Κάποτε η τοποθεσία Πέρδικα στην Αίγινα ήταν καταφύγιο θηραμάτων και είχε την μέγιση πυκνότητα πέρδικας που έχω δει ποτέ, και έχω δει αρκετά καταφύγια.
Γύρω στο 2000 αν θυμάμαι καλά, πείσθηκαν οι Αιγινήτες κυνηγοί να συμφωνήσουν στον αποχαρακτηρισμό του καταφυγίου. Η συναίνεση των κυνηγών ήταν αναγκαία. Εγραψα τότε για την παγίδα στην οποία έπεσαν οι κυνηγοί και η ανταμοιβή μου ήταν η πρόταση διαγραφής μου από τον σύλλογο της Αίγινας.
Τώρα έρχεται η είδηση ότι δόθηκε έγκριση για την δημιουργία ενός έργου μαμμούθ στην Πέρδικα σε έκταση 22 στρεμμάτων.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Δημήτρη Δελεβέγκου το έργο περιλαμβάνει:
- “α) κατοικίες
- β) ξενώνες για την φιλοξενία επισκεπτών
- γ) εστιατόριο και καταστήματα πρώτης ανάγκης
- δ) αθλητικές υποδομές
- ε) κοινόχρηστους πράσινους χώρους, πεζόδρομους και κεντρική πλατεία
- στ) εσωτερικό οδικό δίκτυο
- ζ) κοινόχρηστες θέσεις στάθμευσης και
- η) ηλεκτρο/Μηχανολογικές (Η/Μ) εγκαταστάσεις
Επίσης, οι επιτρεπόμενες χρήσεις γης προβλέπουν την κατοικιών, ανάπτυξη εστιατορίων, αναψυκτηρίων, εμπορικών καταστημάτων, κατοικιών, ξενώνων με μέγιστο δυναμικό 10 κλινών και αθλητικών εγκαταστάσεων.”
dimitris.delevegos@capital.gr
Καλό το έργο για την οικονομική ζωή της Αίγινας, αλλά που είναι το αντιστάθμισμα για τους κυνηγούς; Πουθενά μέχρι τώρα. Αντιθέτως κάποιοι στο νησί προωθούν την άποψη ότι η Αίγινα γίνεται πλέον ένα προάστειο του Πειραιά και ώς τέτοιο δεν νοείται να επιτρέπει το κυνήγι. Αυτό το έργο μάλλον ισχυροποιεί την θέση τους.
Και για μια ακόμη φορά να επαναλάβουμε το εξώφθαλμα προφανές: τα νησιά και η ύπαιθρος είναι επιθυμιτά για επένδυση ακριβώς επειδή υπάρχει “εξοχή”, δηλαδή γεωργική γη και άγριο έδαφος. Οταν τα πάντα καλυφθούν με μπετόν κανείς δεν τα θέλει. Αυτοί που ΔΕΝ κτίζουν και διατηρούν τη γη τους σε φυσική κατάσταση είναι αυτοί που δίνουν αξία στα κτισμένα. Αν δεν υπάρχει αντιστάθμισμα για αυτούς τότε δεν κάνουμε τίποτε.