ΕΡΩΤΗΣΗ- ΠΑΧΟΣ ΒΑΣΗ ΣΟΥΠΕΡΠΟΖΕ
Αγαπητε Νικητα σε χαιρετω,
Εχω την εξης απορια,γιατι σε ποζε οπως τα Perazzi κ.α το παχος της βασης ειναι τοσο χοντρο ενω σε αλλα πχ Baikal-Browning κ.α η βαση εχει μικρο παχος ?Ειναι παραληψη του κατασκευαστη η θεωρεις οτι ολα ειναι υπο ελεγχο ?Δεν θα ηθελαν ολοι οι κατασκευαστες να παρεχουν αντοχη και παραλληλα εμπορευσιμοτητα στα οπλα τους ?
Σε ευχαριστω εκ των προτερων,
Μιχαλης.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Καλή ερώτηση που δίνει αφορμή για μια ανάλυση της σχεδίασης των σουπερποζέ.
Οντως τα τοιχώματα της βάσης του Perazzi και γενικά όλων των σουπερποζέ που έχουν σύστημα τύπου Boss, είναι πιο χοντρά από ότι σε άλλα συστήματα.
Ο λόγος αρχίζει από την ανάγκη για ενίσχυση της σύνδεσης καννών και βάσης σε σημεία περισσότερα εκτός των πίρων των καννών.
Γενικά οι σχεδιαστές προσπαθούν να βρουν τρόπο να κατανέμουν τις δυνάμεις σε όλη τη βάση και όχι μόνο στον πίρο. Αυτή την προσπάθεια θα την δούμε εξετάζοντας μια βάση στο μέταλλο που είναι μπροστά από τον πίρο ή τους πίρούς αν είναι διακεκομμένοι. Θα δούμε επίσης ότι εκτός από τον πίρο οι κάννες έχουν και άλλα σημεία επαφής με την βάση. Στο Perazzi υπάρχουν δύο μεγάλες εσοχές στις κάννες που δένουν με αντίστοιχες εξοχές στο εσωτερικό της βάσης. Αυτές οι εξοχές στη βάση επιβάλλουν αισθητά παχύτερα “μάγουλα” από ότι σε άλλα συστήματα.
Βάση Perazzi από μπροστά. Φαίνεται το πάχος των τοιχωμάτων και η πλήρης υποστήριξη των πίρων από το μέταλλο της βάσης.
Κάννες Perazzi σε προφιλ. Δείτε την εσοχή που δένει με ανάλογη εξοχή μέσα στην βάση.
Στο σύστημα Browning, που αντιγράφει σε μεγάλο βαθμό το Baikal IZ27, η ενίσχυση της σύνδεσης γίνεται με μια προεξοχή στο κάτω μέρος των καννών. Αυτή η προεξοχή δένει με μια εσοχή στο κάτω μέρος της βάσης. Οταν δείτε ένα Browning ή ΙΖ27 από κάτω θα δείτε αυτή τη σύνδεση αφού οι προεξοχές διαπερνούν την βάση και φαίνονται από το κάτω μέρος.
Σε άλλα όπλα, όπως πχ τα Rizzini, υπάρχουν μεν προεξοχές αλλά δεν διαπερνούν το κάτω μέρος της βάσης, είναι δηλαδή τυφλή η σύνδεση.
Θεωρητικά το σύστημα Perazzi είναι πιο ανθεκτικό εφόσον η εφαρμογή των εσοχών της βάσης και των εξοχών των καννών είναι σωστή. Για να είναι σωστη η εφαρμογή πρέπει να προηγηθεί αρκετή δουλειά είτε στην σχεδίαση των προγραμμάτων των μηχανών CNC είτε σε εφαρμογή στο χέρι είτε και στα δύο. Για αυτό το λόγο το σύστημα Boss απαντάται συνήθως σε ακριβά όπλα.
Το σύστημα Browning έχει αποδείξει την αντοχή του σε 250 000 αντίτυπα του Β25 και κάποια εκατομμύρια στα ιαπωνικά Browning και άλλες μάρκες. Ενα καλοσυντηρημένο Β25 αντέχει 100 000 φυσίγγια χωρίς να κουνήσει και αν κουνήσει επισκευάζεται εύκολα επειδή έχει περαστό ολόκληρο πίρο και ορατή σύνδεση καννών βάση, άρα και προσιτή σε οπτικό έλεγχο.
Κάτω μέρος της βάσης Browning Citori. Οι εξοχές των καννών φαίνονται από το κάτω μέρος της βάσης.
Να πούμε και κάτι για το σύστημα σύνδεσης των Beretta. Εδώ η σύνδεση καννών-βάσης είναι μέσω των τραπεζοειδών ώμων στις κάννες που δένουν με την εσοχή πάνω και έξω από τη βάση. Στα δε ακριβά μοντέλα όπως τα SO, DT, ASE οι ώμοι στις κάννες είναι βιδωτοί. Ετσι, αν κουνήσει το όπλο αλλάζουν οι βιδωτοί ώμοι, καθώς και οι πίροι των καννών και η σύνδεση γίνεται καινούργια. Αυτή η δυνατότητα πλήρους ανακαίνισης (σε αντιδιαστολή με την επιδιόρθωση) της σύνδεσης καννών με τη βάση είναι ένα μοναδικό χαρακτηριστικό των Beretta. Κάτι παρόμοιο προσφέρει και το S9 Verney Carron με μια εγκάρσια σφήνα καθώς και τα χειροποίητα ρωσσικά MC109.
Βάση του σουηδικού Caprinus. Οι κυκλικές εσοχές αντικαθιστούν τα εσωτερικά κλειδιά, όμως συνεχίζουν να προσθέτουν πλάτος στη βάση που είναι μια από τις πιο ρηχές στον κόσμο των όπλων.
Κανένα σύστημα δεν είναι το ιδανικό. Κάθε ένα έχει τα μείον και τα συν του. Οταν η κατασκευαστική ποιότητα είναι επαρκής όλα αντέχουν και όλα αποδίδουν αυτό που πρέπει να κάνει ένα λειόκαννο σκοπευτικό ή κυνηγετικό όπλο. Ολα δε έχουν εφαρμοστεί και σε ραβδωτά όπλα που παράγουν πενταπλάσιες πιέσεις από τα λειόκαννα. Αυτό που είναι πέρα πάσης αμφισβήτησης είναι ότι το Perazzi έχει αποδειχτεί το πιο ευρέως δοκιμασμένο σκοπευτικό όπλο στα χέρια σκοπευτών και έχει χρησιμοποιηθεί από περισσότερους μεταλλιονίκες από κάθε άλλη μάρκα τα τελευταία 25 χρόνια. Αρκεί να σκεφτούμε ότι ένα σκοπευτικό όπλο ανοίγει και κλείνει 25 φορές σε κάθε γύρο (πούλα για τους μυημένους) και ένας συστηματικός σκοπευτής ρίχνει 10 γύρους την ημέρα σχεδόν κάθε μέρα για πολλά χρόνια. Ενας περιστασιακός σκοπευτής ρίχνει μερικές πούλες την εβδομάδα ενώ ο κυνηγός θα ρίξει μερικές εκατοντάδες φυσίγγια τον χρόνο αν είναι τυχερός.
ΕΡΩΤΗΣΗ- ΜΥ ΠΤΥΣΣΟΜΕΝΟ ΚΟΝΤΑΚΙ ΜΕ ΛΑΒΗ ΠΙΣΤΟΛΟΕΙΔΗ
Καλημερα,θα ηθελα να σας ρωτησω σχετικα με την αλαγη κοντακιου σε κυνηγετικο οπλο μιας και δεν μπορω να βρω τι οριζει ο νομος απο τις αρχες,ηθελα λοιπον να μαθω αν επιτρεπεται απο το νομο η χρηση κοντακιου με πιστολολαβη,οχι πτυσομενο,σταθερο αλλα με πιστολολαβη.
Σας ευχαριστω εκ των προτερων
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Εφόσον το κοντάκι δεν είναι πτυσσόμενο τότε το σχήμα της λαβής είναι άσχετο με την νομιμότητα του. Οι λαβές ποικίλλουν σε σχήμα από το πιο απλό που είναι το ίσιο αγγλικό στυλ, στο πιο περίπλοκο που είναι το κοντάκι με πιστολοειδή λαβή και εσοχή για τον αντίχειρα.
Αυτό που απαγορεύεται είναι το πτυσσόμενο κοντάκι διότι καθιστά το μακρύκαννο όπλο εύκολα μεταφερόμενο και το κάνει εύκολο στην απόκρυψη.