Πάρτε δείγμα από συζήτηση επαγγελματιών πολιτικών μηχανικών στον ιστότοπο τους:
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
“Αγροτεμάχιο εκτός σχεδίου (χωρίς ΖΟΕ) εκτάσεως 4020 m^2 (πρίν το 03) ! (μην γελάτε παρακαλώ 😉 )περιέχει 350 m^2 δασική έκταση χαρακτηρισμένη από το οικείο δασαρχείο.
Θέλω να ρωτήσω τα εξής:
1. Το οικόπεδο είναι άρτιο μετά τον χαρακτηρισμό του δασαρχείου? ή πρέπει υποχρεωτικά ο πελάτης μου να διεκδικήσει την δασική έκταση ως ιδιωτική?”
Σχόλιο ΝΚ: μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε η αυτοφυϊα δέντρων να μετατραπεί σε πρόβλημα.
Και έρχονται οι απαντήσεις, υπενθυμίζω από επαγγελματίες μηχανικούς:
ΑΕΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
“Είναι πιθανό τότε (1970) να μην ήταν δασωμένο αυτό το κομμάτι. Θα γίνει σύγκριση με αεροφωτογραφίες από το ’45 και μετά για τον χαρακτηρισμό της έκτασης.”
Ο ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο:
“εφόσον ήταν και είναι το ίδιο ενιαίο γεωτεμάχιο τότε είναι συνηθισμένη περίπτωση τμήμα γεωτεμαχίου-αγροτεμαχίου να έχει αποκτήσει με την πάροδο των ετών και την εγκατάλειψη δασική μορφή στο τμήμα που το δασαρχείο χαρακτήρισε δασικό δεν επιτρέπεται η δόμηση κατα την γνώμη μου είναι άρτιο και οικοδομήσιμο αλλιώς γίνεται κατάτμηση κατα παράβαση διατάξεων γιά ιδιωτικές δασικές εκτάσεις….”
Ο ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ βλέπει το ποτήρι στεγνό:
“Κατα τη γνωμη μου δυστυχως δεν ειναι αρτιο . Η δασικη νομοθεσια ετσι οπως ειναι σημερα δε δινει περιθωρια σε τετοιες περιπτωσεις. Το αγροτεμαχιο ειναι
Ο ΜΠΕΛΑΣ που προβλέπει άλλος μηχανικός είναι:
“Η απάντηση είναι προσφυγή στη Α’βάθμια Επιτροπή Επίλυσης Δασικών Διαφορών του Ν.998/79, με παρουσία δικηγόρου και οπωσδήποτε πλήρη Τ.Ε. φωτοερμηνείας α/φ/ιών ετών 1945, 1960 και πρόσφατες, εφόσον τα στοιχεία ευνοούν τον ιδιοκτήτη.”
ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ
Αν δεν θέλεις να μπλέξεις με αεροφωτογρφίες, μηχανικούς, δασάρχες, πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες επιτροπές κάνεις αυτό που κάνουν οι ψαγμένοι Ελληνες, αυτό που αναγράφεται ανάμεσα στις γραμμές των δασικών νόμων: ΞΕΡΙΖΩΝΕΙΣ ΟΤΙ ΦΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΘ’ΥΠΟΨΙΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΥΤΟ!
Στην ανοησία του “άπαξ δάσος” και της ξεφτίλας της τσάμπα απαλλοτρίωσης, το λαϊκό αντίδοτο είναι το “ποτέ δάσος για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο”.
Ενας τρόπος πρόληψης είναι η συνεχής βόσκηση. Σε συμφωνία με τοπικούς βοσκούς τα κοπάδια περνούν τακτικά, τακτικότατα, μέσα από το χωράφι και το ξυρίζουν κανονικά.
Ο άλλος είναι τα πικνίκ ξεριζώματος κάθε άνοιξη και φθινόπωρο. Σε αυτά μπορούν να συμμετέχουν φίλοι, συγγενείς, κουμπάροι και άλλοι. Η παρέα ξεχύνεται στο χωράφι και ξεριζώνει ότι μοιάζει με δέντρο.
Υπάρχουν και πιο σοφιστικέ τρόποι, όπως η γραμμική φύτευση καρποφόρων, που με τη σειρά της επιβάλλει το συχνό φρεζάρισμα, δηλαδή μηχανικό ξεπάτωμα όποιου φυτου έχει την αυθάδεια να σκάσει μύτη.
Μη φοβάστε, κανείς δεν θα σας καρφώσει, διότι και οι γείτονες το ίδιο κάνουν, άλλωστε το ξερίζωμα δασικών ειδών σε πρώιμο στάδιο είναι νόμιμο από ότι ξέρω. Θεωρείται θεμιτό ξεχόρτισμα.
Η νομοθεσία δίνει σοβαρό οικονομικό κίνητρο για την πρόληψη της αυτοφυούς βλάστησης. Διαδοχικές τροποποιήσεις δασικών νόμων ενισχύουν τα κίνητρα, αφού κάθε υπουργός θέλει να εμφανίζεται ως οικολογικότερος των προκατόχων του, ενισχύοντας την δυνατότητα του κράτους να κατάσχει άτυπα τις λογγωμένες εκτάσεις.
Και ο πολίτης κάνει ότι κάναν οι προγόνοι του επί τουρκοκρατείας.
Τι θα ήταν λογικό και άπειρα πιο ωφέλιμο; Να ανταμοίβεται, αντί να τιμωρείται, ο πολίτης που ανέχεται την φύση και τις διεργασίες της στη γη του. Αυτό βέβαια πάει μακριά, δεν το συλλαμβάνει ελληνικός πολιτικός νους.
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, δείτε τη συζήτηση εδώ: http://www.michanikos.gr/topic/9773-%ce%91%cf%80%cf%8e%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bb%cf%8c%ce%b3%cf%89-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/