ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΔΙΑΜΑΧΗ
Caprinus, ίσως το πιο εξελιγμένο τεχνολογικά σουπερποζέ, με το πιο χαμηλό προφίλ του κόσμου κάτω από 60 χιλιοστά, δείχνει την εξέλιξη του τύπου, σε σύγκριση το πλαγιόκαννο έχει μείνει στάσιμο.
Γράφει ο επισκέπτης Δημήτρης Κυρατζίδης
“Νικήτα γειά σου
σε ενα άρθρο κυνηγετικού περιοδικού διάβασα για τα σκοπευτικά πλεονεκτήματα του πλαγόκαννου σε σύγκριση με το αλληλεπίθετο.
Ο συγγραφέας υποστηρίζει οτι το πλαγιόκαννο υπερέχει του αλληλεπίθετου σκοπευτικά και δικαιολογεί – σωστά κατα την γνώμη μου – την άποψή του λέγοντας οτι, στο πλαγιόκαννο οι αποστάσεις της σκοπευτικής γραμμής και των αξονικών γραμμών των καννών (γραμμές οδευσης των σκαγιών) είναι ίσες, μικρές , συμμετρικές και πιο κοντά στο χέρι που κρατάει την πάπια – αριστερό για τους δεξιόχειρες – και που καταδεικνύει τον στόχο.
Αντίθετα, λέει ο αρθρογράφος , στο αλληλεπίθετο οι αποστάσεις αυτές είναι άνισες και ασύμμετρες δεδομένου οτι το χέρι που κρατάει τον ξυστό απέχει μικρή απόσταση από την κάτω κάννη , λιγο μεγαλύτερη απο την πάνω κάννη και απέχει ακόμα λίγο μεγαλύτερη απόσταση από τις προηγούμενες, από την σκοπευτική γραμμή.
Τα παραπάνω καθιστούν το πλαγιόκαννο σαφώς πλεονεκτικό από σκοπευτική άποψη, σε συγκριση με το s/p. Τοτε όμως τίθεται το εύλογο ερώτημα γιατί οι αθλητές σκοπευτές δεν χρησιμοποιούν πλαγιόκαννα;
Perazzi, το αρχέτυπο του σκοπευτικού σουπερποζέ έχει βάση που αντέχει.
Σύμφωνα με το συγγραφέα η απάντηση είναι το marketing που τόσο έξυπνα χρησιμοποίησε η BOSS και έτσι διαδόθηκε το S/P σε όλους τους αθλητές!!!
Εδώ είναι η ένστασή μου, γιατί δυσκολευομαι να πιστέψω οτι αθλητές που δίνουν τόση σημασία στην παραμικρή λεπτομέρεια – μερικά χιλιοστά στο κοντάκι, κλάσματα μοιρών στις κλίσεις και τις γωνίες κλπ- θα δεχόντουσαν να χρησιμοποιήσουν αλλο τύπο όπλου !!!
Ειναι λοιπόν μόνο το marketing η αιτία που οι επαγγελματίες αθλητές ρίχνουν με s/p; πιστευω πως οχι αλλα η τεχνική τεκμηρίωση του κου Βιαγκίνη λέει άλλα και προσωπικα δεν βρίσκω αντίλογο πέραν του οτι κάποιοι αθλητές άρχισαν να προπονούνται με s/p και τώρα είναι δύσκολο να αλλάξουν.
Περιμένω με ενδιαφέρον την άποψή σου”
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ
Ενας σκοπευτής αξιώσεων προπονείται σε ρυθμό εκατοντάδων βολών την εβδομάδα συν κάποιες δεκάδες αγώνες βαθμολογίας κάθε χρόνο. Η Αμερικανίδα Kim Rhode (τετράκις Ολυμπιονίκης) υπολογίζει ότι σε προπόνηση ρίχνει 800 με 1000 φυσίγγια την εβδομάδα.
Το σουπερποζέ έχει αποδείξει ότι αντέχει αυτή την εντατική χρήση. Και το θέμα δεν σταματά εκεί.
Οι κάννες όλων των λειόκαννων δίκαννων συγκλίνουν. Για όποιον το αμφισβητεί αρκεί μια μετρηση των κέντρων, από βελόνα σε βελόνα, στις θαλάμες και στα στόμια. Σε ένα 12άρι οι αποστάσεις είναι 28 χιλιοστά στις βελόνες και 18 χιλιοστά στα στόμια. Για όσους έχουν αμφισβητήσεις αρκεί να σκεφτούν ότι αν οι κάννες ήταν παράλληλες η απόσταση μεταξύ των κέντρων του στομίου θα ήταν 28 χιλιοστά και το στόμιο ογκοδέστατο!
Με συγκλίνουσες κάννες η σκόπευση καθίσταται εξίσου αποτελεσματική με πλαγιόκαννο και σουπερποζέ. Και τα δύο στέλνουν τα σκάγια από τις δύο κάννες στο ίδιο σημείο σκόπευσης σε συνήθεις αποστάσεις βολής. Η σύγκλιση εξουδετερώνει τα όποια πλεονεκτήματα της εγγύτητας του χεριού από τους άξονες των καννών. Αυτά βέβαια δεν μειώνουν την εργονομία. Το πλαγιόκαννο έχει πλεονεκτήματα, όπως πχ πιο γρήγορη επώμιση και χειρισμό γενικά, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό να το καθιερώσει ως πρώτη σκοπευτική επιλογή.
Μερικοί σκοπευτές τονίζουν το πλεονέκτημα της σκοπευτική εικόνας της μιας κάννης, που τείνει να τους καθιστά πιο ακριβείς, ειδικά στο Τραπ. Επίσης τονίζεται η έλλειξη ροπής κατά τη βολή. Το πλαγιόκαννο τραβά δεξιά με την πυροδότηση της δεξιάς κάννης και αριστερά με την αριστερή. Αυτό καθυστερεί μερικούς σκοπευτές στην δεύτερη βολή.
Ομως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του σουπερποζέ είναι η μηχανική αντοχή, και αυτό μας φέρνει πίσω στις εκατοντάδες φυσίγγια που θα ρίξει ένα σκοπευτικό όπλο σε μια ημέρα προπόνησης.
Μηχανικά, το σουπερποζέ έχει τόσο τα θεωρητικά όσο και τα πρακτικά ατού. Θεωρητικά η βάση σε μορφή U είναι το πιο ανθεκτικό σχήμα σε κάμψη από οτι μια μπάρα όπως είναι η βάση του πλαγιόκαννου.
Οι κάννες monobloc Perazzi με πλαϊνές ενισχυτικές εξοχές που του δίνουν την μνημειώδη αντοχή του.
Το σουπερποζέ, ακόμη και στα φτηνά σκοπευτικά μοντέλα, έχει ξεφύγει από το πρόβλημα της επιλογής τύπου πυροδοτικού μηχανισμού. Στην συντριπτική πλειονότητα των ποζέ ο μηχανισμός είναι στην πλάκα της σκανδάλης και έτσι προσφέρει γεωμετρία που δίνει καλή αίσθηση σκανδάλης. Επίσης είναι πιο εύκολα ρυθμίσιμος από ότι σε άλλα συστήματα καθώς ο οπλουργός μπορεί να δει τον μηχανισμό να δουλεύει και να επέμβει όπου πρέπει εύκολα και γρήγορα.
Εκτός από την ευκολία συντήρησης και ρύθμισης το ποζέ προσφέρει και ευκολία επισκευής. Το σφίξιμο των καννών σε ένα σύγχρονο σουπερποζέ απαιτεί απλές αλλαγές μερικών εξαρτημάτων, πχ πίρους καννών, κλειδί, και επανέρχεται σε καινουργή κατάσταση. Ενα σφίξιμο κλειδιών σε πλαγιόκαννο παραδοσιακής σχεδίασης απαιτεί αρκετές οπλουργικές μανούβρες (την χρήση κόλλησης στον γάντζο των καννών για παράδειγμα).
Τα παραπάνω είναι μερικά από τα πλεονεκτήματα του σουπερποζέ σε ότι αφορά την σκοπευτική χρήση. Ορθά παρατηρείτε ότι οι σκοπευτές πασχίζουν για το παραμικρό πλεονέκτημα, και αυτή η εμμονή ευνοεί το σουπερποζέ. Το κυνήγι είναι διαφορετική δραστηριότητα και έχει άλλες απαιτήσεις και κριτήρια. Εκεί, στο κυνήγι, είναι που το μάρκετινγκ έχει παίξει κάποιο ρόλο στον εκτοπισμό του πλαγιόκαννου σε βαθμό που δεν το δικαιολογεί καμία τεχνική υπεροχή του σουπερποζέ. Ετσι φτάσαμε στο σημείο σήμερα το πλαγιόκαννο να αποτελεί την μειοψηφία των όπλων σε παραγωγή και η τάση να εντείνεται καθώς όσο πιο λίγα πλαγιόκαννα κατασκευάζονται τόσο πιο ακριβά γίνονται αφού χάνουν το πλεονέκτημα των οικονομιών κλίμακος.