ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΚΛΩΤΣΟΠΑΤΙΝΑΔΑ;
Οι δύο πρωταγωνίστριες Παρακυβερνητικές Οργανώσεις που συναγνωνίζονται ποια θα μας τρομοκρατήσει περισσότερο ενδέχεται να έχουν ήδη εμπλακεί σε μια διαμάχη. Πριν πάμε στην ουσία ας δούμε λίγο το σκηνικό της ιστορίας.
Η υπόθεση αρχίζει με την γνωστή πια Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, την IPCC.
Σύμφωνα με την ίδια την IPCC οι αναφορές της βασίζονται στην σύμφωνη άποψη των “χιλιάδων επιστημόνων” που συμβάλλουν στις εργασίες της. Πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της επιτροπής επανέλαβε στο BBC ότι τα συμπεράσματα της IPCC βασίζονται σε ελεγμένες επιστημονικές μελέτες, αυτό που στα εγγλέζικα αποκαλείται Peer Reviewed Science.
Ελα όμως που δεν είναι έτσι!
Η έκδοση AR4 της IPCC περιέχει σωρεία λαθών και “μελετών” από οργανώσεις και φορείς που δεν είναι ούτε κατά διάνοια επιστημονικοί. Ηδη είδαμε το φιάσκο με τους παγετώνες των Ιμαλαϊων. Μετά από αυτό ανακαλύφθηκαν λάθη για την επίπτωση του κλίματος στην Αφρική, το ποσοστό της Ολλανδίας που είναι χαμηλότερο από την επιφάνεια της θάλασσας, το δάσος του Αμαζονίου και άλλα. Ο αγγλοσαξωνικός τύπος δεν χαρίζεται και σε κάθε νέο φιάσκο κολλά το επίθεμα -gate, παραπέμποντας στο σκάνδαλο του Watergate και στο αρχικό κλιματοσκάνδαλο, το Climategate.
Ομως ο πρόεδρος της IPCC, ο Δρ Πατσιαούρης, δεν τα βάζει κάτω. Σε πρόσφατη συνέντευξη στην δημοσιογράφο Σάντρα Λεόν, στις 11 Φεβρουαρίου 2010 είπε:
“Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι δεν υπάρχουν λάθη [στην αναφορά του 2007] και ότι είναι απόλυτα έγκυρη η επίκληση άρθρων που δεν έχουν περάσει από επιστημονική κρίση, εφόσον εξετάζουμε τις πηγές της πληροφορίας που περιέχουν και βεβαιωθούμε ότι είναι αυθεντικές”. Εν ολίγοις ο Δρ Πατσιαούρης αποδεικνύει ότι τα περί ελεγμένης επιστημονικής πληροφορίας στις αναφορές της IPCC είναι μύθος.
Η οικολογική, μη κυβερνητική, παρακυβερνητική οργάνωση (όπως θέλετε πέστε την) WWF κατάλαβε ότι η χρήση των δικών της προπαγανδιστικών στοιχείων έθετε σε κίνδυνο την αξιοπιστία της IPCC, άρα ολόκληρο το “τρένο” της υπερθέρμανσης του πλανήτη που είναι τόσο σημαντικό για την δύναμη της ίδιας της WWF, και εξέδωσε απολογία, δείτε το σχετικό άρθρο στην Οπλογνωσία.
Η άλλη μεγάλη παρακυβερνητική οργάνωση, η Greenpeace το πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Σύμφωνα με τους Times του Λονδίνου, ο πρόεδρος της Greenpeace Αγγλίας, ο John Sauven, ζήτησε την παραίτηση του Δρος Πατσιαγούρη. Η θέση της οργάνωσης είναι ότι ο Πατσιαούρης έπρεπε αμέσως να απαντήσει στις δημοσιεύσεις για το φιάσκο των παγετώνων, έστω και αν αυτό θα συνέπιπτε χρονικά με την σύνοδο της Κοπεγχάγης. Καλύτερα να σε πουν απρόσεκτο παρά κάτι άλλο, είναι το σκεπτικό της Greenpeace και ζητά, αφού ο Πατσιαούρης δεν το έπραξε, να φύγει (Times 4 Φεβ. 2010). Και αυτή η οργάνωση δεν θέλει να δικαινδυνεύσει το “τρένο” της υπερθέρμανσης στο οποίο έχει επενδύσει πολλά.
Η κυνική βέβαια άποψη είναι ότι η Greenpeace βγαίνει επιθετικά εναντίον του Πατσιαούρη, τώρα που το σύνολο του αγγλικού τύπου και ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού, τον σφυροκοπά αλύπητα. Προφανώς θέλει να έχει στο μητρώτο της αυτή τουλάχιστον την πράξη οικολογικής ανδρίας.
Η WWF, έχοντας συμβάλει πολλαπλώς με διάφορες γκρίζες μελέτες στην AR4 της IPCC δεν μπορεί να το παίξει αντάρτης. Και ο αρχηγός της οργάνωσης βγήκε στους Times και αυτός, μετά από τον Γκρηνπησά βέβαια, και προσπαθεί να βγάλει την οργάνωση του καθαρή:
“Η WWF δεν μπορεί να είναι υπόλογη για την χρήση της ανφοράς της που κάνουν άλλοι φορείς” λέει ο πρόεδρος της David Nussbaum. Προσέξτε ότι δεν αναφέρει κάν το όνομα IPCC! Την συγκατάσσει στους “άλλους φορείς”!
Η κυνική ερμηνεία είναι ότι ο Nussbaum προσπαθεί αφενός να περισώσει το κύρος της οργάνωσης του, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η δική τους αναφορά ήταν μεν σωστή, έστω και αν έχει λανθασμένη χρήση από άλλον “φορέα”. δηλαδή τα Ηνωμένα Εθνη!
Τε γενικότερο σκηνικό για όσους παρακολουθουν τα διεθνή τεκτενόμενα με την κλιματική αλλαγή αρχίζει να καθαρίζει. Η φούσκα έσκασε και η δήθεν κρίση του κλίματος μπαίνει σε μια φάση όπου εξαλείφεται ο φόβος και πρυτανεύει η λογική. Και όταν πρυτανεύει η λογική μειώνεται η δύναμη όσων προσπαθούν να μας οδηγήσουν με τον φόβο ως άβουλα ζώα στη μάντρα. Ακόμη και δημοσιογράφοι που μέχρι προχθές ήταν φανατικοί οπαδοί των καταστροφολόγων σήμερα γράφουν για το θέμα με σκεπτικισμό. Και οι παρακυβερνητικές οργανώσεις βλέπουν την αλλαγή και θέλουν να διατηρήσουν ένα έλαχιστο επίπεδο αξιοπιστίας για να μπορούν να επιδοθούν στην επόμενη καμπάνια τους. Ηδη συζητιέτται ότι ο νέος μπαμπούλας θα είναι η “πλαστική απειλή” ή η “έλλειψη οξυγόνου”!
Προπαθώντας λοιπόν να σώσουν το ναυάγιο τους η κάθε μια οργάνωση, συγκαλυμμένα πάντα, αφήνει αιχμές εναντίον της άλλης. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν τα συγκαλυμμένα κτυπήματα μετατραπούν σε ανοικτή οικολογική κλωτσοπατινάδα.
Ομως ότι και αν κάνουν οι παρακυβερνητικές οργανώσεις δεν μπορούν να αλλάξουν τα βασικά δεδομένα εναντίον τους:
Κανένας πολίτης δεν ψηφίζει για καμία οργάνωση.
Καμία παρακυβερνητική οργάνωση δεν εφαρμόζει ανοικτή δημοκρατική διοίκηση στα εσωτερικά της. Ολες είναι κατευθυνόμενες από μια μικρή ολιγαρχία.
Καμία παρακυβερνητική οργάνωση δεν επωμίζεται την ευθύνη για τα όσα προπαγανδίζει και καμία δεν υπόκειται σε έλεγχο και κυρώσεις σε περίπτωση λάθους.
Και για να έλθουμε στα εθνικά μας- καμία παρακυβερνητική οργάνωση δεν ασχολείται μα τα πραγματικά και επείγοντα περιβαλλοντικά προβλήματα της Ελλάδας. Ολες ασχολούνται με αυτά που φέρουν την μέγιστη χρηματοδότηση από προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σκεφτείτε πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε να γίνεται ντόρος για την διάβρωση των ελληνικών εδαφών και συγκρίνετε την σιωπή με τις φωνές για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.