“Κύριε Νικήτα.
Διαβάζοντας το άρθρο σας για την επιμήκυνση του κώνου προσαρμογής όπου αναφέρεστε σε μετατροπές που έγιναν σε 36άρια που ρίχνουν πολύ καλά σε αποστάσεις ως 40 γιαρδες, έκανα επέμβαση στο σουπερποζε 36άρι BAIKAL μου, που έριχνε απαίσια και απαράδεκτα.
Επιμήκυνα τον κώνο (τους κώνους) όχι δια κοπής, αλλά δια τριβής με γυαλόχαρτα τυλιγμένα σε άξονα. Μια διαδικασία που κράτησε πολλές μέρες και πολλές δοκιμές με πολλή προσοχή και υπομονή.
(τώρα θα μπορούσα να το κάνω σε 1 ώρα)
Το αποτέλεσμα ήταν η μέρα ενώ πρίν ήταν η νύχτα!!!
Μετά την δική μου προσωπική δουλειά είδα πως η σκοπευτική δεινότητα δέν θέλει παραπάνω απο 14γρ σε απόσταση 30μ για την τσίχλα τουλάχιστον.
Για να είμαι συγκεκριμένος, δέν ξέρω πόσο είναι ο κώνος τώρα. Πρίν ήταν ένα μαύρο δαχτυλίδι στο τέλος της θαλάμης.
Τώρα δέν υπάρχει δαχτυλίδι αλλά μια διαφορετική εικόνα αντανακλάσεων, και σε χαμηλό φώς φαίνεται η επιμήκυνση που είναι τουλάχιστον 4πλάσια απο την αρχική εργοστασιακή.
Σας επισυνάπτω βολή στα 20μ με 8γρ και τυχαία πυρίτιδα με γρήγορο καψύλιο σε κόλα Α4.
Πρωταρχικά θέλω να σας ευχαριστήσω για την έμμεση -πλήν σαφή πληροφορία περι του κώνου για το .410 μέσω του πολυτιμότατου άρθρου που δημοσιεύσατε.
Είναι η αρχή, για μένα τουλάχιστον να καταλάβω πως ένα κατα πολλούς “παιχνιδι” μετατρέπεται σε πραγματικό όπλο για κάθε κυνήγι! Με έναν καλό σκοπευτή βεβαίως……….
Άρχισα να βλέπω τα 12άρια μου σαν πολύ υπερβολικά… για τα κυνήγια.”
Ο επισκέπτης επιθυμεί να μη δημοσιευτεί το όνομα του.
ΣΧΟΛΙΟ
Θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα μια φωτογραφία του συνόλου της βολής στον πίνακα για να εκτιμηθεί το άνοιγμα της.
Εχετε πάντως μεγάλο δίκιο όταν λέτε ότι ο κυρίαρχος παράγοντας είναι η σκοπευτική επάρκεια, ειδικά στο 36άρι.
Ο κώνος όταν δεν φαίνεται, δηλαδή δεν σχηματίζει σκιά, τότε το μήκος του είναι από τα 35 με 40 χιλιοστά ή περισσότερα. Ενας τόσο μακρύς κώνος απαλύνει την μετάβαση από τη θαλάμη στον αυλό, κάτι το σημαντικό σε ένα διαμέτρημα όπως το 36 που δουλεύει σε αυξημένες πιέσεις. Οι πιέσεις σε μια κάννη 36άρα είναι κατά 20 τοις εκατό ψηλότερες από το 12.
Οσο και αν βελτιωθεί ένα 36, παραμένει ένα όπλο με περιορισμένο βεληνεκές σε σύγκριση με μεγαλύτερα διαμετρήματα. Είναι θέμα συνολικού φορτίου σκαγίων. Οταν όμως τα όρια γίνουν κατανοητά, και υπάρχει η ανάλογη εγκράτεια στον κυνηγό, δηλαδή δεν ρισκάρει οριακές βολές, τότε τα κέρδη είναι υπολογίσιμα. Εχει ελάχιστο βάρος όπλου (σε ένα καλοσχεδιασμένο 36άρι βέβαια!), γρήγορη σκόπευση και χαμηλή ανάκρουση.
Ενα περπατητό κυνήγι τσίχλας, κυνήγι ορτυκιού με σκύλο φέρμας, με το 36 είναι από τις μεγάλες απολαύσεις του κυνηγίου.