Ideal, ίσως το πιο χειροποίητο γαλλικό όπλο. Το σχεδιάγραμμα δείχνει πως λειτουργούν τα σπιράλ ελατήρια τραβώντας τα έμβολα.
Τα μεγάλα γαλλικά όπλα είναι το πλαγιόκαννο Ideal, το Darne, το μονόκαννο Simplex, το σουπερποζέ Falcor. Είναι όλα τους όπλα που μηχανικά διαφέρουν από το μοτίβο που έχει καθιερωθεί ως το “ορθόδοξο” πρότυπο λειτουργείας.
Η μεγάλη επιτυχία και φήμη των αγγλικών όπλων τα έκανε το κυρίαρχο σχήμα στα δίκαννα. Τα χαρακτηριστικά των μηχανισμών είναι γνωστά: σφύρες που στηρίζονται σε έναν άξονα και κινούνται περιστροφικά ωθούμενες από ελατήρια σχήματος V. Αυτό το σύστημα καθιερώθηκε ίσως επειδή ήταν και το πιο εύκολα αντιγράψιμο από τεχνίτες άλλων χωρών.
Οι Γάλλοι επέλεξαν άλλα συστήματα πυροδότησης στα όπλα τους. Το τελικό ζητουμενο βέβαια είναι ένα κτύπημα στη βελόνα που θα μεταφερθεί στο καψύλι. Ομως ότι προηγείται του κτυπήματος είναι σημαντικό. Οι Γάλλοι οπλουργοί στο Ideal, στην δεκαετία του 1880, έβαλαν τα ελατήρια μπροστά ώστε να τραβά το έμβολο προς εμπρός, αντί να το πιέζει από πίσω. Αυτή η επιλογή επέτρεψε την στέγαση των σπιράλ, όχι V, ελατηρίων στην βάση βάζοντας έτσι ένα σημαντικό μέρος του βάρους στο κέντρο του όπλου.
Γαλλικό φτηνό δίκαννο Jupiter, μοιάζει με Ideal αλλά δεν είναι. Αν βρείτε κανένα μην το αφήσετε να φύγει. Είναι καλοζυγισμένο, ανθεκτικό και εύχρηστο. Δεν είναι ακριβό, μην πιστέψετε τα περί συλλεκτικότητας κλπ.
Το Darne πήγε ένα βήμα πιο πέρα αποφεύγοντας το “σπαστό” άνοιγμα του όπλου και επιλέγοντας μια σταθερή σχέση κάννης-βάσης. Στο Darne υπάρχει κλείστρο που ολισθαίνει προς τα πίσως για να δώσει χώρο για να αδειάσει και να γεμίσει το όπλο. Το σχήμα βέβαια επιβάλλει και την χρήση εμβόλου αντί για περιστροφικής σφύρας. Δεν είναι τυχαία η επιλογή όταν δούμε ότι το Darne εμφανίστηκε στην ίδια εποχή που βγήκαν τα στρατιωτικά όπλα με εμβολοειδή επικρουστήρα.
Στο σουπερποζέ, ο εφευρέτης Petrik στην δεκαετία του 1920, κατοχύρωσε ένα μηχανισμό με μια σειρά καινοτομιών που σήμερα βλέπουμε σε πολλά όπλα. Αρθρο για το Petrik θα δείτε εδώ: http://www.oplognosia.com/opla/opla126.php
Το Petrik υιοθετήθηκε από άλλες γαλλικές εταιρείες όπως η Manufrance που έβγαζε το μοντέλο Falcor βασισμένο στις πατέντες του Petrik.
Ωστόσο, το Petrik δεν ήταν το μόνο “αιρετικό” γαλλικό σουπερποζέ. Πιο πρόσφατα η Verney Carron έβγαλε το μοντέλο Sagittaire που ενσωματώνει έναν απλό μηχανισμό με έμβολα. Το Sagittaire έχει τον πιο συμμαζεμένο, από την άποψη χώρου, μηχανισμό σε σουπερποζέ, κάτι που επιτρέπει την συγκέντρωση βάρους στο κέντρο του όπλου.
Ideal- η χωνευτή ρίγα σχήματος “Η”
Εκτός από τα διάφορα συστήματα πυροδότησης οι Γάλλοι επέδειξαν και μια ιδιάζουσα λογική σε άλλα σημεία του όπλου. Είναι ίσως οι πρώτοι, και για πολλά χρόνια οι μόνοι, που έκαναν κάτι για το πιο αναχρονιστικό σημείο του δίκαννου: τις ρίγες.
Στο Darne κατήργησαν την κάτω ρίγα. Τα περισσότερα Darne δεν έχουν κάτω ρίγα και έτσι καταφέρνουν να έχουν ένα αιθέριο ζύγισμα χωρίς όμως να καταφεύγουν στην μείωση του πάχους των καννών, όπως έκαναν οι Αγγλοι που επέμεναν στην κάτω ρίγα.
Στο Ideal η ρίγα είναι έχει διατομή “I” όπως οι ράγες του τραίνου. Ετσι ένα στοιχείο ενσωματώνει πάνω και κάτω ρίγα και εφαρμόζει πιο γερά στις κάννες από ότι τα τρία κομμάτια ρίγας στα συμβατικά, αγγλικού τύπου δίκαννα. Τα τρία κομμάτια ρίγας είναι η πάνω, η κάτω μπροστά από τον γάντζο της πάπιας, και το μικρό κομμάτι πίσω από το γάντζο της πάπιας.
Οι κυλινδρικές εσοχές για τα ελατήρια είναι σαφώς πιο σοφές, μηχανολογικά, από τις τετράγωνες.
Επίσης στις κάννες οι Γάλλοι ανέπτυξαν το σύστημα Monobloc Frette. Σε αυτό το σύστημα το κύριο κομμάτι, το Monobloc θερμαίνεται και δέχεται τις σωλήνες των καννών. Οταν επανέλθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος το Monobloc σφίγγει πάνω στην κάννη. Με την πυροδότηση οι πιέσεις διογκώνουν το μέταλλο και τότε, υπό την μέγιστη πίεση, το μέταλλο είναι σε “ανάπαυση”. Πρόκειται για μικρή λεπτομέρεια αλλά όταν συνυπολογίσουμε όλες τις μικρές λεπτομέρειες ενός γαλλικού όπλου τότε το σύνολο είναι κάτι το διαφορετικό.
Ισως όλες αυτές οι λεπτομέρειες να ενοχλούν οπλουργούς που έχουν εναγκαλίσει το αγγλικό πρότυπο. Φανταστείτε έναν οπλουργό που βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ζευγάρι καννών Ideal και ξαφνικά κατανοεί ότι οι ρίγες δεν είναι δύο, είναι μια και για να τις ξεκολλήσει και να τις ξανακολλήσει θα πρέπει να ακολουθήσει μια διαδικασία εντελώς διαφορετική από ότι στο αγγλικό όπλο με τις ξεχωριστές ρίγες.
Darne, ο μηχανισμός χωρίς κοντάκι, με το ολισθαίνον κλείστρο πίσω.
Αυτές οι ιδιατερότητες επιβάλλουν και ειδικές γνώσεις που πρέπει να έχει ο οπλουργός που θα καταπιαστεί με τα γαλλικά όπλα. Δεν πρόκειται για περίπλοκες λύσεις, απλά διαφορετικές από τα τετριμμένα των αγγλοειδών όπλων. Ενίοτε οι γαλλικές λύσεις να είναι πιο απλές και πιο σίγουρες από τις άλλες. Πρέπει όμως να τις ξέρεις.
Ισως λοιπόν οι εκκεντρικότητες των Γάλλων και τα οπλουργικά επακόλουθα είναι η αιτία για την άποψη ότι τα γαλλικά όπλα είναι “παράξενα”, “περίεργα” και άλλα πιο βαριά που ακούγονται από μερικούς οπλουργούς. Σαν ερασιτέχνης δεν βρήκα ποτέ δυσκολία στην αποσυναρμολόγηση γαλλικού όπλου. Ούτε αντιμετώπισα πρόβλημα στην κατανόηση του συστήματος λειτουργείας. Ομως δεν είμαι επαγγελματίας και δεν έχω στήσει κάποιο σύστημα δουλειάς που προϋποθέτει μια ρουτίνα βασισμένη σε έναν τύπο όπλου.
Πάντως όταν άνοιξα το πρώτο Sagittaire, όπλο που οι οπλουργοί κατηγορούν για “ιδιοτροπία” εξεπλάγην από την απλότητα του. Είναι άπειρα πιο ευνόητο και πιο εύκολο από ένα Ανσον Ντήλυ. Είναι μυστήριο πως κάποιος μπορεί να δουλέψει το Ανσον και βρίσκει πρόβλημα με το Sagittaire που έχει πιο απλό και πιο προσβάσιμο μηχανισμό.
Αν λοιπόν ενδιαφέρεστε για κάποιο γαλλικό όπλο έχετε τα παραπάνω υπόψη. Αν ακούσετε αρνητικά σχόλια για τα γαλλικά όπλα ψάξτε για άλλον οπλουργό, κάποιον που τα ξέρει.