ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;
Σε πρόσφατο φύλλο των Κυνηγετικών Νέων διαμαρτύρεται ο φίλος μου Δημήτρης Στριλάκος, διευθυντής του εντύπου, για τον αυτοματισμό της αστυνομίας που στέλνει τον κυνηγό θύμα διάρρηξης κατηγορούμενο για πλημμελή φύλαξη όπλων.
Με εκπλήσσει το άρθρο διότι δεν έχει την μαρτυρία του συναδέλφου Μηνά Ιορδάνογλου, που αρθρογραφεί στα ΚΝ, για το πως πέρασε αυτή η διάταξη στο νόμο 2168..
Μαρτυρία ως προς την έντονη συζήτηση που προέκυψε στην διαβούλευση με τον στρατηγό Δελλή και τον αστυνόμο Τσώνη κατά την προπαρασκευή του νόμου. Παρόντες ήταν οι εκπρόσωποι ΠΕΒΕΚΕ και ΠΕΚΤΕΠΟ, και ο γράφων για την Κυνηγετική Συνομοσπονδία, δηλαδή οι εξής:
Το θέμα της συζήτησης ήταν τα ερμάρια ασφαλείας. Ζήτησα να γίνεται μνεία στο νόμο για το τι εστί ερμάριο ασφαλείας.
Ο στρατηγός Δελλής απάντησε ότι δεν μπορούσε να προτείνει μάρκα ερμαρίων. Ανταπάντησα ότι υπάρχουν διεθνή μητρώα προδιαγραφών όπως πχ αυτό του Βρετανικού Οργανισμού Τυποποίησης BSI 1088 που καλύπτει τα ερμάρια ασφαλείας, και το έχει υιοθετήσει η αγγλική αστυνομία, ανέφερα επίσης το γερμανικό μητρώο καθώς και το διεθνές σύστημα ISO. Η υιοθέτηση αυτών των προδιαγραφών από κάποια σεβαστή κρατική αρχή, ξένη έστω, δεν θα αποτελούσε αναφορά μάρκας ή κατασκευαστή, τόνισα ξανά και ξανά. Ο στρατηγός επέμενε ότι δεν μπορεί να προτείνει μάρκες, και του απήντησα ότι το σήμα ότι ένα ερμάριο πληροί προδιαγραφές δεν είναι σύσταση μάρκας.
Τόνισα ότι υπήρχε κίνδυνος σε μια διάρρηξη να πηγαίνει ως μοναδικός κατηγορούμενος ο κυνηγός, δηλαδή για την κατάσταση που τελικά διαμορφώθηκε και για την οποία παραπονιέται τώρα ο φίλος Δημήτρης Στριλάκος. Επίσης τόνισα ότι η πολιτεία με την αποφυγή της θέσης προδιαγραφών φύλαξης επιβάλλει στον πολίτη απόλυτους όρους φύλαξης, κάτι που δεν κάνει στα δικά της όπλα σε στρατώνες και αστυνομικά τμήματα. Δείτε το απλά: πόσοι αξιωματικοί του στρατού πήγαν φυλακή όταν έγινε η κλοπή βομβών, ρουκετών, πυροσολήνων στο Συκούριο; Πόσοι άνδρες του λιμενικού φυλακίστηκαν για την κλοπή υποπολυβόλων από τη Ραφήνα;
Η συζήτησε έγινε κάπως έντονη. Ο στρατηγός να λέει “μα τι είναι αυτά που λέτε! Θα επικρατήσει η κοινή λογική” και εγώ να λέω “αφού θα επικρατήσει η κοινή λογική ας την σημειώσουμε εκ των προτέρων ώστε να είμαστε όλοι σύμφωνοι για το περιεχόμενο και να θυμόμαστε τι είπαμε και τι συμφωνήσαμε”.
Με επέμβαση των υπολοίπων ηρέμησαν τα πνεύματα και έτσι επικράτησε η “κοινή λογική”, δηλαδή η άποψη του στρατηγού που σήμερα ερμηνεύεται από γυναίκες, κυρίως, δικαστές και καταλήγει σε έναν ποινικό τυφλοσούρτη του στυλ, είχες όπλο, στο κλέψανε, τώρα φάε ένα χρόνο φυλακή και άει παράτα μας. Αν καταφέρεις να αποδείξεις ότι το ερμάριο που σου ανοίξανε ήταν “ερμάριο ασφαλείας” και αυτό είναι δύσκολο διότι λείπει η επίσημη αναγνώριση βιομηχανικών προδιαγραφών, (αυτό ήθελα να προλάβω στην διαβούλευση) τότε γλυτώνεις, αλλά αφού έχεις πληρώσει τρία τουλάχιστον χιλιάρικα Ευρώ σε δικηγόρους.
Αισθάνομαι ενοχές που δεν έστησα πόδι σε εκείνη την διαβούλευση. Από την άλλη πως να στήσεις πόδι όταν σε υπονομεύουν οι περισσότεροι συμμετέχοντες! Το ζητούμενο ήταν να περάσει η κατά την ελληνική έννοια κοινή λογική και να απορριφθούν όλες οι διεθνείς πρακτικές, διότι αυτό θέλει ο στρατηγός και τον σιγοντάρει η πλειονότητα των παρισταμένων (και μάλιστα με ειρωνικά και υπονομευτικά σχόλια)! Ξεχνούσαν βέβαια οι υπόλοιποι συνομιλητές ότι είχα περάσει το λούκι της φύλαξης στην Αγγλία και είχα άμεση εμπειρία του τι εστί αστυνομική “κοινή λογική”.
Για κάποιο μυστήριο λόγο δεν με κάλεσαν να συμμετάσχω στις υπόλοιπες διαβουλεύσεις με τον στρατηγό.
Και τώρα τι κάνουμε; Απλό, πάμε πίσω στο 1991 και διορθώνουμε τις παραλείψεις. Ζητάμε ως Κυνηγετική Συνομοσπονδία και ως Σκοπευτική Ομοσπονδία, μια επίσημη διευκρίνηση από την αστυνομία ότι ερμάρια που κατασκευάζονται σύμφωνα με τα διεθνη πρότυπα και εγκαθίστανται όπως προτείνουν οι κατασκευαστές τους θεωρούνται “ερμάρια ασφαλείας” και η κλοπή όπλου από αυτά δεν θα διώκεται. Προσοχή: δεν θα διώκεται να σημαίνει ότι δεν θα ασκείται ποινική δίωξη, όχι ότι θα είναι δικαιολογητικό στην δίκη, διότι αν πας σε δίκη καταστράφηκες οικονομικά έστω και αν είσαι αθώος. Και αυτή τη φορά καλό είναι να μείνουν έξω από τον χορό οι επαγγελματίες του χώρου διότι το θέμα δεν τους αφορά τωρα, όπως δεν τους αφορούσε τότε. Εν ολίγοις ζητάμε να ισχύουν τα ίδια κριτήρια για ιδιώτες που ισχύουν και για το ίδιο το κράτος και τα όργανα του σε ότι αφορά την φύλαξη.
Και εφόσον θα είμαστε σε αυτό το θέμα καλό είναι να διευκρινιστεί ότι η ασφαλής φύλαξη είναι υποχρεωτική για όλα τα όπλα, από το πρώτο, και αυτό διότι η φύλαξη, όπως δείχνουν οι μελέτες, είναι το κύριο μέσο πρόληψης ατυχημάτων και εγκληματικής χρήσης όπλων. Τα χαρτιά γιατρών και άλλα γραφειοκρατικά είναι επουσιώδη και αχρείαστη γραφειοκρατεία και θα ήταν καλή κίνηση να καταργηθούν μαζί με την θέσπιση λεπτομερών κανόνων φύλαξης.
Επίσης καλό είναι να ζητηθεί, πιεστικά, επίσημη υπόδειξη φύλαξης όταν το όπλο είναι στο κυνήγι διότι δεν έχουμε ερμάρια ασφαλείας στα αυτοκίνητα μας και δεν τα παρέχουν τα ξενοδοχεία που μένουμε και δεν είναι όλοι τρελοί σαν τον γράφοντα που αλυσοδένει την οπλοθήκη στο κρεβάτι του ξενοδοχείου και ενίοτε κοιμάται στο αυτοκίνητο με την οπλοθήκη μαξιλάρι διοτι έπαψε προ πολλού να πιστεύει στην “κοινή λογική”.