Σουπερποζέ Holland and Holland, φωνάζει την καταγωγή του από μακριά, Δεν υπάρχει περίπτωση να μην καταλάβουν οι γείτονες τι είναι το απόκτημα του κατόχου του. Και αν είχαν αμφιβολίες για το κόστος υπάρχει αρκετό χρυσάφι για να τις διαλύσει.
Στο πρώτο άρθρο της σειράς αναλύθηκε το καλό όπλο από μια μινιμαλιστική άποψη: τι αποτελεί το αναφαίρετο ελάχιστο που μπορεί να συνθέσει ένα καλό όπλο.
Αυτή τη φορά θα δούμε την σημασία της κοινωνική καταξίωσης που ψάχνουν όσοι αγοράζουν τα λεγόμενα καλά όπλα. Τo βασικό συστατικό αυτής της υπόθεσης είναι το όνομα, ή όπως λένε οι άνθρωποι του μάρκετινγκ το Brand Name. Το πόσο αναγνωρίσιμο είναι το όνομα έχει άμεση σχέση με την αξία. Οση σχέση έχει η υπογραφή ενός έργου τέχνης με την αξία του.
Αν πάρουμε μια αρμαθιά δίκαννα από τους καλύτερους κατασκευαστές του κόσμου, παραδοσιακά ονόματα όπως Purdey, Holland, Boss, Westley Richards, και μια άλλη αρμαθιά των νέων ονομάτων όπως Bosis, Fabbri, Famars, και ας κάνουμε το εξής πείραμα: να αφαιρέσουμε από τα όπλα τα ονόματα κατασκευαστών και τις υπογραφές των χαρακτών. Αν κληθούν διάφοροι αφισιονάδος του καλού όπλου να εξετάσουν και να αξιολογήσουν τα ανώνυμα όπλα πως λέτε να αντιδράσουν;
Το προσωπικό μου στοίχημα είναι ότι όπλα που είναι εκ φύσεως αναγνωρίσιμα, όπως το Westley Richards και το Purdey θα καταταχθούν πρώτα. Οσα μοιάζουν μεταξύ τους σε βαθμό που χωρίς όνομα δεν διαχωρίζονται, όπως τα Fabbri, Bosis, Famars, καθώς και τα Hollando-ειδή θα πέσουν σε δεύτερη μοίρα. Γιατί;
Διότι η κοινωνική καταξίωση που ψάχνει ο μέσος άνθρωπος έχει να κάνει με την αναγνωρισιμότητα του αντικειμένου, και μάλιστα την αναγνωρισιμότητα από άλλους, όχι τον ίδιο. Ο ίδιος θα έχει πάει στο εργοστάσιο ή κατάστημα του κατασκευαστή για την παραγγελία, άρα ξέρει πολύ καλά αν αγόρασε ένα Purdey με η χωρίς το όνομα. Αυτό που ενδιαφέρει τον μέσο αγοραστή είναι αν οι ΑΛΛΟΙ ξέρουν και αν δεν ξέρουν τότε εκεί είναι το όνομα και η υπογραφή του χαράκτη για να τους το θυμίσουν και να ανεβάσουν το κασέ του αγοραστή στον κοινωνικό του περίγυρο.
Θα διακινδυνεύσω μια άποψη εδώ: οι πραγματικοί γνώστες δεν δίνουν μια για το όνομα. Ενας γνώστης, για να είναι γνώστης, μπορεί να διαγνώσει ένα καλό όπλο και να το ξεχωρίσει από τα μέτρια με μια ματιά και ένα ανοιγοκλείσιμο του μηχανισμού ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ. Οταν λοιπόν σε αυτή τη σειρά αναφέρεται η φράση “καλό όπλο” εννοείται αυτό που οι γνώστες θα διακρίνουν ως καλό, χωρίς να κοιτάξουν για ονόματα και υπογραφές χαράκτη, αλλωστε είπαμε στο προηγούμενο ότι το “καλό όπλο” θα είναι ασκάλιστο.
Να το δούμε και από την άλλη πλευρά το θέμα, από την πλευρά της κρίσης ενός αδιάφορου ή κακοφτιαγμένου όπλου. Ο γνώστης ξέρει αρκετά για να διαγνώσκει το φτιασίδωμα. Το πολυκοπιαρισμένο σύστημα Holland απαντάται σε εκατοντάδες μάρκες όπλου. Ο γνώστης ξέρει τα σημεία που ξεχωρίζουν το αδιάφορο από το αξιόλογο. Μια ματιά στις φωτιές δείχνει την σωστή γεωμετρία, την ελεύθερη λειτουργεία της σχαστηρίας ανάσχεσης, την τοποθέτηση των ελατηρίων πάνω στην πλάκα της φωτιάς. Αν υπάρχει έστω και η ελάχιστη καμπυλότητα στην πλάκα τότε το ελατήριο φρενάρει και κάποτε θα σπάσει.
Το ξύλο μπορεί να έχει του κόσμου τα νερά, όμως σε ένα όπλο με ολόκληρες φωτιές είναι ζωτικής σημασία η κατεύθυνση των νερών και η ποιότητα της ξυλουργικής δουλειάς εκεί που κάθεται η φωτιά. Αν αυτά είναι λάθος τότε το κοντάκι σύντομα θα ραγίσει. Αυτά και άλλα βλέπει ένας γνώστης και από αυτά κτίζεται η φήμη ενός κατασκευαστή.
Αυτές οι λεπτομέρειες, καθώς παρατηρούνται από αθροιστικά πολλούς γνώστες, δίνουν βάση για την φήμη μερικών σχετικά άγνωστων όπλων, όπως αυτά των αδελφών Rizzini (καμία σχέση με τους υπόλοιπους συνώνυμους κατασκευαστές φτηνών σουπερποζέ). Τα δίκαννα Rizzini σήμερα θεωρούνται, από πολλούς γνώστες, τα καλύτερα δίκαννα που έχουν ποτέ κατασκευαστεί.
Συμπτωματική είναι και η περίπτωση του γνώστη Γκαφ Τόμας, που ήταν και επιστήμονας μηχανικός, όταν ήλθε η ώρα να παραγγείλει προσωπικό του όπλο. Επέλεξε το σύστημα Purdey αλλά κατασκευασμένο από τον όχι και τόσο διάσημο Henry Atkin.
ΕΞΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ
Οχι τόσο γνωστό, αλλά πολύ πρεστιζάτο, είναι το σουπερποζέ Purdey. Ενα πανάκριβο όπλο που κατασκευάστηκε σε ελάχιστα αντίτυπα πιάνει αστρονομικές τιμές σε δημοπρασίες.
Η αγορά ειδών πολυτελείας είναι μεγάλη μπίζνα. Από παπούτσια μέχρι ρούχα και από αρώματα μέχρι όπλα, τα είδη πολυτελείας έχουν μεγάλη πελατεία.
Είναι προφανής η αξία ενος πελατολογίου με ονόματα ανθρώπων που μπορούν να ξοδέψουν την τιμή ενός σπιτιού για να αγοράσουν ένα ρολόι ή ένα κυνηγετικό όπλο. Και είναι κατανοητή η προσπάθεια μερικών χρηματιστών να εξαγοράσουν εταιρείες που διαθέτουν τέτοιου είδους πελατολόγια, συνεπώς εξηγείται η συγκέντρωση ονομάτων οπλοκατασκευαστών στα εταιρικά χαρτοφυλάκια εταιριών επενδύσεων. Αν δεν κάνω λάθος η Holland έχει περιέλθει σε τέτοιο “σταύλο” εταιρειών ειδών πολυτελείας. Παράλληλα μεγάλοι οίκοι όπλων εμπορεύονται, σε τσουχτερότατες τιμές, είδη που μόνο ξώφαλτσα έχουν σχέση με τα όπλα και το κυνήγι, όπως πχ θερμός προς 180 Ευρώ απλά επειδή έχουν το όνομα του κατασκευαστή.
Εν ολίγοις το όνομα έχει πάρει αξία και αυτό, το όνομα, και όχι το όπλο γίνεται το αντικείμενο εμπορίας. Είναι αυτό το λεγόμενο Brand Name που έχει την αξία.
Πόση αξία μπορεί να έχει ένα όνομα; Να ξαναθυμίσω και πάλι την τιμή ανά κιλό ενός ακριβού δίκαννου και μιας Ferrari. Το όπλο έχει πολλαπλάσια αξία ανά κιλό βάρους από ότι η Ferrari.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για μια προσπάθεια κατασκευής ενός πραγματικά καλού όπλου;
Πρώτον, το καλό θα απευθύνεται σε γνώστες και όχι στην αγορά πολυτελείας. Δεύτερον, το καλό θα χρεώνεται σε λογική τιμή και όχι ότι αντέχει η αγορά. Τρίτον, όσο και αν αυξηθεί η ζήτηση δεν αυξάνεται η τιμή, διότι ένας σωστός επιχειρηματίας δουλεύει με λογικό κέρδος καί όχι στα όρια της αντοχής της αγοράς. Τέταρτον, η παραγωγή παραμένει στα ποσοτικά όρια που επιβάλλει η ποιότητα και όχι στα επίπεδα της ζήτησης. Από τα παραπάνω διακρίνεται ο σωστός κατασκευαστής, και όχι από τις φήμες περί χειροποίητης κατασκευής που έντεχνα διοχετεύονται και καλλιεργούνται στην πιάτσα ακόμη και αν δεν είναι πραγματικές.