Όπλα

Το βίντεο δείχνει ένα μοναδικό δίκαννο του 1812, καασκευασμένο από τον δάσκαλο των δασκάλων, τον Joseph Manton. Στο εργαστήριο του Manton μαθήτευσαν οι μετέπειτα μεγάλοι κατασκευαστές χειροποίητων όπλων όπως οι Purdey, Lancaster, Boss και άλλοι. Ο Manton έδωσε τον ορισμό του καλου κυνηγετικού όπλου: ένα δίκαννο διαμετρήματος 12 που ρίχνει 32 γραμμάρια σκάγια και ζυγίζει […]

Ο μελετητής των όπλων στο βίντεο δείχνει την αποσυναρμολόγηση ενός παλιού στρατιωτικού τουφεκιού Martini χρησιμοποιώντας ένα ειδικό πολυεργαλείο που συνόδευε το όπλο. Η τιμή των παλιών τουφεκιών Martini είναι σχετικά χαμηλή, γύρω στις 1οο λίρες Αγγλίας. Επίσης, επειδή το Martini είχε κατασκευαστεί πριν το 1900 στην Αγγλία θεωρείται μη όπλο και πουλιέται ελύθερα. Το ίδιο

“Μου κάνει εμπλοκές” είχε παραπονεθεί ο αξέχαστος Τηλέμαχος Ζαγοράκης για την καραμπίνα Xanthos. Επειδή του άρεσε το όπλο, παρά τις εμπλοκές αρχίσαμε να το ψάχνουμε το θέμα. Από τις περιγραφές της δυσλειτουργείας της καραμπίνας δεν έβγαινε νόημα. “Ρϊχνω το πρώτο φυσίγγι κανονικά και στο δεύτερο κάνει εμπλοκή” μου έλεγε ο Τηλέμαχος. Από αυτό δεν υπήρχε

Τα είπαμε για τους μπούληδες σε περασμένη ανάρτηση εδώ¨ https://oplognosia.com/?p=14074 Πριν την καθιέρωση του μπούλικου κυνηγίου με παγανιστάδες και βαστάζους στην Αγγλία, υπήρχε λογικό κυνήγι και για λίγα χρόνια η οπλοκατασκευή ήταν προσαναταλισμένη στην ικανοποίηση των αναγκών των κυνηγών που το ασκούσαν. Thomas Woodward με άνοιγμα και όπλιση με μοχλό. Φωτο D. Hadoake Theopihilus Murcott,

Οι κάννες του μεσαίου δίκαννου έχουν ελάχιστο διάστημα, στα υπόλοιπα τέσσερα εφάπτονται τα στόμια αν και οι κάννες είναι διαφορετικού μήκους. Σε όλα τα χόμπι παρατηρείται μια δόση δεισιδαιμονίας. Οι χομπίστες αρέσκονται να συζητούν για μυστικά της επιτυχίας, για χαμένες φόρμουλες που όσο και αν προσπαθεί η σύγχρονη επιστήμη δεν μπορεί να τις αναβιώσει και

Η βάση φέρει ενισχυτικό “νεύρο” στα πλάι, για ακαμψία και σαν οδηγό του κλείστρου. Από την πρώτη φορά που είδα την Breda Xanthos εντυπωσιάστηκα από την κατασκευή της βάσης της. Πρόκειται για ατσάλινη βάση με πάχος τοιχωμάτων 2 χιλιοστά σε όλα τα σημεία (ναι τα μέτρησα!), με δύο ενισχυτικά νεύρα, ένα κατά μήκος κάθε μεριάς

Ο λόγος για το σουπερποζέ Boss που πρωτοβγήκε στην αγορά το 1909 και έκτοτε έχει χαρακτηριστεί ως το καλύτερο σουπερποζέ του κόσμου. Πριν το Boss υπήρχαν σουπερποζέ, κυρίως γερμανικά, που είχαν το σύστημα που βλέπουμε μέχρι σήμερα στα Merkel, δηλαδή με γάντζο καννών και κλειδί καννών κάτω από την κάτω κάννη. Αυτή η σχεδιαστική επιλογή

Ρωτά ο αναγνώστης Μίλτος Κ. για την επιλογή μεταξύ δύο πλαγιόκαννων, ενός αγγλικού Ivor Roberts διαμετρήματος 16 ή ενός Browning Bss δσσιαμετρήματος 20. Ο Μίλτος παραθέτει τα στοιχεία που βρήκε σφραγισμένα στα όπλα. Τις τεχνικές προδιαγραφές τις συμπλήρωσα εγώ. Το Ivor Roberts είναι προϊόν βιοτεχνίας του Μπέρμιγχαμ, με σφραγίδες δοκιμής από την Τράπεζα Δοκιμών της