“Είναι ενδεικτικό ότι οι οργανώσεις εκτιμούν πως μόνο στους δρόμους της Αθήνας κυκλοφορούν τουλάχιστον 500.000 αδέσποτα, ενώ ο συνολικός αριθμός των αδέσποτων σε πανελλαδικό επίπεδο είναι μεγαλύτερος του ενός εκατομμυρίου.”
Το απόσπασμα είναι από τα Νέα και δείχνει πως είμαστε ακόμη παγιδευμένοι σε ένα τριτοκοσμικό δόγμα ιδιάζουσας ζωοφιλίας.
Η επιμονή στην στείρωση και “επανένταξη” των αδέσποτων σκύλων ώστε να περιφέρονται στις πλατείες, ενώ δεν λέμε ξεκάθαρα τι γίνεται σε άλλες χώρες, δείχνει τον παραλογισμό που μας δέρνει.
Σε ξένες μεγαλουπόλεις δεν υπάρχουν αδέσποτα διότι συλλαμβάνονται, ναι στην Βιέννη, το Λονδίνο, το Παρίσι, έχουν ΜΠΟΓΙΑ. Τα σκυλιά κρατιούνται μια εβδομάδα και αν δεν τα ζητήσει κανείς, τότε δυστυχώς θανατώνονται. Εκεί δεν ξέρουν την ελληνογενή αρλούμπα περί απελευθέρωσης των αδέσποτων στο “φυσικό τους περιβάλλον”, που εκτός από οξύμωρο είναι και περιβαλλοντικά παράδοξο.
Η Ιταλία το 1991 θέσπισε νόμο για την στείρωση και “επανένταξη” των αδέσποτων. Δείτε τι λέει μελέτη στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό “Veterinary Prevention” για τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής μετά από δέκα χρόνια από την θέσπιση του νόμου:
“Τα αποτελέσματα της εκστρατείας στείρωσης είναι ότι σε δέκα χρόνια στειρώθηκαν και ελευθερώθηκαν 8000 γάτες. Η τακτική του “στείρωσε και απελευθέρωσε” μείωσε αρχικά τον πληθυσμό αλλά η εισροή νέων γάτων είναι της τάξης του 21%. Αυτό το γεγονός δείχνει ότι αυτές οι προσπάθειες χωρίς παράλληλη ενημέρωση των ανθρώπων για τον έλεγχο των αδέσποτων γάτων είναι χάσιμο χρόνου και χρήματος.”
Στην ύπαιθρο τα αδέσποτα (σκύλοι και γάτες) αποδεκατίζουν την πανίδα (δείτε σχετικά ρεπορτάζ της Ορνιθολογικής, για να μη νομίζετε ότι πρόκειται για κυνηγετική ιδιοτέλεια), ενώ μεταφέρουν ασθένειες προς, και είναι άμεσα ανταγωνιστικά με, το λύκο που προσπαθούμε να σώσουμε με ευρωπαϊκά λεφτά και την αγριόγατα που ξεχάσαμε, προφανώς επειδή ακόμη δεν έχει δοθεί το δέον ευρωκονδύλι. Ο καθηγητής Boitani έχει περιγράψει το φαινόμενο, και δεν είναι κυνηγός, οικολόγος επιστήμονας είναι.
Ο αγγλικός νόμος για τα σκυλιά περιέχει διατάξεις που θα ξενίσουν τους ζωόφιλους. Το φαινόμενο του μεγαλόσωμου σκύλου που απειλεί περαστικόυς μέσα από το φράχτη απαγορεύεται, εκεί στην ζωόφιλη Αγγλία. Εδώ πρέπει να το αντέξουμε και αν παραπονεθούμε θα λοιδορηθούμε. Και βέβαια δεν συζητάμε για το φαινόμενο του λυτού σκύλου που κυνηγά ποδηλάτες, διαβάτες και παιδιά. Η αντίδραση των αρχών στην Αγγλία είναι άμεση διότι κάθε δήμος έχει τον ANIMAL CONTROL OFFICER, κοινώς μπόγια.
Στην Αγγλία σκυλιά που παρενοχλούν κοπάδια ή άλλα οικόσιτα ζώα μπορούν να ΠΥΡΟΒΟΛΗΘΟΥΝ, και η λέξη μεταφράζεται ακριβώς από το BE SHOT του νόμου τους. Στην Ελλάδα έτυχε να παραστώ σε δίκη κτηνοτρόφου από το Κρανίδι που διώχθηκε επειδή σκότωσε σκυλιά που του είχαν σκοτώσει 117 πρόβατα. Και το ερώτημα του κάθε αγαθού είναι: καλά, αν άφηνε τα σκυλιά να κατασπαράξουν περισσότερα αρνιά αυτό δεν θα ήταν βάρβαρο προς τα αρνιά;
Και πως νομιμοποιείται η επιβολή της αγάπης προς τα αδέσποτα ή τα ζώα γενικά; Πολλοι άνθρωποι δεν θέλουν να έχουν παρτίδες με τα ζώα, αδέσποτα ή μη. Δεν δικαιούμαστε εμείς που έχουμε ζώα να επιβάλουμε τις δικές μας αξίες, και τα επακόλουθα της ζωοκατοχής σε αυτούς τους ανθρώπους.
Στην Ελλάδα του παραλογισμού δεν μπαίνουμε σε τέτοιες αναλύσεις, Εδώ έχουμε δόγματα και ένα από αυτά είναι η ζωοφιλία του Κ….
Τα βίντεο είναι φρικιαστικά, αλλά και διδακτικά για εμάς τους κυνόφιλους, που πρέπει να θυμόμαστε ότι τα σκυλιά μπορεί να γίνουν επικίνδυνα για ανθρώπους και άλλα ζώα. Είναι επίσης διδακτικά για τον φιλόσοφο ζωόφιλο που με στόμφο κοιτά την κάμερα και δηλώνει: “ως γνωστόν τα ζώα σκοτώνουν μόνο για να φάνε και να αμυνθούνε”. Τι κίνδυνο παρουσιάζει μια μοναδική γάτα σε ένα κοπάδι προφανώς καλοταϊσμένους σκύλους ρε φίλε; Για πες μας να αυξήσουμε τις ζωολογικές μας γνώσεις.