
Το νέο FX με αυτοφερόμενη τρόμπα για να συμπληρώνει αέρα μετά από κάθε βολή, αν αυτό θέλει ο σκοπευτής.
Ως γνωστόν στην Ελλάδα απαγορεύεται το κυνήγι με αεροβόλο. Συνεπώς η χρήση του αεροβόλου είναι αποκλειστικά σκοπευτική. Ομως και στις χώρες που επιτρέπεται το κυνήγι με αεροβόλο, η σκοπευτική χρήση ξεπερνά κατά πολύ την κυνηγετική, για τον απλό λόγο ότι για να φτάσει ένας κυνηγός σε ικανοποιητικό σκοπευτικό επίπεδο θέλει πολλή, μα πάρα πολλή, προπόνηση.
Το αναπόφευκτο ερώτημα με αυτό το φόντο είναι τι νόημα έχει η μεγάλη δύναμη στο αεροβόλο. Χθες έψαχνα στοιχεία για το αεροβόλο FX Independence και έπεσα σε ελληνικές ιστοσελίδες που εξυμνούσαν τις 30 ποδόλιβρες που βγάζει αυτό το αεροβόλο στην ελεύθερη έκδοση. Υπάρχει και η άλλη που βγάζει 12 ποδολίβρες. Οι συμπατριώτες μας αεροβολιστές προτιμούν βέβαια τις 30 έστω και αν παραδέχονται ότι τόση δύναμη είναι για πολύ ειδική σκοπευτική χρήση.
Προσέξτε πως δουλεύει το συγκεκριμένο αεροβόλο και θα κατανοήσετε τον προβληματισμό. Πρώτα γεμίζει ο θάλαμος με αέρα στα 200 bars. Αυτή η πρώτη γόμωση μπορεί να γίνει από φιάλη αυτοδύτη ή χρησιμοποιώντας την ενσωματωμένη αντλία, κοινώς τρόμπα, που φέρει το αεροβόλο. Αν γίνει με την τρόμπα θέλει 70 τρομπαρισιές.
Μετά ρίχνεις και αναπληρώνεις με συμπιέσεις της τρόμπας. Στην έκδοση των 30 ποδολιβρών λένε ότι χρειάζονται 7 τρομπαρισιές για κάθε βολή για να επανέλθει η πίεση θαλάμου στα πρότερα επίπεδα. Στην έκδοση των 12 ποδολιβρών χρειάζεται μόνο μια τρομπαρισιά ανά βολή. Ετσι το FX Independence είναι σαν ένα πολύ εύχρηστο αεροβόλο μιας συμπίεσης αλλά με διπλάσια δύναμη από τα σκοπευτικά μιας συμπίεσης, στην έκδοση των 12 ποδολιβρών πάντα.

Το Webley MkIII ήταν από τα ισχυρά όπλα της δεκαετίας του 1960 και πολύ δημοφιλές για κυνήγι.
Τι σημαίνει 12 ποδολίβρες; Ταχύτητα περίπου 650 πόδια ανά δευτερόλεπτο σε διαμέτρημα 5,5. Στα εφηβικά μου χρόνια στην Αγγλία κυνηγούσαμε σε μια φάρμα κοντά στο Μπέντφορντ με “ισχυρά” αεροβόλα της εποχής, δηλαδή ένα Webley MkIII και ένα BSA Airsporter που έβγαζαν γύρω στα 550 πόδια. Και τα δύο ήταν απόλυτα ικανά να πάρουν κορακοειδή, κουνέλια και φάσσες μέχρι τα 30 μέτρα, αν ο σκοπευτής έκανε τη δουλειά του σωστά.
Ο Αγγλος Τζων Ντάρλινγκ έγραψε εκατοντάδες άρθρα και έκανε πολλά βίντεο για κυνήγι με αεροβόλο και το αγαπημένο του όπλο ήταν ένα Theoben των 12 ποδολιβρών. Ψάξτε τον στο youtube.com.
Αν οι 12 ποδολίβρες είναι αρκετές για μια καρακάξα στα 30 μέτρα τότε είναι αρκετές για μια μεταλλική σιλουέτα στα 50 ή 60 μέτρα.
Γιατί λοιπόν η μανία με την δύναμη; Μια εξήγηση είναι ότι επιτρέπει την ενασχόληση με σκοποβολή σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Ισως. Αλλά για να δούμε μιαν άλλη άποψη επ’αυτού.
Ο κυνηγός μεγάλων αφρικανικών θηραμάτων Peter Hathaway Capstick, που είχε κυνηγήσει ανθρωποφάγα λιοντάρια, ζημιογόνους ελέφαντες και επικίνδυνες λεοπαρδάλεις μάζευε τους φίλους του και ασχολούνταν με ένα είδος σκοποβολής που ονόμαζαν “μίνι ελεύθερη σκόπευση”. Οι στόχοι ήταν άδειοι κάλυκες 9 χιλιοστών στα 30 μέτρα, που σε κλίμακα έχουν την ίδια δυσκολία με ελάφια στα 300 μέτρα.
Τα αεροβόλα τους ήταν τα σκοπευτικά μιας συμπίεσης που απέδιδαν 650 πόδια σε διαμέτρημα 4,5 ήτοι 6 με 7 ποδολίβρες. Προσέξτε την ειρωνεία του θέματος. Μεγαλοκυνηγοί με ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε τύπο όπλου (ζούσαν στη Νότιο Αφρική), μεγάλη οικονομική άνεση, και σαφώς τεράστια πείρα με τα όπλα επέλεγαν αδύναμα αεροβόλα μεγάλης ακριβείας. Οταν ήθελαν να δυσκολέψουν το θέμα απλά μίκραιναν τον στόχο ή μεγάλωναν την απόσταση ή και τα δύο.

Σκοποβολή ανοικτού πεδίου, πόση δύναμη χρειάζεται και πόσο πονοκέφαλο αντέχει ο σκοπευτής;
Εψαξα λοιπόν για ένα FX Independence στις 12 ποδόλιβρες για ένα τεστ, διότι απλά δεν είχα καμία διάθεση να τρομπάρω σαν τρελός ποδηλάτης μετά από κάθε βολή. Δεν υπάρχει! Κανένας δεν το φέρνει. Η αγορά ψηφίζει με το πορτοφόλι της και επιβάλλει τους όρους της, και στην Ελλάδα αυτό σημαίνει τρόμπα, πολλή τρόμπα. Τα συμπεράσματα στην κρίση του καθενός.
Ενα παρεμφερές θέμα είναι το φουλ τσοκ στο λειόκαννο. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται την εποχή που η κυρίαρχη κρίση για το λειόκαννο ήταν το στενό τσοκ. Αν δε ήταν τόσο στενό το στόμιο που δεν χώραγε το παλιό κέρμα των 50 λεπτών (της δραχμής) τότε το όπλο θεωρείτο άριστο.
Με έξτρα φουλ τσοκ τι θηράματα κυνηγάς; Παπιά στον βάλτο, ίσως και φάσσες ψηλομένες, για τα υπόλοιπα μάλλον ματαιοπονείς. Ομως οι λειοκαννάδες επέμεναν, μέχρι που άνοιξε ο κύκλος γνώσεων, βγήκε η νέα γενιά σοβαρών μπεκατσάδων και περδικάδων και τα τσοκαρίσματα άλλαξαν. Σήμερα έχουμε δεκάδες μοντέλα με την ονομασία “Μπεκασιέ”, “Μπεκάτσια” με ανοικτά τσοκαρίσματα. Τελικά έγινε κατανοητή η ανοησία του έξτρα φουλ ακόμη και στους διευθυντές μάρκετινγκ των εταιρειών. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα με τα αεροβόλα.

