Κλάμα και οδυρμός από τους εγχώριους “οικολογικούς” παράγοντες και γκουρού για τον πάνθηρα των ανατολικών ΗΠΑ.
Βασιζόμενοι σε ελλιπή ανάγνωση της ανακοίνωσης του Τμήματος Αγριας Ζωής (ΤΑΖ) των ΗΠΑ, που αναφέρει ότι ο πάνθηρας έχει εξαφανιστεί οριστικά, οι δικοί μας άρχισαν το μοιρολόι, την κινδυνολογία και μερικοί έριξαν το φταίξιμο και στην κλιματική αλλαγή.
Πρόκειται για γελοία υπόθεση.
Πρώτον, μια ολική ανάγνωση των κειμένων του ΤΑΖ δείχνει ότι ο “πάνθηρας” δεν είναι καθόλου πάνθηρας. δηλαδή είδος λεοπάρδαλης. Πρόκειται για το γνωστό Πούμα, αιλουροειδές της Αμερικής του οποίου η εξάπλωση πάει από τον Καναδά μέχρι την Παταγονία.
Δεύτερον, η εξαφάνιση αφορά ένα υποείδος του “πάνθηρα”, που ζούσε στις ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ και μόνον αυτού. Οι διαφορές του από το Πούμα είναι τόσο μικρές που ακόμη και ειδικοί ζωολόγοι δεν μπορούν να τις περιγράψουν με ακρίβεια.
Τρίτον, και το πιο ωραίο, η εξαφάνιση, αν και βεβαιώνεται τώρα, έγινε πριν….. ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ χρόνια. Τότε υπολογίζεται ότι εθεάθη ο τελευταίος “πάνθηρας” στην πολιτεία Μέιν. Και βέβαια πριν εβδομήντα χρόνια δεν είχαμε κλιματική αλλαγή.
Και τι δεν είπαν….
Το ΤΑΖ αναφέρει ότι Πούμα, δηλαδή “πάνθηρες” αλλά από τις δυτικές πολιτείες έχουν επεκτείνει την εξάπλωση τους ανατολικά. Το φαινόμενο είναι σε εξέλιξη και οι επιστήμονες, οι πραγματικοί, όχι οι “πανθηρόπληκτοι” το μελετούν προσεκτικά.
Ενα Πούμα που έφερε ραδιοπομπό καταγράφηκε να ταξιδεύει από την πολιτεία της Νότιας Ντακότα, διέσχισε το Γουισκόνσιν, πέρασε στη Νέα Υόρκη (την πολιτεία όχι την πόλη!) και σκοτώθηκε από αυτοκίνητο στο Κοννέτικατ (και όχι Κοννέκτικατ!). Υπολογίστε ότι η κάθε πολιτεία έχει το μέγεθος της Ιταλίας και θα κατανοήσετε την απόσταση που μπορεί να καλύψει ένα μεγάλο σαρκοβόρο όπως το Πούμα ψάχνοντας για ζωτικό χώρο.
Επίσης το ΤΑΖ αναφέρει ότι υπάρχουν πολλές βάσιμες αναφορές εμφανίσεων Πούμα στις ανατολικές ΗΠΑ. Βάσιμες είναι αναφορές ανθρώπων που έχουν εμπειρία από την ζωή της υπαίθρου. Αυτό που τονίζει όμως το ΤΑΖ είναι ότι η παρουσία του Πούμα δεν αφορά την εξαφάνιση του υποείδους που θεωρείται οριστική.
Γιατί όμως εξαπλώνεται το δυτικό Πούμα εκεί που εξέλειψε πριν εβδομήντα χρόνια το ανατολικό του υποείδος; Αυτό το προσπέρασαν οι εγχώριοι ειδικοί και λοιποί γκουρού.
Ο λόγος είναι απλός: λόγω της κυνηγετικής διαχείρισης των μεγάλων θηραμάτων στην Αμερική, που βασίζεται κυρίως στο κυνήγι τροπαίων, δηλαδή την θήρευση υπέργηρων αρσενικών, έχει αυξηθεί ραγδαία ο αριθμός ελαφοειδών στις ΗΠΑ. Σήμερα υπολογίζουν ότι οι ΗΠΑ έχουν περισσότερα ελάφια Whitetail, Elk, Blacktail καθώς και αντιλόπες των πεδιάδων (Pronghorn) από ότι είχε η Αμερική πριν την ανακαλύψει ο Κολόμβος! Αυτή η ύπαρξη θηραμάτων δίνει στο Πούμα την δυνατότητα να επεκτείνει την εξάπλωση του σε έκταση που είναι όση η Ευρώπη.
Η εμφάνιση ενός σαρκοβόρου που αποδειγμένα επιτίθεται σε ανθρώπους, στην Καλιφόρνια έχουν καταγραφεί περί τα δέκα θύματα τα τελευταία χρόνια, ανησυχεί τους επιστήμονες. Οι ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ είναι πιο πυκνοκατοικημένες από τις δυτικές και τα αστικά κέντρα πιο εκτεταμένα και συχνά γειτνιάζουν με δάση. Το Πούμα, σε αντίθεση με την αρκούδα, δεν πέφτει σε χειμέρια νάρκη, είναι ενεργό σε όλη τη διάρκεια του χρόνου και δεν διστάζει να πλησιάσει κατοικημένες περιοχές. Οντας δε νυκτόβιο και μοναχικό ζώο δεν γίνεται αντιληπτό όσο εύκολα όσο οι λύκοι και οι αρκούδες.
Και φτάνουμε στα δικά μας. Ηδη ξέρουμε ότι έχουν εμφανιστεί λύκοι στο 35ο χιλιόμετρο της Εθνικής. Οπως ξέρουμε ότι έχουμε ζημιές από λύκους στα όρια Αττικής και Βοιωτίας. Οι εγχώριοι αρμόδιοι ούτε που αντιλήφθηκαν την επίδραση που μπορεί να έχει η παρουσία λύκων στις παρυφές του αστικού ιστού. Ούτε υπολογίζουν τον αντίκτυπο των ζημιών ή τον κίνδυνο για τα ζώα συντροφιάς (στα οποία παρέχεται ειδικό καθεστώς προστασίας ανώτερο από αυτό των παραγωγικών ζώων).
Αυτά ακούνε οι επιστήμονες έξω και μας βλέπουν σαν ούφο. Δεν μπορούν να πιστέψουν ότι συνάδελφοι τους έχουν λύκο σε απόσταση μερικών λεπτών από το κέντρο της πρωτεύουσας τους και δεν τον μελετούν.