ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΘΙΟΥ ΠΡΟΦΙΛ
Η παρακάτω επιστολή ήλθε από τον επισκέπτη κύριο Γιώργο Μητροπία που έκανε εκπληκτική δουλειά.
Τα σχεδιαγράμματα που μας στέλνει ο κύριος Μητροπίας δείχνουν καθαρά την διαφορά μεταξύ των σουπερποζέ χαμηλού προφίλ, αυτών που λέγονται και συστήματα Boss, σε σύγκριση με τα βαθιά προφίλ που τα αποκαλούμε και σύστημα Browning. Τα σχόλια στο τέλος της επιστολής.
“Κύριε Κυπρίδημε, γειά σας.
Κατ΄αρχάς συγχαρητήρια για την ολοκληρωμένη γνώση που μας προσφέρετε μέσω της Οπλογνωσίας.
Με αφορμή την τελευταία ερώτηση για το πάχος τοιχωμάτων στα σουπερποζέ, θα ήθελα να παραθέσω κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία.
Με την βοήθεια λογισμικού solid modeling και τη χρήση αντίστροφης μηχανολογίας, παραθέτω φωτογραφίες που δείχνουν τις διατομές στα κρίσιμα σημεία της μπάσκουλας, από δύο δίκαννα διαφορετικού ύψους, το MIROKU και το BOSS.
Οι διατομές φαίνονται με πράσινο χρώμα και δείχνουν τις επιφάνειες στο επίπεδο του καθρέπτη, στο σημείο του πείρου και τέλος, φαίνονται οι επιφάνειες που δένουν με αντίστοιχα σημεία των καννών.
Στο MIROKU η διατομή στον καθρέπτη είναι 570 mm2
Στο BOSS η διατομή στον καθρέπτη είναι 526 mm2
Στο MIROKU η επιφάνεια επαφής με τον κεντρικό πείρο είναι 405 mm2
Στο BOSS η επιφάνεια επαφής με τους δύο πείρους είναι 245 mm2
Στο MIROKU η επιφάνειες επαφής με τις κάννες είναι 168 mm2
Στο BOSS η επιφάνειες επαφής με τις κάννες είναι 169 mm2
Και τα δύο συστήματα φυσικά, έχουν αποδείξει την αντοχή και τη μακροζωία τους μετά απο χρήση χιλιάδων φυσιγγίων!!
ΣΩΣΤΩΝ φυσιγγίων εννοείται και όχι δυναμιτών…..
Λόγο του μακροσκελούς της επιστολής δεν είναι ανάγκη να δημοσιευθεί, παρά μόνο εάν το βρίσκετε απαραίτητο.
Με τιμή,
Μητροπίας Γιώργος”
ΣΧΟΛΙΟ
Ενα θερμό ευχαριστώ για τα εξαιρετικά σχεδιαγράμματα που είναι τα πιο κατατοπιστικά που έχω δει μέχρι σήμερα στην ανάλυση των μηχανισμών.
Η πρώτη παρατήρηση αφορά την ποιότητα υλικού. Είναι γνωστό από την εποχή των δοκιμών του Olin Winchester ότι η ποιότητα υλικού μπορεί να δώσει αντοχή εξίσου μεγάλη, αν όχι μεγαλύτερη, από ότι το σωστό σχέδιο. Στις δοκιμές εκείνες το όπλο Winchester Model 21 είχε αντέξει χιλιάδες βολές με φυσίγγια δοκιμής (παράγουν πολλαπλάσιες πιέσεις από τα κανονικά) ενώ όπλα άλλων κατασκευαστών δεν άντεξαν. Το Model 21 έχει μηχανισμό με μισές φωτιές, που θεωρητικά είναι λιγότερο ανθεκτικός από αυτόν με ολόκληρες, όμως τα όπλα με ολόκληρες φωτιές δεν άντεξαν το τεστ αυτό.
Η δεύτερη παρατήρηση αφορά τον άξονα κατά τον οποίο αναπτύσσονται οι δυνάμεις της πυροδότησης. Η θεωρία λέει ότι όσο πιο κοντά στον κεντρικό άξονα των καννών είναι τα κλειδιά, οι πίροι και τα όποια ενισχυτικά στοιχεία, τόσο πιο χαμηλή θα είναι η καταπόνηση του όπλου. Αυτό έχει αποδειχτεί από τα όπλα τύπου Boss και ειδικότερα τα σκοπευτικά Perazzi.
Ομως πρέπει να τονιστεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός της αντοχής των όπλων τύπου Browning και βέβαια να υπολογιστεί και η χρήση ποιοτικού ατσαλιού από τα όπλα τύπου Perazzi.
Ουσιαστικά βλέπουμε στην πράξη ότι δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο συστημάτων όταν τα υλικά και η θερμική επεξεργασία είναι σε όμοιο επίπεδο. Εχουμε εμπειρίες σκοπευτών που έχουν ρίξει 500 000 φυσίγγια με Browning και άλλων που έριξαν τον ίδιο αριθμό με Perazzi και η αντοχή είναι ίδια.
Αντοχή σε αυτή την περίπτωση σημαίνει κούνημα των κλειδιών και πότε αυτό θα εκδηλωθεί. Ολα τα σπαστά όπλα είναι καταδικασμένα κάποτε να κουνήσουν και να χρειαστούν το λεγόμενο “σφίξιμο” των κλειδιών. Και αυτό μας φέρνει στην επισκευασιμότητα του κάθε τύπου που είναι κάτι που μετρά αφού επιτρέπει την επιβίωση του όπλου και την συνεχιζόμενη χρήση του.
Το σύστημα Boss σφίγγει με την αλλαγή πίρων και κλειδιού. Το ίδιο γίνεται με το Browning, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι στο Browning η διαδικασία είναι λίγο πιο εύκολη και πιο φθηνή διότι η σύνδεση κάννης και κλειδιών στην βάση είναι ορατή και εύκολα ελεγχόμενη από τον οπλουργό.
Εδώ να τονιστεί η πρόβλεψη ανακαίνισης από τον σχεδιαστή, όπως γίνεται με όπλα όπως τα Beretta SO και το γαλλικό Verney Carron S9 όπου με την αλλαγή μερικών απλών τμημάτων επανέρχεται η σύνδεση βάσης-κάννης στα επίπεδα του καινούργιου όπλου. Το ίδιο συμβαίνει και με το γερμανικό Blaser. Το SO είναι χαμηλού προφίλ ενώ το S9 βαθιού προφίλ.
Να κλείσουμε με μια σημείωση για το ταπεινό ΤΟΖ 34 με το ιδιαίτερα χαμηλό προφίλ και τον βιδωτό καθρέφτη. Αν κουνήσει το ΤΟΖ μπορεί να σφίξει προσθέτοντας ένα πάφυλλα μετάλλου κάτω από τον καθρέφτη του. Το ΤΟΖ αποδεικνύει ότι η πρόβλεψη για επισκευασιμότητα δεν είναι προνόμιο των ακριβών όπλων που σχεδιάστηκαν στο Λονδίνο ή στο Γκαρντόνε.