Οταν η συζήτηση φέρνει προς την δυνατότητα της δημιουργίας ενός αποστάγματος των ουσιαστικών στοιχείων του “καλού” όπλου, με ανάλογη μείωση κόστους, σηκώνεται μια βοή αντιρρήσεων. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το κοντάκι με τα νερά, το χειροποίητο σκάλισμα, από την εξίσωση, λένε πολλοί, συνήθως Αμερικανοί.
Φαίνεται πως η διάκριση μεταξύ πολυτέλειας και ουσίας διαφεύγει μερικών. Υπάρχει και η αμερικανική ευαισθησία σε ότι έχει να κάνει με τιτλούχους ευγενείς. Παράδοξο, κρίνοντας ότι οι Αμερικανοί ήταν οι πρώτοι υπήκοοι του βρετανικού στέμματος που εξεδίωξαν τους Βρετανούς και δημιούργησαν την πρώτη σύγχρονη δημοκρατία, κάτι το άκρως επαναστατικό το 1776. Ισως να τους δίνει μια αίσθηση ότι κατέχουν ένα μέρος της ιστορίας όταν το όπλο που αγόρασαν ανήκε στον λόρδο τάδε. Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!
Στην αμερικανική άποψη προστίθεται και η ευρωπαϊκή αίσθηση στυλ. Είναι αδύνατον να διαχωρίσεις τις βασικές αρετές του “καλού” όπλου, διότι είναι ένα σύνολο, και μέσα σε αυτό το σύνολο συνυπάρχει το καλό ξύλο, το σκάλισμα και το επιδερμικό φινίρισμα που δίνουν την χάρη στο “καλό” όπλο, λένε πολλοί Ευρωπαίοι συνάδελφοι.
Να πάμε λίγο σε άλλα “καθαρόαιμα” αντικείμενα του πόθου και να δούμε πως μεταφέρεται εκεί αυτή η θεωρία της λακωνικής σχεδίασης, της αφαίρεσης κάθε τι το επουσιώδες. Και το παράδειγμα είναι ένα αυτοκινητάκι με την ονομασία Ariel Atom. Παράγεται από μια ομάδα επτά μόλις ανθρώπων στην επαρχία της Αγγλίας. Δεν έχει ίχνος πολυτέλειας ή άνεσης. Είναι διθέσιο και σχεδιασμένο με ένα σκοπό: να δώσει την καλύτερη δυνατή οδική συμπεριφορά, το καλύτερο δυνατό κράτημα στο δρόμο, και ταχύτητα, πολλή ταχύτητα. Η τιμή του αρχίζει από τα 25000 Ευρώ.
Χωρίς δερμάτινο σαλόνι, χωρίς αεροδυναμικό εντυπωσιακό αμάξωμα, με μηχανή Honda, το Ariel Atom δίνει χαρακτηριστικά οδικής συμπεριφοράς που ξεπερνούν, κατά την εκτίμηση ειδικών, αυτοκίνητα που κοστίζουν δεκαπλάσια. Μερικοί λένε ότι δίνει την οδική συμπεριφορά ενός Bugatti Veyron με την διαφορά ότι το Veyron έχει λιανική κοντά στο εκατομμύριο!
Στο βίντεο του BBC ο σχολιαστής Clarkson λέει ότι το Atom δίνει την ουσία της οδήγησης, δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο αυτοκίνητο.
Ιδού λοιπόν ένα παράδειγμα του αποστάγματος της οδικής συμπεριφοράς και πως αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο εφικτό αλλά και ασύγκριστα πιο φθηνό από ότι καθορίζει η επικρατούσα άποψη. Αυτό μπορεί να γίνει και στα κυνηγετικά όπλα, αν σπάσουν τα δεσμά της ακριβής και αχρείαστης πολυτέλειας.
Ακούγεται αιρετικό, σχεδόν ιεροσυλία, να μιλάμε για ένα όπλο με ύψιστη σκοπευτική απόδοση και κυνηγετική εργονομία το οποίο όμως θα είναι εντελώς ασκάλιστο, και με συνθετικό κοντάκι. Εκεί έρχεται να μας λυτρώσει από τις εμμονές το παράδειγμα του Atom που επιταχύνει από το 0 στα 100 χιλιόμετρα ανά ώρα σε μόλις 2,6 δευτερόλεπτα και το κάνει χωρίς δερμάτινα καθίσματα, ή ηλεκτρονικά βοηθήματα, ενώ στις στροφές δίνει μαθήματα κρατήματος σε ιερά τέρατα της αυτοκίνησης.
Ποια όπλα αντιστοιχούν σαν παραδείγματα της λακωνικής σχεδίασης που δίνει ένα Ariel Atom;
Μέχρι τώρα κανένα. Μερικά τείνουν προς τα εκεί, όπως το Baby Bretton, το Greener GP, το Darne Halifax, ένα μονόκαννο Midland. Ισως πιο κοντά, και αναφέρομαι σε όπλα που εξέτασα προσωπικά και όχι γενικά, ήταν ένα κοκοροτούφεκο Holland, με φωτιές back action, σε διαμέτρημα 16, με αιθέριο ζύγισμα. Το συγκεκριμένο δεν έχει σκάλισμα και το ξύλο του δεν έχει νερά. Οσοι το βλέπουν δεν το υπολογίζουν μέχρι να το επωμίσουν, τότε ξεχνούν την πολυτέλεια και τους λόρδους και εκτιμούν, πολλοί για πρώτη φορά, την έννοια “κυνηγετικό” όταν προηγείται της λέξης όπλο.