό δίκαννο σε καλή τιμή καθώς δεν πλήρωσε το “όνομα”. Η στενή σχέση οπλουργού πελάτη δεν απαιτούσε σφράγισμα με το όνομα του οπλουργού.

Το δίκαννο πέρασε από δοκιμή όπως προβλέπει ο αγγλικός νόμος στην Τράπεζα Δοκιμών του Μπέρμιγχαμ και φέρει τις σφραγίδες που ίσχυαν μεταξύ 1925 και 1954. Μόνο εγκεκριμένοι οπλουργοί μπορούσαν να καταθέσουν καινούργια όπλα προς δοκιμή.

Ποιος ήταν ο αρχικός κατασκευαστής που προμήθευσε το άβαφτο όπλο, αυτό που αγγλικά λέγεται barreled action in the white;

Πρώτη ένδειξη είναι στο προφίλ του όπλου και στον πίρο των καννών. Στο δίκαννο που πωλείται από την Hallowell βλέπουμε μια βίδα που συγκρατεί ένα καπάκι στο μπροστινό μέρος της βάσης. Η βίδα είναι και άξονας του οπλιστήρα του μηχανισμού. Κάτω από το καπάκι είναι ο πίρος των καννών που είναι ανταλλάξιμος, για αυτό βγαίνει το καπάκι, για να υπάρχει πρόσβαση στον πίρο. Σε σύγκριση το μοντέλο Webley and Scott 700 έχει μασσίφ πίρο καννών και δεν έχει αφαιρούμενο καπάκι στο σημείο του πίρου.

Προφίλ του εργοστασιακού BSA  με λιτό φινίρισμα. Προσέξτε τα ενισχυτικά νεύρα γύρω από τα ημισφιαίρια των καννών, το καπάκι του πίρου των καννών και το γενικό σχήμα της βάσης. Συγκρίνετε τα με το όπλο της Hallowell.

Webley and Scott 700, προσέξτε πως δεν υπάρχει καπάκι για τον πίρο των καννών, διότι ο πίρος είναι μασσίφ και δεν βγαίνει, άρα δεν χρειάζεται πρόσβαση.

Δεύτερο κλειδί για την αναγνώριση είναι η φωτογραφία που δείχνει το κάτω μέρος των καννών και των κλειδιών. Εκεί φαίνεται ότι οι κάννες είναι μεν ντεμιμπλόk αλλά είναι επίσης συρταρωμένες μεταξύ τους με χελιδονοουρά. Μια αγγλική εταιρεία εφάρμοζε αυτή την υπερενισχυμένη μέθοδο σύνδεσης καννών, η BSA.

Η πάνω μεριά του BSA, είναι εμφανή τα σφαιρικά ημισφαίρια των καννών και τα ενισχυτικά νεύρα.

Τρίτη ένδειξη για την γενεαλογία του δίκαννου είναι τα ενισχυτικά νεύρα της βάσης που ακολουθούν το σχήμα των δίκαννων BSA καθώς και το γενικό σχήμα της βάσης με τα σφαιρικά ημισφαίρια καννών, αντί για το ευθύ σχήμα των Webley (Webley fence), την επίπεδη βυθισμένη ρίγα και την γενική φόρμα της βάσης με τα επίπεδα πλαϊνά και το κυρτωμένο ελάφρυμα μπροστά, κοντά στον πίρο των καννών.

Και τώρα το σχόλιο για την βελτίωση των όπλων. Κάτι που αφορά την τρέχουσα κατάσταση περισσότερο από την διάθεση προς πώληση ενός δίκαννου 7000 Ευρώ.

Το BSA δεν είναι στα πρωτοκλασάτα δίκαννα της Αγγλίας. Δεν ήταν όταν κατασκευαζόταν και δεν είναι ούτε τώρα. Αλλα ονόματα θεωρούνται πιο επιθυμιτά και αυτή η διάκριση της αγοράς αντανακλάται και στις τιμές των μεταχειρισμένων. Να τονιστέι ότι η παραγωγή του BSA σταμάτησε πριν τον Β’ Πόλεμο.

Οι προτιμήσεις της αγοράς δεν έχουν σχέση με την τεχνική ποιότητα του BSA. Τεχνικά το BSA με την ενισχυμένη κατασκευή, τις κάννες με συρταρωτό ντεμιμπλόκ και την δυνατότητα παροχής άφθονων ανταλλακτικών (λόγω μεγέθους της BSA) είναι καλύτερη επιλογή από ένα λεπτεπίλεπτο αλλά ονομαστό δίκαννο με μισές φωτιές. Είναι γνωστή η αγγλοσαξωνική ρήση “αγόρασε το όπλο, όχι το όνομα”. Ωστόσο η αγορά επιμένει στα ονόματα διότι αυτά δρουν σαν κράχτης για τον αδαή που έχει εκπαιδευτεί από χιλιάδες μαρκετίστικα μηνύματα να αγοράζει το όνομα. Αν αμφιβάλλετε για αυτό αναρωτηθείτε για το ποιο δίκαννο θα προτιμούσατε, ένα ανώνυμο με εμφανή ποιότητα ή ένα κάπως κατώτερο με ένα τρανταχτό όνομα; Ποιο θα εκτιμούσατε ως το πιο πολύτιμο;

Η ικανότητα, η διαίσθηση, ενός τεχνίτη να δει ένα όπλο και να κρίνει ότι βλέπει αλλά και να μπορεί να δει τι κρύβεται μέσα του και μπορεί να το αναδείξει είναι μεγάλη υπόθεση. Ο τεχνίτης που διασκεύασε το BSA είδε τι έκρυβε μέσα του το ρωμαλέο αλλά απλό σχήμα όπως το πρόσφερε το εργοστάσιο. Εκεί που άλλοι έβλεπαν ένα χοντροκομμένο σκληροτράχηλο δίκαννο ο ανώνυμος οπλουργός διέκρινε ένα ντελικάτο σύνολο που μπορούσε να αναδειχθεί με την ανάλογη δουλειά. Και το ανέδειξε και μάλιστα πολύ καλά.

Υπάρχουν αρκετά κυνηγετικά όπλα στην σημερινή αγορά που κρύβουν μέσα τους κομψοετεχνήματα που μπορούν να αναδειχθούν με λίγη στοχευμένη δουλειά. Μερικά είναι μεταχειρισμένα από άλλες εποχές και μερικά είναι καινούργια του κουτιού. Το θέμα είναι ότι ελάχιστοι οπλουργοί διαθέτουν το μεράκι και την διάθεση να ασχοληθούν με την ανάδειξη των αρετών που κρύβονται σε αυτά τα όπλα.