Αναρωτήθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη: «γιατί οι πρυτάνεις δεν κάνουν περιφρούρηση; που έχουν εξαφανιστεί οι φοιτητικές νεολαίες;» σε απάντηση του για το θέμα των καταλήψεων των πανεπιστημίων.
Δεν έχω ποτέ καταλάβει το νόημα της “περιφρούρησης” όταν δεν συνακολουθείται από σαφείς όρους για το τι γίνεται όταν οι περιφρουρούντες έλθουν σε επαφή, ενίοτε βίαια, με εισβολείς στον περιφρουρούμενο χώρο ή πορεία.
Ειδικά στο δικό μας νομικό σύστημα δεν νοείται περιφρούρηση για τον απλό λόγο ότι το δικαίωμα της αυτοάμυνας έχει διαβρωθεί νομικά, και δικονομικά, σε βαθμό που δεν υφίσταται. Αρα ποιο το νόημα της επίκλησης της περιφρούρησης και μάλιστα από υπουργό αρμόδιο για την δημόσια ασφάλεια; Καλούνται δηλαδή οι φοιτητικές νεολαίες να πλακωθούν με τους εισβολείς και καταληψίες των ΑΕΙ; Και αν πλακωθούν και κερδίσουν την “αναμέτρηση” δεν θα διωχθούν για την ασκούμενη βία διότι ήταν σε κάποιου εθιμικού τύπου διαδικασία που νομιμοποεί την βία που θα τους έστελνε στην φυλακή αν ήταν ατομική; Εχει ο φοιτητής πολίτης περισσότερα δικαιώματα προστασίας του ακαδημαϊκού χώρου από του ιδιωτικού και οικογενειακού ασύλου;
Μέσα ενημέρωσης που συχνά κατακεραυνώνουν αμερικανικές πολιτείες, όπως την Φλόριντα και το Τέξας, για την νομιμοποίηση του ατομικού δικαιώματος στην ατομική αυτοάμυνα, ένα είδος ατομικής περιφρούρησης, σιωπούν μπροστά σε αυτή την προτροποή προς συλλογική βιαιοπραγία ειδικά όταν αυτή προβάλλεται από τον αρμόδιο υπουργό. Από την άλλη αυτά ενδέχεται να είναι απλά συμπτώματα της εθνικής εμβέλειας σχιζοφρένειας μας και αδίκως ασχολούμαστε να βρούμε νομικά θεμελιωμένη απάντηση.