Ο Πάτερσον με ένα από τα δύο ανθρωποφάγα λιοντάρια.
Η ανατολική Αφρική στις αρχές του περασμένου αιώνα ονομαζόταν ο χειμερινός παράδεισος των πλουσίων, καθώς συνδύαζε ζεστό ευχάριστο κλίμα, όταν η Ευρώπη είχε χειμώνα, και ενασχολίες για πλούσιους, όπως τα φημισμένα κυνήγια της. Η λειτουργεία σύγχρονων τρένων βοήθησε την ανάπτυξη της περιοχής. Τρένα τα οποία παρ’ολίγο να μην γίνουν λόγω της δράσης δύο ανθρωποφάγων λιονταριών όταν κατασκευαζόταν η γραμμή.
Περισσότερους από 135 εργάτες σκότωσαν τα δύο ανθρωποφάγα λιοντάρια στο Τσάβο το 1898, παραλύοντας την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής. Οι επιθέσεις των λιονταριών κατά των Ινδών εργατών που είχαν μεταφερθεί από την Ινδία ήταν καθημερινές. Αρχισαν τον Μάρτιο του 1898 και εντάθηκαν σε σημείο που οι εργάτες δεν τολμούσαν να βγουν για δουλειά.
Τελικά ο ταγματάρχης Πάτερσον έβαλε τέλος στον εφιάλτη τον Οκτώβριο του 1898. Οπλισμένος με ένα Enfield 303 και ένα Martini σκότωσε τα δύο λιοντάρια και έτσι οι εργάτες επέστρεψαν στην κατασκευή της σιδηοροδρομικής γραμμής.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Ναιρόμπι το 1900.
Την επόμενη χρονιά, το 1899 τα τρένα ήταν λειτουργικά και το 1900 η ανατολική Αφρική διέθετε σιδηροδρομική σύνδεση του λιμανιού Μομπάσα με την ενδοχώρα, την σημερινή Ουγκάντα. Γραμμή που εξυπηρέτησε πάμπολλους κυνηγούς σε σαφάρι, ένας από αυτούς ήταν ο νομπελίστας συγγρφέας Ερνεστ Χεμιμνγουέη.
Ο Χεμινγουέη και η σύζυγος του ταξίδεψαν με το τρένο από το λιμάνι της Μομπάσα μέχρι το Ματσάκος όπου τους υποδέχτηκε ο επαγγελματίας οδηγός σαφάρι Φίλιπ Πέρσιβαλ. Ηταν ένα πολυήμερο σαφάρι από το οποίο ο Χεινγουέη πήρε έμπνευση για να γράψει τα βιβλία του με θέμα την Αφρική.