ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 356

ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΣΟΥΠΕΡΠΟΖΕ ΚΑΙ ΡΙΓΕΣ

Οι δύο πρώτες ερωτήσεις αφορούν το ίδιο θέμα, την βελτίωση σουπερποζέ ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες, γούστα και απαιτήσεις του κατόχου του. Επειδή και οι δύο ερωτήσεις θίγουν προβλήματα που προκύπτουν από μια διαδικασία βελτίωσης, και δείχνουν μερικές απρόβλεπτες συνέπειες επιλογών μας, έχουν τοποθετηθεί στην κορυφή των ερωτήσεων.

ΡΙΓΕΣ, ΠΡΟΣΟΧΗ!

..”Ακόμα δεν έχω αποτολμήσει την αφαίρεση ριγών στο σουπερποζέ!” και ούτε ποτέ να την αποτολμήσεις.
Καλημέρα φίλε Νικήτα. Προ αρκετών ετών αγόρασα ένα 687 με κάνες 71cm. Ο κ. Παπατσαρούχας αρνήθηκε ευγενικά να μου αφαιρέσει τις πλαϊνές ρίγες, παρά μόνο εάν ήθελα να αφαιρέσει την επάνω ρίγα κι εκείνο θα το έκανε με τη λίμα. Μου εξήγησε ότι οι ρίγες σε όλα τα σύγχρονα όπλα, εκτός των Baikal, είναι κολλημένες με σκληρή κόλληση η οποία δουλεύεται με υψηλή θερμοκρασία. Όμως εγώ λόγω κολλήματος με το ζύγισμα, ρώτησα κι άλλον οπλουργό, έναν κοντά μου, στη Σαλονίκη. Αυτός δέχθηκε ευχαρίστως να προβεί στην αφαίρεση των ριγών, καθώς όπως μου είπε, το έχει κάνει πολλές φορές. Του πήγα το όπλο. Πάω μετά από μερικές ημέρες να το πάρω. Ενα σφίξιμο στο στομάχι. Οι κάνες από μέσα είχαν ‘κύματα’ απ’ όπου ξεκόλλησαν οι ρίγες. Απ’ έξω τις είχε βάψει πάλι μόνο στο σημείο που ήταν κολλημένες οι ρίγες. Η απόλυτη απογοήτευση. Δεν είπα κουβέντα του “οπλουργού” (ούτε ξαναπήγα στο εργαστήριό του βέβαια). Anyway πάω για ορτύκι. Τουφεκιές στρωμένες. Σε κανονική απόσταση επιτυχίες, στις κοντινές τζίφος. Τί φταίει; τί φταίει; πως ρίχνω μια προσεκτική ματιά στις κάνες, διαπιστώνω ότι είναι στραβιά η ρίγα. Τηλεφωνώ του Ντίνου του Παπατσαρούχα. Του λέω τη μ@λ@κi@ που πήγα κι έκανα. Και τότε μου εξηγεί ο άνθρωπος ότι κατά πρώτον στραβιά ρίγα ίσον στραβιές κάνες (μου είπε και πως να τις ελέγξω) και κατά δεύτερον και ουσιαστικότερον την επίδραση της υψηλής θερμοκρασίας της ασιμοκόλλησης επί των κανών. Μου είπε ότι το πρόβλημα δεν είναι να ξεκολλήσεις τις ρίγες, το πρόβλημα είναι οι ‘τάσεις’ που δημιουργούνται στο μέταλλο των κανών κατά την εφαρμογή των ριγών απ’ το εργοστάσιο.

Αυτές οι τάσεις ήταν που ελευθερώθηκαν με την αφαίρεση των ριγών απ’ τον άσχετο Σαλονικιό μάστορα και που προκάλεσαν το στράβωμα των κανών. Του ζήτησα να μου ισιώσει τις κάνες. Μου είπε ότι υπάρχει ο απλός τρόπος με την πρέσα, που όμως δεν θα μας δώσει τέλειο αποτέλεσμα και ο σωστός πλην πανάκριβος τρόπος, ελευθέρωσή τους στα στόμια ΜΟΝΟ, Και επειδή είναι πολύ λεπτά τα τοιχώματα των κανών σ’ εκείνο το σημείο, μάλλον θα χάναμε τα τσοκ. Με τον δεύτερο τρόπο μάλλον θα έχανα και τα εναλλασσόμενα τσοκ.

Η απόφαση πάρθηκε επί του τηλεφωνήματος. “Σκύβεις εσύ και την τρώει ο άλλος” που λέει και ο φίλος μου ο Λεωνίδας. Φτιάχτο του λέω φίλε μου με τον απλό τρόπο. Ούτε που το ξανακυνήγησα. Όπως το παρέλαβα απ’ την courier πήγα απευθείας στο οπλοπωλείο και το αντάλλαξα με ένα καινούργιο, δίνοντας κάποια χρήματα από πάνω, εννοείται.

Εάν ο Κύριος Παπατσαρούχας μου εξηγούσε απ’ την αρχή αυτά τα περί ‘τάσεων του μετάλλου’ δεν θα είχα προβεί στην παπαριά. Δεν φταίει ο άνθρωπος βέβαια. Δεν είναι υποχρεωμένος να μιλάει με έναν άγνωστο στο τηλέφωνο και να του εξηγεί για ώρα τη δουλειά του. Εκ τότε δεν ξανασκέφτηκα ποτέ την αφαίρεση των ριγών και εκτίμησα τα άριγα της Beretta όπως το Essential και το Whitewing (που πέρασαν και τα δύο απ’ τα χέρια μου και δεν κράτησα ούτε το ένα ούτε το άλλο ο βλαξ!). Αυτά και συγγνώμη εάν κούρασα.

Stamatis

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Για αυτό δεν αποτολμώ την αφαίρεση στο Citori. Ακόμα και αν δεν παρουσιάσει θέμα εναπομείναντων τάσεων θα χρειαστεί βαφή εκ νέου, και η βαφή αφαιρεί κάποιο μέταλλο από τις κάννες. Συν το θέμα της ρύθμισης των άριγων πια καννών ώστε να υπάρχει σύμπτωση των βολών, αυτά και άλλα δρουν ανασταλτικά στην επιλογή. Ωστόσο συνεχίζω να αντιπαθώ τις ρίγες και το κρυφό μεταξύ τους σημείο που μπορεί να μαζεύει σκουριά.

Οσο για τα μοντέλα Essential και Whitewing της Beretta παραπέμπω σε παλαιότερο άρθρο για την εβελτίωση που έκανε ο Dick Caselton στο προσωπικό του Beretta.

Βέβαια ο Dick είναι πρώην διαυθυντής παραγωγής της Holland and Holland και ξεκίνησε με άλλα φόντα και προσβάσεις σε μαστόρους για να καταλήξει στο πιο όμορφο, για μένα, σουπερποζέ Beretta. Παραδόξως, αν και άρχισε από άριγο μοντέλο του έβαλε ρίγες!

Ξαναβάζω τη φωτογραφία αυτού του όπλου στην αρχή της στήλης, έτσι για να μας φτιάξει τη διάθεση.
Το σχετικό άρθρο είναι εδώ:

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΣΟΥΠΕΡΠΟΖΕ ΤΟΖ

Νικήτα γειά σου και πάλι.

Θέλω τις πολύτιμες συμβουλές σου για την αναβάθμιση ενός ΤΟΖ 34. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτό το όπλο λόγω του χαμηλού προφίλ, των κλειδιών του, του ζυγίσματός του και φυσικά, της πολύ χαμηλής τιμής του γι αυτά που προσφέρει , ιδιαίτερα αν μιλάμε για μεταχειρισμένο.

Σημειώνω οτι παρ’ όλο που θεωρώ το συγκεκριμένο όπλο καλή βάση για αναβάθμιση, αυτή είναι η 2η προσπάθειά μου να αναβαθμίσω τέτοιο όπλο, καθώς η 1η στέφθηκε από παταγώδη αποτυχία. Ισως να έφταιξε το οτι ελάφρυνα πολύ το όπλο (2,850 κιλά), ίσως το ξύλο της οξιάς του κοντακιού, που το θεωρώ πολύ βαρύτερο και άκαμπτο – σκληρότερο από την καρυδιά, ίσως το στενό πέλμα, ίσως και όλα μαζί, δεν ξέρω, το αποτέλεσμα – όπως και σου ξαναέγραψα – ήταν ένα όπλο που ενώ όταν το επώμιζα έλεγα τι φανταστικό ζύγισμα είχε, μετάνιωνα μόλις πατούσα την σκανδάλη επειδή κλοτσούσε τόσο πολύ που είχα για πολύ ώρα πόνο στον ώμο ακόμα και με φυσίγγια των 28γρ.!!! ( το κοντάκι ήταν σίγουρα στα μέτρα μου).

Προτίθεμαι λοιπόν να κάνω πόρτινγκ , να μην αφαιρέσω την μεσαία ρίγα ( το είχα κάνει στο 1ο και είχε ελαφρύνει πολύ) , να φέρω φυσικά το κοντάκι στα μέτρα μου και λινέλαια κλπ μετά τις δοκιμές Churchill. Τα παραπάνω τα έχω ξανακάνει και δεν έχω πρόβλημα. Διαβάζοντας όμως ένα παλαιότερο άρθρο σου, στο οποίο αναφέρεις οτι το όπλο θα ήταν πολύ καλύτερο αν είχε αντί εγκάρσιων βιδών, τζαβέτα, έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα το παρακάτω ανταλλακτικό που μετατρέπει το ΤΟΖ σε όπλο με τζαβέτα. Και εδώ προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:

1.Πως κάνουμε την τρύπα της τζαβέτας μέσα στο κοντάκι; αν και ευθύγραμμη έχει πλάγια κλήση και βγαίνει κάτω και αριστερά στο πέλμα οπότε ο υπολογισμός της διαδρομής της παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Παλαιότερα μου είπες την δουλειά αυτή, λόγω της ιδιαιτερότητάς της, στην Αθήνα, την κάνουν συγκεκριμένοι μάστορες αλλά για Θεσ/νικη τι γίνεται; εχω την εντύπωση οτι σε κάποιο παλαιό άρθρο σου περιέγραψες την παραπάνω διαδικασία με την χρήση φορητού τρυπανιού και βάσης αλλά δεν το βρίσκω πλέον.

2.Αν τοποθετηθεί η παραπάνω τζαβέτα, ποιες βίδες θα παίρνουν τα φορτία μεταξύ μετάλλου και ξύλου κατά την στιγμή της εκπυρσοκρότησης; Η τζαβέτα ή οι εγκάρσιες που ο ρόλος τους όπως φαίνεται θα είναι πλέον η συγκράτηση της τζαβέτας στην πλάκα της βάσης και στο κοντάκι; Θέλω να πω μήπως τοποθετώντας το παραπάνω εξάρτημα το όπλο θα κουνάει μεταξύ μετάλλου και ξύλων, μετά από κάποιες βολές;

Τελικά αξίζει να τοποθετηθεί το παραπάνω; ποιά η άποψή σου;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Δημήτρης Κυρατζίδης

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το τρύπημα της τζαβέτας απαιτεί ειδική στήριξη σε τόρνο, για αυτό σχεδόν όλοι οι Αθηναίοι οπλουργοί αναθέτουν τη δουλειά σε εργαστήριο στην οδό Λιοσίων.

Το τρύπημα γίνεται στο ξύλο πριν αρχίσει η κατεργασία για κοντάκι. Τρύπημα σε τελειωμένο κοντάκι είναι πιο απαιτητική δουλειά και θα πρέπει να ρωτηθεί ο τεχνίτης αν την αναλαμβάνει. Αυτό διότι το τελειωμένο κοντάκι δεν έχει επίπεδες επιφάνειες για να το πιάσει η μέγγενη, το λεγόμενο σουπόρτι (από το Support) του τόρνου. Στη δική μου περίπτωση λόγω πείσματος και περίεργης αντιμετώπισης (από οπλουργούς) έφτιαξα δικό μου Jig τρυπήματος. Δεν θα το ξανάκανα!

Στο κοντάκι, με τζαβέτα ή και παραδοσιακό, τα φορτία από το κλώτσημα περνάνε στα αυτιά του κοντακιού που εφάπτονται στη βάση καθως κσι στο πίσω μέρος όπου η ουρά της βάσης κοντράρει στο κοντάκι. Σε αυτά τα σημεία χρειάζεται τέλεια εφαρμογή ξύλου μετάλλου ή, (όπως έκανα λόγω ελλιπούς ξυλουργικής ικανότητας) εφαρμογή με χρήση εποξικής ρητίνης και πριονιδιού, το γνωστό glass bedding. Η δουλειά είναι μπελαλίδικη αφού περιέχει κόλλες, αλλά τεχνικά εύκολη και αποδίδει τέλεια εφαρμογή. Το κρίσιμο σημείο είναι να μην ξεχαστεί το αποκολλητικό και κοντάκι και βάση γίνουν ένα σώμα!!!!

Στις φωτογραφίες του κοντακιού από τη ρωσσική ιστοσελίδα δείχνει ότι το κοντάκι δεν έχει ξύλο στη μέση των αυτιών για τις βίδες, άρα πρόκειται για κοντάκι που προορίζεται μόνο για χρήση με τζαβέτα. Δεν μπορώ να καταλάβω αν η τιμή των 3200 ρουβλιών, 42 Ευρώ, περιλαμβάνει ξύλο και τζαβέτα ή μόνο τη τζαβέτα. Αν περιλαμβάνει και το ξύλο τότε είναι μεγάλο κελεπούρι και λύνει το πρόβλημα του τρυπήματος!

Στο θέμα της πλάγιας κλίσης και το τρύπημα υπάρχουν επιλογές. Η μια είναι να γίνει η τρύπα “παράγωνα”. Η άλλη, την οποία επέλεξα για το μονόκαννο μου, είναι το σχήμα κοντακιού New American της Wenig. Το άρθρο είναι εδώ:

Η ευθύτητα του κοντακιου στο μονόκαννο αυτό συμβάλλει, πιστεύω, στο ελαφρύ του αισθητό κλώτσημα. Αυτό το διαπίστωσαν όσοι έριξαν με το συγκεκριμένο. Το έδωσα εσκεμμένα να ρίξουν άλλοι διότι ως “ίδιον έργον” ίσως να είχα τάσεις αυθυποβολής και δεν καταλάβαινα ότι κλωτσούσε. Ολοι όσοι έριξαν δήλωσαν ότι κλωτσάει ελάχιστα αν και έριχναν 28 γραμμάρια σε όπλο 2,6 κιλών.

Ισως στο μειωμένο κλώτσημα, στο ελαφρύ μονόκαννο βάρους 2,6 κιλών να συμβάλλει και η λείανση του αυλού. Ο αυλός λειάνθηκε με κρέμα λείανσης, κάτι σαν την Flitz με το δράπανο σε χαμηλές στροφές. Οπως επίσης συμβάλλει η διατήρηση του πέλματος σωστής διατομής και το κατάλληλο Pitch. Τονίζω ότι το συμπέρασμα αυτό είναι προσωπικό και δεν έχει καμία επιστημονική βάση. Ωστόσο δεν κοστίζει τίποτε και ακόμα και αν δεν ωφελεί στο κλώτσημα ωφελεί στην συντήρηση της κάννης.

Καθώς το Porting μπορεί να γίνει σε τελειωμένο πρότζεκτ, καλό θα ήταν να μείνει τελευταίο, αφού δοκιμαστούν τα άλλα μέτρα μείωσης του λακτίσματος.

ΔΕΥΤΕΡΗ, ΜΑΚΡΥΝΗ ΒΟΛΗ, ΣΕ ΟΡΤΥΚΙΑ

Κυριε νικητα κυνηγω ορτυκια με ενα pose 66cm. Θα ηθελα τη γνωμη σας για τον συνδιασμο τσοκ φυσιγγιου,πιο συγγεκριμενα χρησιμοποιω πρωτο τσοκ κυλινδρο και δευτερο τσοκ skeet. Τα φυσιγγια που προτιμω τα τελευταια χρονια ειναι τα lambro mezzo 30gr 9-10. Εχω μεινει πολυ ευχαριστημενος στις μεσαιες αποστασεις με καποια προβληματα στις βολες ανω των 20μετρων, ποια ειναι η γνωμη σας για τον συνδιασμο αυτο και τι αλλο θα μπορουσατε να μου προτεινετε;. Ευχαριστω γιωργος απο βολο.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στην πιο μακρυνή απόσταση, υποθέτω της δεύτερης βολής, ο πιο εύκολος τρόπος να υπάρχει αρκετή κινητική ενέργεια είναι να πάμε σε ένα νουμερο σκάγια πιο χοντρά, πχ Νο 8, και για να υπάρχει η απαιτούμενη πυκνότητα σε μια λίγο πιο βαριά γόμωση, πχ 32 γραμμάρια. Ετσι λύνεται το πρόβλημα χωρίς έξοδα και μετατροπές σε ένα σουπερποζέ που προφανώς εξυπηρετεί το κυνήγι σας και είναι στα μέτρα σας.

ΤΣΟΚΑΚΙΑ ΣΕ FRANCHI 500

Καλησπέρα κ. Νικήτα
Εχω μια Franchi 500 με σταθερό τσοκ 3 αστρα και μηκος κανης 71 cm. Θα ήθελα να μου πείτε αν είναι εφικτή και αξίζει η μετατροπή της κάνης, ετσι ώστε να μπορεί να δεχτεί εναλλασσόμενα τσοκ. Μια τέτοια παρέμβαση θα υποβάθμιση την ποιότητα της κάνης και της ντουφεκιάς; Το όπλο ειναι αρκετά καλά συντηρημένο.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η εγκατάσταση τσοκ είναι αναβάθμιση και όχι υποβάθμιση. Καθιστά το όπλο προσαρμόσιμο για όλα τα κυνήγια, αλλά έχει σημαντικό κόστος.

Η εγκατάσταση σε καραμπίνες που έχουν σχετικά χοντρά τοιχώματα καννών είναι εφικτή και γίνεται από διάφορα οπλουργεία καθημερινά.

Οπως είναι η κάννη σας, με τσοκ 3 άστρα, δηλαδή μισό τσοκ, είναι αρκετά καλή για μέσες έως μακρινές αποστάσεις. Το μισό τσοκ θεωρείται το πιο αποτελεσματικό τσοκάρισμα γενικής χρήσης. Για κοντινές βολές υπάρχει η επιλογή φυσιγγιών διασποράς και για πολύ μακρυνές η χρήση βαρύτερων γομώσεων χωρίς να πάμε σε μάγκνουμ, δηλαδή γομώσεις των 36 γραμμαρίων. Αξίζε να γίνει αυτή η σκέψη πριν την τελική απόφαση για τσοκάκια που απαιτεί κάποιες εκατοντάδες Ευρώ.

ΣΟΥΠΕΡΠΟΖΕ SARRIUGARTE

γεια σας κυριε Νικήτα.μου έδωσαν προσφατα ενα δικανο(super pose) και απο οτι γράφει η μαρκα του είναι sarriugarte elgoibar espana. μπορείτε να μου πειτε καποιες πληροφορίες σχετικα με την αξια του όπλου καθως δεν μπορω νσ βρω πληροφορίες στο ίντερνετ σχετικα με αυτή την εταιρεία? ευχαριστω!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η Sarriugarte ήταν μια πολλά υποσχόμενη μέσου μεγέθους εταιρεία που έβγαζε καλά δίκαννα. Δυστυχώς δεν άντεξε την κριση που έπληξε την ισπανική οπλοβιομηχανία και έκλεισε. Οι αδελφοί Sarriugarte όμως έστησαν την εταιρεία Kemen το 1990 που σήμερα κατασκευάζει πρώτης κατηγορίας σουπερποζέ που ανταγωνίζονται τα Perazzi. Αρα το σουπερποζέ σας έχει κάποια φόντα γενεαλογίας που το ανεβάζουν πάνω από το μέσο όρο.

Τεχνικά, τα Sarriougarte συνδύαζαν τους διακεκομμένους ανταλλάξιμους πίρους με συρταρωτό κλειδί στο πάνω μέρος της βάσης, ένα εξαιρετικά γερό κλείδωμα για σουπερποζέ. Ηταν επίσης από τα λίγα ισπανικά όπλα με κάννες μονομπλόκ. Βλέποντας ότι το δικό σας είναι δισκάνδαλο, άρα αποφεύγει το ένα τρωτό σημείο που είχε ανφερθεί για τη μάρκα, είναι αξιόπιστο κυνηγετικό όπλο.

ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΕ ΤΣΟΚΑΚΙ

Καλημέρα Νικήτα, έχω ένα τσοκ τύπου invector το οποίο εχει στένωση 17.1 mm και αναφέρει πως δεν κανει για ατσάλινα. Επί του αυλού 18.44 το τσοκ μεταφραζεται σε κατι σφιχτότερο απο extra full. Εχει καποια χρησιμότητα αυτό το τσοκ; Ισως μονο για υδρόβια αλλα οχι σε βάλτο; Πάω για τσιχλοκοτσυφα,κυριως περπατητά και ισως φάσσα. Σκεφτομαι να το ανοιξω λίγο να γίνει 17.9- 18 mm ή τρία άστρα που δεν έχω( εχω 2* και 4.5*). Το οπλο που το φοράει ειναι καινούριο αλλα χαμηλής ποιότητας, οποτε δεν νομίζω να αξιζει αγορά έξτρα τσοκ.Ποιά ειναι η γνώμη σου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η δουλειά είναι εύκολη με μια προϋπόθεση, ότι ο τορναδόρος που θα την αναλάβει μπορεί να στηρίξει το τσοκάκι στις δαγκάνες του τόρνου χωρίς να του κάνει ζημιά στις βόλτες.

Υπάρχει και η δυνατότητα να ανοιχτεί με αλεζουάρ χειρός, κάτι που απαιτεί περισσότερο χρόνο. Ομως αυτή η δουλειά μπορεί να γίνει με το τσοκάκι στην κάννη και έτσι προστατεύονται οι βόλτες. Οποια μέθοδος και αν επιλεγεί το αποτέλεσμα αξίζει τον κόπο.

ΔΙΚΑΝΝΟ HAENEL 11

Κύριε κυπριδημε επιθυμώ να αγοράσω το δίκανο μάρκας haenel jaeger 11 που διαφημίζεται στην ελληνική αγορά, αλλά ψαχνοντας στην επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας δεν βρήκα κανένα στοιχείο για αυτό. Θα ήθελα να ρωτήσω γιατί σε καμία ιστοσελίδα ελληνική ή ξένη δεν υπάρχουν στοιχεία για αυτό το όπλο?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παραθέτω αυτούσια την απάντηση σε παλαιότερη ερώτηση για τα Haenel. Ισως θα ήταν χρήσιμη και μια ερώτηση στον εισαγωγέα.

“Η Haenel είναι διάσημη για τα ραβδωτά και αεροβόλα της. Δεν έτυχε να δω λειόκαννο της. Οταν έψαξα στο Διαδίκτυο είδα ότι δείχνει μια πρόσοψη εργοστασίου με πινακίδες Merkel δίπλα από την πινακίδα Haenel. Δεν δείχνει όμως κανένα λειόκαννο όπλο της Haenel.

Οι σφραγίδες στο όπλο θα δείξουν την καταγωγή του. Αυτές τι λένε; Είναι γερμανικές ή από άλλη χώρα;

Η ανάθεση κατασκευής σε άλλους είναι απόλυτα θεμική τακτική που ακολουθούν ακόμα και πολύ μεγάλα ονόματα της οπλοκατασκευής πχ η Holland. Αλλά χωρίς να δούμε σφραγίδες δεν βγαίνει συμπέρασμα.”

ΓΚΡΑΣ, ΛΕΙΟΚΑΝΝΟ

Κύριε Κυπρίδημε συγχαρητήρια για τη δουλειά σας που παρακολουθώ χρόνια.Επειδή είστε αυτό που λέμε γκουρού σε θέματα όπλων, θα ήθελα τη γνώμη σας για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω. Πρόσφατα σε μία κατεδάφιση μιας παλιάς προπολεμικής αποθήκης, ο πατέρας μου ηλικίας 84 ετών παλιός κυνηγός, βρήκε ένα παλιό Γκρα λειόκαννο πλήρως λειτουργικό το οποίο ρίχνει κυνηγετικά φυσίγγια 24άρια χωρίς κανένα πρόβλημα.Θυμάται τον πατέρα του που κυνηγούσε με αυτό προπολεμικά και μετά έχασε τα ίχνη του. Προφανώς ο παππούς το έκρυψε εκεί στη διάρκεια της κατοχής και μετά τον πόλεμο που αγόρασε ένα κανονικό κυνηγετικό όπλο του εμπορίου, δεν το αναζήτησε μέχρι που το βρήκαμε εμείς. Επικοινώνησα με το Τ.Α. της περιοχής μου και μου είπαν ότι με ένα παράβολο 30 ευρώ μπορώ να το δηλώσω κανονικά ως κυνηγετικό όπλο.Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να βρω πουθενά πάνω σε αυτό τον αριθμό του! Τι γίνεται στην περίπτωση αυτή; Μήπως την ημέρα που θα το προσκομίσω στο Τ.Α. αφού δεν βρουν τον αριθμό του, το κατασχέσουν προς καταστροφή; Υπάρχει κάποιος τρόπος να δηλωθεί νόμιμα χωρίς αριθμό; Δεν θέλουμε να καταστραφεί ή να αχρηστευθεί για συναισθηματικούς λόγους! Μήπως έχετε να μου προτείνετε κάτι και για το πως μπορώ να βρώ ή να κατασκευάσω κάπου το ενιαίο ξύλο του; Το δικό του έχει σαπίσεί τελείως. Χίλια ευχαριστώ για το χρόνο σας! Να είστε καλά!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Οι παλιοί οπλουργοί συχνά μετέτρεπαν παλιά στρατιωτικά όπλα σε λειόκαννα, κάτι που τότε επιτρεπόταν και ενίοτε ενθαρρυνόταν από την πολιτειά που τους προμήθευε τα στρατιωτικά όπλα.

Οπλουργοί της Αθήνας όπως οι Παπαιωάννου, Φαρμάκης, Δικαίος και άλλοι είχαν λειόκαννους Γρκάδες στις προθήκες τους. Εκεί ίσως να είναι και η κατάλληλη πηγή για κάποιο κοντάκι που μπορεί να ξέμεινε.

Κάποια τμήματα αναγράφουν στην άδεια “στερείται αριθμού” άλλα δεν δέχονται όπλα χωρίς αριθμό και κάποια άλλα έχουν υποδείξει στον αιτούντα να “βάλει κάποιον αριθμό” και να τους το φέρει.