Η φωτογραφία είναι από την κάννη αναγνώστη. Είναι εμφανείς οι κρατήρες που δημιουργήθηκαν λόγω μη καθαρισμού ή λανθασμένης διαδικασίας καθαρισμού.
Λέει ο αναγνώστης:
“Καλημέρα κύριε Νικήτα,
Είμαι κάτοχος ενός Habicht Pieper, όπως αναγράφεται στην κάννη του πλαγιόκαννου. Το όπλο το χρησιμοποιώ κάθε σεζόν κυρίως σε κυνήγια τσίχλας, μπεκάτσας και λαγού. Το καθαρίζω σχολαστικά και συχνά. Σας επισυνάπτω φωτογραφίες του όπλου.
Παρόλη την προσοχή όμως που του δείχνω το όπλο τείνει να σκουριάζει -ειδικά μέσα στις κάννες. Σας επισυνάπτω φωτογραφίες οπου φαίνεται το εσωτερικό τους. Αρχικά εμφανίστηκαν κάποια σημάδια μόνο, μέσα στην κάννη, ωστόσο έπειτα τα σημάδια έγιναν βαθουλώματα και πολλαπλασιάστηκαν. Τα σημάδια αυτά δεν φεύγουν με το καθάρισμα του όπλου. Πιστεύω πως είναι σκουριά που έχει φάει το μέταλλο σε αυτά τα σημεία.
Τα βαθουλώματα αυτά μου εχουν δημιουργήσει αίσθημα ανασφάλειας για την λειτουργικότητα του όπλου καθώς και για την ασφαλή χρήση του. Αποφεύγω να το χρησιμοποιώ αν και πρόκειται για το αγαπημένο μου όπλο.
Θα προτιμούσα την αλλαγή κάννης καθώς οι 71 πόντοι που είναι αυτή η κάννη με το σφιχτό τσοκάρισμα * και *** είναι λίγο υπερσυγκεντρωτικοί, ωστόσο δεν βρίσκω κάπου κάποια άλλη. Μια κάννη 66 εκατοστών πιστεύω θα μου ήταν ιδανική. Ξέρετε μήπως που μπορώ να βρώ μια τέτοια κάννη που να ταιριάζει στο όπλο;
Εαν όχι, αξίζει να πάω το όπλο σε κάποιο οπλουργείο για επισκευή; Επισκευάζεται; Πόσο θα κοστίσει και σε ποιο οπλουργείο να πάω;
Ελπίζω σε μια απάντηση σας καθώς το θέμα με απασχολεί καιρό και μου φαίνεται σοβαρό.
Σας ευχαριστώ πολύ προκαταβολικά,
Α.Α”
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Είναι αδύνατο για όπλο που καθαρίζεται σωστά και αποθηκεύεται σε κατάλληλο χώρο να σκουριάσει με αυτό τον τρόπο, δηλαδή να βγάλει κρατήρες στις κάννες.
Να πάμε στο θέμα του καθαρισμού. Ο σωστός καθαρισμός αρχίζει με ένα “αγρίεμα” των καταλοίπων στην κάννη με μια ορειχάλκινη βούρτσα. Στη συνέχεια ψεκάζεται ή περνιέται η κάννη με καθαριστικό λάδι και αφήνεται για να διεισδύσει στα κατάλοιπα. Μετά περνιέται ξανά με την ορειχάλκινη βούρτσα για να φύγουν τα περισσότερα κατάλοιπα. Μετά τυλίγονται πανάκια στη βούρτσα και περνιούνται στη κάννη μέχρι που να βγαίνουν καθαρά. Αφού καθαρίσει η κάννη περνιέται με ένα λάδι συντήρησης που καλύπτει την επιφάνεια της και δεν επιτρέπει επαφή του αέρα με το μέταλλο.
Το όπλο φυλάσσεται ΕΚΤΟΣ ΘΗΚΗΣ σε σημείο στεγνό και μακριά από υγρασίες ή υλικά που συγκρατούν υγρασία, όπως πχ υφάσματα, χαλιά κλπ.
Αν γίνουν τα παραπάνω είναι δυνατή η διατήρηση της κάννης για δεκαετίες. Υπάρχουν πολλά όπλα ηλικίας 100 και παραπάνω ετών που δεν έχουν δημιουργήσει καμία σκουριά.
Αν όντως καθαρίζετε το όπλο σας σωστά τότε το πρόβλημα είναι η επαφή με υγρασία κατά την αποθήκευση.
ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;
Πρώτο βήμα είναι η μέτρηση πάχους των καννών. Αν υπάρχει αρκετό μέταλλο για λείανση τότε μπορούν να λειανθούν οι κάννες και να φύγουν οι σκουριές και οι κρατήρες.
Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να γίνει λείανση που θα μειώσει το πάχος των καννώ σε λιγότερο από μισό χιλιοστό στο σημείο πριν το τσοκ ή σε λιγότερο από δύο χιλιοστά στο τέλος της θαλάμης και αρχή του κώνου προσαρμογής. Επίσης είναι σοφό ο αυλός, μετά τη λείανση, να μην είναι μεγαλύτερος από ότι προβλέπουν οι κανόνες δοκιμής της χώρας δοκιμής του όπλου.
ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΝΝΗΣ
Στα δίκαννα δεν υπάρχει απλή αλλαγή κάννης. Οι κάννες εφαρμόζονται στο χέρι με λίμα και καμινέτο. Η διαδικασία έχει περιγραφεί σε περασμένα άρθρα και υπάρχουν πολλές αναφορές στο Youtube για την εφαρμογή καννών. Επίσης είναι μάλλον απίθανη η εύρεση καννών για ένα τόσο παλιό δίκαννο.