Σε παλιά έκθεση Diana ένας νεαρός κυνηγός επισκέπτης στο περίπτερο της Οπλογνωσίας ήθελε να μάθει την τεχνική σκόπευση πάνω από την κάθε κάννη του πλαγιόκαννου. Δεν κατάλαβα την ερώτηση και απάντησα κάπως πρόχειρα “όπως με όλα τα όπλα”. Ωστόσο ο επισκέπτης επεμενε και τόνισε ότι είναι δύσκολο να μετακινείς το μάτι ώστε να σκοπεύει πάνω από την κάθε κάννη. Δεν ήξερε ότι οι κάννες του δίκαννου, πλάγιου και ποζέ, συγκλίνουν άρα δεν χρειάζεται χωριστή σκόπευση από την κάθε κάννη ξεχωριστά.
Ακρη δεξιά όπλο με παράλληλες κάννες. Είναι εμφανές το μεγαλύτερο πλάτος των καννών σε σύγκριση με τα υπόλοιπα δίκαννα της φωτογραφίας που έχουν συγκλίνουσες κάννες.
Η σύγκλιση των καννών είναι παλιό γνώρισμα των δίκαννων λειόκαννων όπλων. Τονίζεται το λειόκαννο διότι το άνοιγμα των σκαγίων μαζί με την σύγκλιση των καννών είναι αρκετά για να δώσουν την πολυπόθητη ευστοχία. Η σύγλιση κάνει τις κάννες να “βλέπουν” και οι δύο στο ίδιο σημείο, με αποτέλεσμα η σκόπευση από την μεσαία ρίγα στο πλάγιο και την πάνω κάννη στο ποζέ να είναι αρκετές για ευστοχία. Στο ραβδωτό δίκαννο γίνεται άλλου είδους ρύθμιση των καννών.
Η σύγκλιση, αν δεν την έχει υπόψη ο άπειρος, δεν διακρίνεται αμέσως με γυμνό μάτι. Ωστόσο μια κοντινή μακροσκοπική εξέταση δίκαννου όπλου την δείχνει σχεδόν αμέσως. Στη μεριά που βρίσκονται οι θαλάμες σε ένα 12άρι δίκαννο η απόσταση μεταξύ των κέντρων είναι 28 χιλιοστά χοντρικά. Στα στόμια, από κέντρο σε κέντρο πάντα, η απόσταση είναι 18 χιλιοστά, υπάρχει δηλαδή μια σύγκλιση της τάξης των δέκα χιλιοστών των νοητών αξόνων των δύο καννών.
Στην φωτογραφία με κοντινό πλάνο από δίκαννα σε οπλοβαστό φαίνεται ένα δίκαννο με παράλληλες κάννες. Για κάποιο λόγο αυτό το δίκαννο, αν και λειόκαννο, κατασκευάστηκε με παράλληλες κάννες. Τα διπλανά του όπλου έχουν συγκλίνουσες κάννες. Η διαφορά πλάτους στομίου είναι άμεσα εμφανής σε αυτή τη φωτογραφία. Και είναι προβλέψιμό ότι με τέτοιες παράλληλες κάννες μάλλον θα έχει θέμα ευστοχίας ο χειριστής του όπλου αυτού.