Μας γράφει ο επισκέπτης κος Μυριτζής:
“Αγαπητέ κύριε Κυπρίδημε
Διάβασα το άρθρο σας για το πάχος των καννών
ΤΟΙΧΩΜΑΤΑ ΚΑΝΝΩΝ- ΠΟΣΟ ΧΟΝΤΡΑ;
Το δίκαννο του κυρίου Μυριτζή.
Σας στέλνω κάποιες φωτογραφίες ενός πλαγιόκανου Beretta με μισές φωτιές. Το όπλο αγοράστηκε το 1954 στην Ιταλία από ένα θείο μου που μου το χάρισε πρίν 12 χρόνια. Κατασκευάστηκε το 1954 και έχει ακριβώς την ηλικία μου. Εντύπωση προκαλούν σε ένα φτηνό όπλο της εποχής αυτής, η ποιότητα κατασκευής, το τέλειο κλείσιμο με τον βαθύ ήχο, η καταπληκτική αίσθηση σκανδάλης, οι βίδες ασφαλείας, η προσοχή στη λεπτομέρεια (π.χ. αρθρωτή πρώτη σκανδάλη, οι αύλακες των κεφαλιών των βιδών είναι παράλληλες με τον άξονα του όπλου, η περίμετρος της λαβής είναι 10,5 cm κλπ). Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, τα τοιχώματα στις θαλάμες των κανών είναι εξαιρετικά παχιά, 5,3mm! Φαίνεται ότι την εποχή εκείνη δεν είχαν αποκτήσει εμπιστοσύνη στο σύστημα μονομπλόκ και φρόντιζαν να ενισχύσουν μάλλον υπερβολικά τις θαλάμες.
Το κοντάκι διασκευασμένο
Οι κάνες (67 εκατοστά) ήταν χρωμιωμένες, με τσοκ φουλ και μισό, όπως συνήθιζαν τότε οι Ιταλοί κατασκευαστές. Το σπασμένο χρώμιο απομακρύνθηκε, τα τσοκ διαμορφώθηκαν σε κύλινδρο και 1/4, οι κώνοι στις θαλάμες επιμηκύνθηκαν και οι κάνες ξαναβάφτηκαν στο οπλουργείο Ήφαιστος. Ήταν η πρώτη επίσκεψη του όπλου σε οπλουργείο. Επειδή η κλίση του κοντακιού ήταν χαμηλή και το αβαντάζ μικρό για μένα, αποφάσισα αμέσως για τις προφανείς τροποποιήσεις. Πρώτα αποσύνδεσα την μπάσκουλα και βούτηξα τη λαβή του κοντακιού μέσα σε καθαρή βενζίνα για μερικές ώρες. Έτσι απομακρύνθηκαν όλα τα λάδια που είχε ρουφήξει το ξύλο. Σημειώστε ότι ο μηχανισμός ήταν πεντακάθαρος μετά από τόσα χρόνια και τα διάφορα τμήματα τέλεια λειασμένα. Η ράχη του κοντακιού κόπηκε από φίλο μου ξυλουργό και πλαναρίστηκε. Πρόσθεσα ένα κομμάτι καρυδιάς (η Araldit κάνει θαύματα) και διαμόρφωσα τη ράχη σύμφωνα με τα μέτρα μου. Δεν μπόρεσα όμως να πετύχω παράλληλα νερά με το υπόλοιπο κοντάκι. Στη συνέχεια αφαίρεσα ξύλο από το εσωτερικό του κοντακιού που ήταν συμπαγές και πρόσθεσα ένα καλύτερο πέλμα. Καλό τρίψιμο και στη συνέχεια σκέτο λινέλαιο της Hopes. Η εργασίες αυτές έγιναν το 1999 και το αποτέλεσμα είναι ένα όπλο βάρους 2.850 gr με εκπληκτικό ζύγισμα.
Γιάννης Μυριτζής”
Παλιές γκραβούρες της Beretta από το 1903.
Το πάχος των καννών στα παλιά Beretta είναι όντως μεγάλο, σε βαθμό που εκπλήσσει όποιον το βλέπει για πρώτη φορά. Εκτός από τα τεράστια περιθώρια αντοχής που δίνει το πάχος, κάνει και κάτι άλλο: βάζει το μεγαλύτερο ποσοστό βάρους ανάμεσα στα χέρια και έτσι αποδίδει δίκαννα με εξαιρετικό ζύγισμα ακόμη και όταν δεν είναι ιδιαίτερα ελαφριά.
Τα μοντέλα που είχαν αυτό το “τερατώδες” μονομπλόκ είναι τα 409 και 410, αλλά και τα προγενέστερα της δεκαετίας του 1930 όπως το κοκοροτούφεκο Vitoria. Κάποτε, στην δεκαετία του 1950, οι σχεδιαστές της Beretta κατανόησαν ότι δεν ήταν αναγκαίο τόσο ογκώδες μονομπλόκ και άλλαξαν το σχήμα του όπως φαίνεται στα μοντέλα 424 και μετά.
Κοκοροτούφεκο Vitoria.
Η σχεδιαστική τακτική φαίνεται και από τις παλιές φωτογραφίες από προσπέκτους της Beretta της προπολεμικής εποχής.
Η ανύψωση της ράχης του κοντακιού με κόψιμο και κόλληση είναι απόλυτα θεμιτή. Μια παραλλαγή που έχω δει σε όπλο που ήλθε από την Σουηδία ήταν ενδιαφέρουσα. Πρώτα έκαναν δύο κάθετες τρύπες στη ράχη, μετά έκοψαν την ράχη και στη συνέχεια κόλλησαν μια φέτα ξύλο ανάμεσα στο κοντάκι και την ράχη. Στη συνέχεια μπήκαν κάθετες ξύλινες καβίλιες στις τρύπες που είχαν γίνει στην αρχή και χρησίμευσαν σαν οδηγοί. Το τελικό αποτέλεσμα δεν διαφέρει και πολύ από ότι έκανε ο κύριος Μυριτζής, απλά οι δύο αρχικές τρύπες δρουν σαν οδηγοί και επιτρέπουν την επανακόλληση της ράχης.
Ενα ακόμη 409 που δείχνει τα πάχη των καννών.
Για όσους έχουν ενδοιασμούς για τέτοιες επεμβάσεις, να πούμε ότι η επέμβαση που φέρνει το όπλο στις βλητικές απαιτήσεις και στα μέτρα του κατόχου είναι απόλυτα θεμιτή. Αν δείτε αγγελίες μεταχειρισμένων όπλων στην Αγγλία στην μεσοπολεμική εποχή, τα περισσότερα καταστήματα ανακοινώνουν ότι μετατρέπουν τα μεταχειρισμένα όπλα στα μέτρα του πελάτη και ρυθμίζουν τα τσοκ. Το καλό δίκαννο είναι σαν καλό κοστούμι, πρέπει να ταιριάζει στον άνθρωπο και στην περίπτωση.