Ο επισκέπτης μας κύριος Παπαδάκης, ειδικός σε θέματα ανακύκλωσης υλικών, μας πληροφορεί σχετικά με την συγκομιδή καλύκων:
“Αξιότιμε κ. Κυπρίδημε,
σκοπός της παρούσας είναι αφ’ ενός μεν να σας συγχαρώ, αφ’ ετέρου δε να συμπληρώσω (και ενδεχομένως να διορθώσω, αν μου επιτρέπετε) μια απάντησή σας προς αναγνώστη σας, ευρισκόμενη εντός της ενότητας “Ερωτήσεις – Απαντήσεις 268”, αναφορικά με την δυνατότητα ανακύκλωσης χρησιμοποιημένων καλύκων λειόκαννων όπλων.
Από τότε που ανακάλυψα το www.oplognosia.com, σας διαβάζω ανελλιπώς και σας συγχαίρω θερμά.
Σημειώσατε παρακαλώ οτι δεν είμαι κυνηγός, μέχρι στιγμής. Είμαι όμως φίλος του κυνηγιού και των όπλων, άλλωστε έχω διαβάσει εκ του αγγλικού πρωτοτύπου δύο από τα θαυμάσια βιβλία του Jim Corbett, το “Man Eaters of Kumaon” και το “Jungle Lore”.
Επιπλέον, συμφωνώ με τις φιλελεύθερες και φιλοπρόοδες απόψεις σας που εδράζονται σε ένα πραγματισμό και ένα υγιή, επιστημονικό σκεπτικισμό. Οι διάφοροι φανατικοί και συνήθως άσχετοι βολονταριστές, που άλλοτε ενδύονται το μανδύα του “οικολόγου”, άλλοτε του “ακτιβιστή” και άλλοτε του “προστάτη των συμφερόντων του εργαζομένου, του λαού, του περιβάλλοντος, κλπ.”, κάνουν σε παγκόσμιο επίπεδο κι ακόμα περισσότερο στην Ελλάδα μεγάλη ζημιά, και συνήθως ανταμοίβονται κι’ από πάνω (ΜΚΟ, ανάδειξη / τοποθέτηση σε δημόσιες θέσεις, κυβέρνηση, κ.ο.κ.).
Επί του προκειμένου: o Τμηματάρχης Θήρας κ. Πεταμίδης, με καλή πρόθεση κι ακόμα μεγαλύτερη άγνοια, σας καθοδήγησε εσφαλμένα. Οι μεταχειρισμένοι κάλυκες λειόκαννων ΔΕΝ ανακυκλώνονται και καταλήγουν εντέλει στο ΧΥΤΑ. Οπότε όταν απορρίπτονται εντός των μπλε κάδων του συστήματος, απλά επιβαρύνουν το σύστημα με κόστος, και το περιβάλλον με δαπάνη μη αναπληρώσιμων πόρων (περιττή δαπάνη καυσίμου για την μεταφορά τους μέσα στους μπλέ κάδους προς το εργοστάσιο μηχανικής διαλογής και ανάκτησης (ΚΔΑΥ), περιττή δαπάνη ηλεκτρικής ενέργειας εντός του εργοστασίου για τη διαλογή, περιττή απασχόληση προσωπικού στην χειροδιαλογή, κ.α.), Καλύτερα να απορρίπτονται κατευθείαν μέσα στους κάδους με τα σύμμεικτα οικιακά απορρίμματα.
Ο λόγος της αδυναμίας ανακύκλωσης είναι, όπως κι εσείς επισημάνατε, η αδυναμία διαχωρισμού του πλαστικού ή άλλου τοιχώματος του κυλίνδρου (του κενού κάλυκα), από την μεταλλικό (ορειχάλκινο) κάτω μέρος αυτού. Φυσικά, τεχνικώς υφίσταται αυτή η δυνατοτητα, μέσω κατάλληλων μηχανημάτων, η εγκατάσταση και λειτουργία όμως αυτών των μηχανημάτων εντός ενός ΚΔΑΥ, δεν είναι οικονομικά βιώσιμη, και θα επιβάρυνε το περιβάλλον περισσότερο απ’ όσο θα το ωφελούσε μέσω της ανάκτησης μικροποσοτήτων πλαστικού και μετάλλου.
Ας έχουν υπ’ όψη τους οι αναγνώστες σας, οτι προϋπόθεση για την επαναχρησιμοποίηση ενός υλικού (την “ανακύκλωση” δηλαδή), είναι η υψηλή καθαρότητα αυτού από προσμίξεις και ξένα σώματα. Ενδεικτικά όσον αφορά το γυαλί, απαίτηση της υαλουργίας για να μπορεί να χρησιμποιήσει παλιό γυαλί (προσοχή, αναφερόμαστε στο γυαλί ως απόρριμα εντός των μπλε κάδων, όχι στα κενά μπουκάλια μπύρας που συλλέγει η ίδια η ζυθοβιομηχανία από τα σημεία πώλησης!) που της πηγαίνει το σύστημα ανακύκλωσης είναι, το γυαλί να είναι σε μορφή κόκκου, διαχωρισμένο ανά χρώμα, και με λιγότερο από 2 της χιλίοις (0,2% δηλαδή) προσμίξεις CSP (Ceramic-Stone-Porcelain, κεραμικό-πέτρα-πορσελάνη δεν ανακυκλώνονται).
Κι επειδή υαλοβιομηχανία κατ΄ουσίαν δεν υφίσταται στη χώρα μας πλέον, και η μεταφορά του παλιόγυαλου σε άλλη χώρα κοστίζει πιο πολύ από την παρθένα πρώτη ύλη του γυαλιού (πυρίτιο, δηλαδή άμμος!), το γυαλί από τους μπλε κάδους, αφού υποστεί την άνω πανάκριβη διαδικασία θρυμματισμού και διαχωρισμού με ειδικά μηχανήματα, η οποία διαδικασία αναλώνει μη αναπληρώσιμους πόρους μεγαλύτερης αξίας από το ίδιο το υλικό που θα προκύψει, το γυαλί αυτό λοιπόν καταλήγει ως υπόλειμμα του ΚΔΑΥ στον ΧΥΤΥ/ΧΥΤΑ και θάβεται… όπως και οι κάλυκες που κάποιοι ευσυνείδητοι κυνηγοί θα συλλέξουν και θα απορρίψουν στους μπλε κάδους!
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Γιώργος Παπαδάκης
Ειδικός επιστήμων, σύμβουλος και έμπορος μηχανημάτων διαλογής και ανακύκλωσης απορριμμάτων